III SA/Lu 210/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie: Asesor WSA Agnieszka Kosowska, Sędzia WSA Anna Strzelec, Protokolant: Starszy asystent sędziego Radosław Kot, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2024 r. sprawy ze skargi M. F. na decyzję Wojewody Lubelskiego z dnia [...] stycznia 2024 r. nr [...] w przedmiocie odmowy sprostowania aktu zgonu oddala skargę. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją z [...] stycznia 2024 r., nr [...], Wojewoda Lubelski utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego w Radzyniu Podlaskim, nr [...], z [...] listopada 2023 r., orzekającą o odmowie sprostowania aktu zgonu M. N. z domu B., nr [...], w zakresie zmiany: imienia z M. na [...], daty urodzenia z 10 października 1887 r. na 20 lutego 1893 r., oraz imienia matki z J. na K. . Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco: Wnioskiem z [...] listopada 2023 r. M. F. (dalej jako: "wnioskodawczyni" lub "skarżąca") wystąpiła do Urzędu Stanu Cywilnego w Radzyniu Podlaskim o sprostowanie aktu zgonu M. N., poprzez zmianę imienia z M. na [...], daty urodzenia z 10 października 1887 r. na 20 lutego 1893 r., imienia matki z J. na K. oraz stanu cywilnego zmarłej z panna na wdowa. Do wniosku dołączyła uwierzytelnione reprodukcje materiałów archiwalnych, przechowywanych w Archiwum Państwowym w Lublinie, w postaci aktu urodzenia nr [...] M. B., c. J. i K. z C. oraz aktu małżeństwa nr [...], zawartego przez J. N. z M. B., wraz z ich tłumaczeniami dokonanymi przez tłumacza przysięgłego. Wnioskodawczyni jako dowód w tej sprawie, wskazała również akt zgonu męża zmarłej, J. N., sporządzony w USC w Radzyniu Podlaskim pod nr [...]. Po analizie złożonego wniosku oraz dołączonych dokumentów, Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w Radzyniu Podlaskim (dalej jako: "organ I instancji") sprostował z urzędu stan cywilny zmarłej M. N. z domu B. ur. 10 października 1887 r., natomiast w zakresie pozostałych danych uznał, że przedstawione dokumenty nie mogą być podstawą sprostowania aktu zgonu w trybie art. 35 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, dlatego decyzją nr [...] z [...] listopada 2023 r., orzekł o odmowie sprostowania przedmiotowego aktu. Wnioskodawczyni wniosła od powyższej decyzji odwołanie. Po zapoznaniu się z treścią odwołania i zgromadzonym materiałem dowodowym Wojewoda Lubelski (dalej jako: "organ odwoławczy" lub "organ II instancji") stwierdził, że odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Organ omówił procedurę sprostowania aktu stanu cywilnego przez kierownika urzędu stanu cywilnego, która ma zastosowanie w przypadku aktu, który zawiera dane niezgodne z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych, albo z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego,. Wyjaśnił, że w przypadku, gdy sprostowanie aktu jest niemożliwe na podstawie akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub innych aktów stanu cywilnego, sprostowania aktu stanu cywilnego dokonuje sąd w postępowaniu nieprocesowym, na wniosek osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika urzędu stanu cywilnego. Organ podkreślił, że dopuszczalność drogi administracyjnej prostowania aktów stanu cywilnego, określona w 35 ustawy Prawo o aktach stanu cywilnego, ograniczona jest tylko do oczywistych, bezspornych przypadków, kiedy możliwe jest doprowadzenie do prawidłowej treści aktu w formie czynności materialno-technicznej, jedynie na podstawie danych zawartych w dokumentach zbiorowych, tj. dokumentach, które były podstawą sporządzenia aktu, lub aktach stwierdzających zdarzenia wcześniejsze, dotyczących danej osoby lub jej wstępnych, przy czym nie może być najmniejszych wątpliwości, że dokumenty dotyczą tej samej osoby. Co do zasady kierownik urzędu stanu cywilnego nie prowadzi postępowania wyjaśniającego. Organ odwoławczy ustalił na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, że