IV SAB/Wr 870/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu W składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. Z. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z 17 września 2024 r. O. Z. (dalej – strona skarżąca) – reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – wniosła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pobyt czasowy i pracę Zarządzeniem z 7 i 17 października 2024 r. Przewodniczący Wydziału IV wezwał pełnomocnika strony skarżącej odpowiednio do uzupełnienia braków formalnych skargi – poprzez przedłożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnym i złożenia kopii ponaglenia skierowanego do organu wraz z dowodem jego wniesienia oraz do uzupełnienia braku fiskalnego skargi – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie to skutecznie doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej 22 października 2024 r. (k. 35 akt sądowych). Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków skargi upłynął bezskutecznie 29 października 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 37 § 1 pkt 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.; dalej: k.p.a.), stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność). Ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 2 k.p.a.). Z przepisów TYCH wynika zatem, że warunkiem skutecznego wniesienia do wojewódzkiego sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu, jak ma to miejsce w rozpoznawanej sprawie, jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio ponaglenia do organu wyższego stopnia. Natomiast w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca choć została skutecznie wezwana do uzupełnianie braków formalnych skargi (w tym przedłożenia kserokopii ponaglenia), braków tych nie uzupełniła. Tym samym, nie sposób przyjąć, aby skarżąca wyczerpała przysługujące jej środki zaskarżenia, jakie przewiduje art. 52 p.p.s.a. w zw. z art. 37 § 1 k.p.a. Poza tym strona skarżąca (prawidłowo wezwana przez Sąd) nie uiściła również wpisu od skargi. Podczas gdy, zgodnie z art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, natomiast skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W konsekwencji powyższego, skoro strona skarżąca, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi w wyznaczonym terminie, nie uzupełniła tych braków i nie uiściła należnej opłaty do dnia dzisiejszego, to skarga jako niedopuszczalna i nieopłacona podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 6 w zw. z art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając to na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.