II SA/Bd 1155/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2022 r., [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na rzecz strony skarżącej kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE M. R., K. J., P. M., R. K., T. R., B. R., W. R., S. H., dalej "skarżący" wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2022 r., [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 września 2023 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podanie numeru PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwania do usunięcia braków formalnych skargi zostały wysłane na adresy wskazany w piśmie z dnia [...] czerwca 2023 r. (karta 46 akt sądowych). W zakreślonym przez Sąd terminie tylko M. R. wskazał swój numer PESEL. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2024 r. powyższa skarga w stosunku do K. J., P. M., R. K., T. R., B. R., W. R., S. H. została odrzucona. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", warunkiem dopuszczalności skargi jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one stronie skarżącej w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie czy wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.). Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 P.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że Sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego "każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji". W przedmiotowej sprawie skarżący M. R. wystąpił ze skargą na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2022 r., [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Wojewoda działał w niniejszej sprawie jako organ I instancji i stąd też od wydanej decyzji przysługiwało skarżącemu prawo złożenia w terminie 14 dni odwołania do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. Z akt sprawy nie wynika aby skarżący z tego uprawnienia skorzystał. Tymczasem wniósł skargę na decyzję organu pierwszej instancji. W świetle powyższego należy stwierdzić, że wniesiona skarga była niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu gdyż zaskarżeniu do Sądu mogła podlegać tylko decyzja organu drugiej instancji, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Wobec tego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.