brak jest akt zbiorowych dot. aktu zgonu M. N., zm. 26 marca 1982 r., natomiast dane osobowe zawarte w aktach stanu cywilnego urodzenia i małżeństwa M. N. z domu B. nie są tożsame z danymi osobowymi zawartymi w akcie zgonu, którego dotyczy wniesione odwołanie. Różnią się one w trzech zasadniczych pozycjach, tj. imieniu, dacie urodzenia oraz imieniu matki. Istnieją więc uzasadnione wątpliwości, czy dotyczą one tej samej osoby. Organ wskazała ponadto, że w przechowywanej w urzędzie Miasta Radzyń Podlaski kopercie dowodowej, znajduje się wniosek M. N. o wydanie dowodu osobistego z dnia 15 lutego1964 r., złożony do Komendy Milicji Obywatelskiej w Radzyniu Podlaskim oraz ankieta złożona przez nią do Powiatowego Biura Dowodów Osobistych w Radzyniu Podlaskim w celu otrzymania dowodu osobistego. W obydwu tych dokumentach M. N. wpisała dane zgodne z danymi zawartymi w akcie zgonu, sporządzonym w USC w Radzyniu Podlaskim w dniu 26 marca 1982 r. Organ odwoławczy stwierdził, że Kierownik Urzędu Stanu Cywilnego w Radzyniu Podlaskim, nie mając pewności, że dołączone do wniosku dokumenty dotyczą tej samej osoby, prawidłowo odmówił sprostowania aktu stanu cywilnego M. N., ur. 10 października 1887 r., ponieważ na podstawie przedstawionych dokumentów organ nie miał możliwości sprostowania aktu zgonu, a oprócz twierdzeń odwołującej się, że dołączone dokumenty dotyczą tej samej osoby, obiektywnie zawarte w nich dane różnią się w sposób zasadniczy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skarżąca zarzuciła: I. naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: 1. naruszenie art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 35 ust. 1 ustawy prawo o aktach stanu cywilnego w zw. art. 138 § 1 pkt 1 i 2 k.p.a. • poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję Kierownika USC pomimo, że organ administracji pierwszej instancji naruszył przepisy prawa, w szczególności poprzez zaniechanie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w szczególności poprzez pominięcie aktów stanu cywilnego M. N. w postaci aktu urodzenia i aktu małżeństwa, które stwierdzają zdarzenia wcześniejsze względem wymagającego sprostowania aktu zgonu M. (prawidłowo [...]) N. , i jednocześnie dotyczą tej samej osoby co wymagający sprostowania akt zgonu M. (prawidłowo [...]) N. ; • poprzez oparcie decyzji na ustaleniach dokonanych na podstawie innych dokumentów niż wymienione w normie zawartej w art. 35 ust. 1 ustawy prawo o aktach stanu cywilnego, tj. na podstawie wniosku M. N. o wydanie dowodu osobistego z dnia 15 lutego 1964 r., złożonego do Komendy Milicji Obywatelskiej w Radzyniu Podlaskim oraz ankiety złożonej przez nią do Powiatowego Biura Dowodów Osobistych w Radzyniu Podlaskim celem otrzymania dowodu osobistego, podczas gdy we wskazanej normie zostały wskazane konkretne dokumenty na podstawie których organ administracji powinien dokonać czynności materialno- technicznej polegającej na sprostowaniu aktu stanu cywilnego; Skarżąca podniosła, że naruszenie wskazanych przepisów doprowadziło do błędnych wniosków polegających na przyjęciu, że ze względu na duże rozbieżności w akcie jak data urodzenia oraz imię matki zachodzi wątpliwość, czy przedłożone do sprostowania akty urodzenia i małżeństwa M. N. dotyczą tej samej osoby, co akt zgonu M. N., podczas gdy w rzeczywistości niewątpliwie akt urodzenia i akt małżeństwa M. N. odnoszą się do tej samej osoby, co akt zgonu M. (prawidłowo [...]) N. , bowiem organ nie wskazał, ażeby inna kobieta zmarła w tym samym dniu w miejscowości S., jako wdowa, której mężem był J. N. i której ojcem był J. B., po drugie akt zgonu M. (prawidłowo [...]) N. powinien zostać sprostowany na podstawie aktu urodzenia i akt małżeństwa M. N., ponieważ zawiera dane niezgodne z innymi aktami stanu cywilnego, tj. aktem urodzenia i aktem małżeństwa, stwierdzającymi zdarzenia wcześniejsze i dotyczącymi tej samej osoby, co potwierdził Kierownik USC w Radzyniu Podlaskim dokonując sprostowania aktu zgonu M. (prawidłowo [...]) N. w zakresie jej stanu cywilnego.; 2. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak należytego i wyczerpującego uzasadnienia faktycznego i prawnego zaskarżonej decyzji, a w szczególności poprzez pominięcie w uzasadnieniu oceny aktów urodzenia i małżeństwa M. N., z treści, których wynikają wprost prawidłowe dane, przy czym organ II instancji nie wskazał na czym mają polegać "uzasadnione wątpliwości"; 3. naruszenie art. 8 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a. i art. 11 k.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób naruszający zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa oraz świadomości i kultury prawnej obywateli przejawiające się w nienależytym informowaniu skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które miały wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków, a także niewyjaśnieniu zasadności przesłanek przyjętego rozstrzygnięcia; II. obrazę prawa materialnego polegającą na naruszeniu: 1. art. 35 ust. 1 ustawy prawo o aktach stanu cywilnego poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie w stanie faktycznym niniejszej sprawy i uznanie, że ze względu na duże rozbieżności w akcie, jak data urodzenia oraz imię matki zachodzi wątpliwość, czy przedłożone do sprostowania akty urodzenia i małżeństwa M. N. dotyczą tej samej osoby, co akt zgonu M. N., podczas gdy w rzeczywistości niewątpliwie akt urodzenia i akt małżeństwa M. N. odnoszą się do tej samej osoby, co akt zgonu M. (prawidłowo [...]) N. ; 2. art. 35 ust. 1 ustawy prawo o aktach stanu cywilnego oraz art. 3 ustawy prawo o aktach stanu cywilnego który stanowi, że akty stanu cywilnego stanowią wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych; ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym, poprzez nieprawidłowe zastosowanie i błędną wykładnię wskazanych przepisów i uznanie, że nie ma pewności, iż akt zgonu M. (prawidłowo [...]) N. dotyczy tej samej osoby co dołączone do wniosku dokumenty, podczas gdy prawidłowa ocena dokumentów prowadzi do wniosku, że dane takie jak imię, data urodzenia oraz imię matki, zostały w akcie zgonu wpisane niezgodnie z prawidłowymi danymi zawartymi w akcie urodzenia i akcie małżeństwa M. N., przy czym brak jest podstaw do twierdzenia, że akt zgonu M. (prawidłowo [...]) N. jest niezgodny z prawdą, bowiem dokumentuje zgodny z prawdą fakt śmierci M. N., której dane w zakresie imienia, daty urodzenia i imienia matki zostały wpisane niezgodnie z prawidłowymi danymi zawartymi w akcie urodzenia i akcie małżeństwa. Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji w przedmiocie odmowy sprostowania aktu zgonu M. N. nr [...], a ponadto o zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm prawem przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. W ocenie sądu organy dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych i na ich podstawie prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego. Przedmiotem kontroli sądu jest decyzja w przedmiocie odmowy sprostowania aktu stanu cywilnego. Sprostowanie aktu stanu cywilnego uregulowane zostało w ustawie z dnia 28 listopada 2014 r. – Prawo o aktach stanu cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1378 z późn. zm., dalej w skrócie: "a.s.c." Ustawa ta przewiduje dwie odrębne procedury sprostowania aktu stanu cywilnego: procedurę administracyjną (art. 35) oraz procedurę sądową (art. 36). Zgodnie z art. 35 ust. 1 a.s.c., akt stanu cywilnego, który zawiera dane niezgodne z danymi zawartymi w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub z innymi aktami stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych, albo z zagranicznymi dokumentami stanu cywilnego, podlega sprostowaniu przez kierownika urzędu stanu cywilnego, który go sporządził. Sprostowanie aktu stanu cywilnego może być dokonane na podstawie zagranicznego dokumentu stanu cywilnego, jeżeli w państwie wystawienia jest on uznawany za dokument stanu cywilnego, lub innego dokumentu zagranicznego potwierdzającego stan cywilny, wydanego w państwie, w którym nie jest prowadzona rejestracja stanu cywilnego, jeżeli zawierają one dane, które podlegają sprostowaniu, stwierdzają zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych (art. 35 ust. 2 a.s.c.). Procedura administracyjna, a więc sprostowanie aktu stanu cywilnego przez kierownika urzędu stanu cywilnego, możliwa jest w sytuacji, kiedy spełnione zostaną przesłanki określone art. 35 ust. 1 a.s.c. Kierownik urzędu stanu cywilnego może sprostować akt stanu cywilnego jedynie na podstawie dokumentów, przy czym muszą to być dokumenty dotyczące zdarzeń wcześniejszych niż to zdarzenie, którego dotyczy akt stanu cywilnego podlegający sprostowaniu, a nadto muszą to być dokumenty dotyczące osoby, których dane podlegają sprostowaniu, lub dokumenty dotyczące wstępnych tej osoby. Nie mogą to być jakiekolwiek dokumenty, lecz dokumenty z akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego, akty stanu cywilnego lub zagraniczne dokumenty stanu cywilnego. Sprostowanie aktu stanu cywilnego dokonywane jest przez kierownika urzędu stanu cywilnego w formie czynności materialno-technicznej (art. 35 ust. 3 a.s.c.). Z akt sprawy wynika, że skarżąca domagała się sprostowania w trybie art. 35 a.s.c. aktu zgonu M. N., poprzez zmianę imienia z M. na [...], daty urodzenia z 10 października 1887 r. na 20 lutego 1893 r., imienia matki z J. na [...] oraz stanu cywilnego zmarłej z panna na wdowa. Organ I instancji sprostował akt zgonu w zakresie stanu cywilnego, odmówił natomiast sprostowania aktu zgonu M. N. w pozostałym zakresie, wskazując, że ze względu na duże rozbieżności w akcie, takie jak data urodzenia oraz imię matki, zachodzi wątpliwość, czy przedłożone do sprostowania akt urodzenia i akt małżeństwa dotyczą tej samej osoby. Stanowisko to podzielił organ odwoławczy i podkreślił, że możliwość sprostowania aktu stanu cywilnego w trybie administracyjnym ograniczona jest tylko do oczywistych, bezspornych przypadków, kiedy możliwe jest doprowadzenie do prawidłowej treści aktu w formie czynności materialno-technicznej, jedynie na podstawie danych zawartych w dokumentach zbiorowych, tj. dokumentach, które były podstawą sporządzenia aktu lub aktach stwierdzających zdarzenia wcześniejsze, dotyczących danej osoby lub jej wstępnych, przy czym nie może być najmniejszych wątpliwości, że dokumenty dotyczą tej samej osoby. W ocenie sądu organy prawidłowo uznały, że nie ma wystarczającej podstawy do sprostowania aktu zgonu M. N. w trybie art. 35 a.s.c. w zakresie żądanym przez wnioskodawczynię. Jak wskazano wyżej, kierownik urzędu stanu cywilnego może sprostować akt stanu cywilnego jedynie na podstawie dokumentów wymienionych w art. 35 ust. 1 i ust. 2 a.s.c., tj. dokumentów zgromadzonych w aktach zbiorowych rejestracji stanu cywilnego, innych aktów stanu cywilnego oraz zagranicznych dokumentów stanu cywilnego. Kierownik urzędu stanu cywilnego nie prowadzi postępowania wyjaśniającego mającego na celu ustalenie na podstawie innych dokumentów lub dowodów, czy istnieją podstawy do sprostowania aktu stanu cywilnego. Podstawa sprostowania aktu stanu cywilnego wynikać musi wprost z akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub innych aktów stanu cywilnego, znajdujących się w zasobach urzędu stanu cywilnego lub materiałów archiwalnych, których odpisy, wypisy lub reprodukcje dołącza się do wniosku na podstawie art. 35 ust. 7 a.s.c., ewentualnie z zagranicznych dokumentów stanu cywilnego, dołączonych do wniosku zgodnie z art. 35 ust. 6 a.s.c. Z ustaleń organu, które nie zostały zakwestionowane przez skarżącą wynika, że organ nie dysponuje już aktami zbiorowymi rejestracji stanu cywilnego, dotyczącymi aktu podlegającego sprostowaniu. Podstawą sprostowania mogą być zatem tylko inne akty stanu cywilnego. Z akt administracyjnych wynika, że skarżąca dołączyła do wniosku uwierzytelnione reprodukcje materiałów archiwalnych, przechowywanych w Archiwum Państwowym w Lublinie, w postaci aktu urodzenia nr [...] M. B., c. J. i K. z C. i aktu małżeństwa nr [...], zawartego przez J. N. z M. B. oraz tłumaczenia tych dokumentów, dokonane przez tłumacza przysięgłego. Z przedstawionych dokumentów wynika, że M. B., córka małżonków B. (J. B. i [...] z C. ) urodziła się 20 lutego 1893 r., a [...] lutego 1914 r. zawarła związek małżeński z J. N., synem małżonków N. (J. N. i [...] z D. ). Podzielić należy stanowisko organu, że dokumenty te nie dawały podstawy do sprostowania aktu zgonu M. N.. Z art. 35 ust. 1 a.s.c. wynika, że wymienione w tym przepisie inne akty stanu cywilnego mogą stanowić podstawę sprostowania, o ile stwierdzają zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych. Z uwagi na tak istotne rozbieżności, jak imię, data urodzenia i imię matki osoby, której akt podlegający sprostowaniu dotyczy, nie ma podstaw do uznania, że akty stanu cywilnego: akt urodzenia i akt małżeństwa M. B., córki K. , urodzonej 20 lutego 1893 r., dotyczą M. N., córki J. urodzonej 10 października 1887 r. Nie wynika to z tych aktów. Sama zgodność imienia i nazwiska ojca M. B., córki K. , urodzonej 20 lutego 1893 r., z nazwiskiem rodowym ojca wpisanym w akcie zgonu M. N., córki J. urodzonej 10 października 1887 r. nie jest wystarczająca do sprostowania aktu zgonu M. N., zwłaszcza że w akcie zgonu M. N. brak nazwiska rodowego jej matki J. Bezpodstawny jest zarzut skarżącej, że organ nie wykazał, że tego samego dnia w tej samej miejscowości zmarła jako wdowa inna kobieta, której mężem był J. N.. Jak już była o tym mowa, kierownik urzędu stanu cywilnego nie przeprowadza dowodów z innych dokumentów niż wskazane w art. 35 a.s.c. Nie ustala stanu faktycznego na podstawie wszelkich dostępnych dowodów. Organ nie był zatem zobowiązany do dokonywania wskazanych w skardze ustaleń co do osób zmarłych tego samego dnia w tej samej miejscowości. Słusznie zwraca uwagę organ, że kierownik urzędu stanu cywilnego nie ma kompetencji do prowadzenia postępowania dowodowego na okoliczność prawdziwości danych zawartych w akcie stanu cywilnego, akty stanu cywilnego stanowią bowiem wyłączny dowód zdarzeń w nich stwierdzonych, a ich niezgodność z prawdą może być udowodniona jedynie w postępowaniu sądowym (art. 3 a.s.c.). Wnioskodawczyni powołała się we wniosku także na akt zgonu męża zmarłej, J. N.. Akt ten, jako niedotyczący tej samej osoby, nie może stanowić w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 35 a.s.c. podstawy sprostowaniu aktu zgonu M. N.. Stwierdzenie, że nie zachodzą podstawy do sprostowania aktu stanu cywilnego w trybie administracyjnym nie oznacza, że nie istnieje możliwość dowodzenia, że akt M. N. wymaga sprostowania w zakresie wskazanym we wniosku. Podnoszone przez skarżącą okoliczności mogą być dowodzone w postępowaniu cywilnym przez sądem powszechnym. Zgodnie z art. 36 a.s.c., sprostowania aktu stanu cywilnego dokonuje sąd w postępowaniu nieprocesowym, na wniosek osoby zainteresowanej, prokuratora lub kierownika urzędu stanu cywilnego, jeżeli: 1) sprostowanie aktu stanu cywilnego jest niemożliwe na podstawie akt zbiorowych rejestracji stanu cywilnego lub innych aktów stanu cywilnego, o ile stwierdzają one zdarzenie wcześniejsze i dotyczą tej samej osoby lub jej wstępnych albo zagranicznych dokumentów stanu cywilnego, o których mowa w art. 35 ust. 2; 2) sprostowanie aktu stanu cywilnego przez kierownika urzędu stanu cywilnego nie jest możliwe wyłącznie na podstawie dokumentów wymienionych w pkt 1. Z powołanego przepisu wynika wprost, że jeżeli sprostowanie aktu nie jest możliwe w trybie art. 35 a.s.c. strona można skorzystać z trybu art. 36 a.s.c., czyli sprostowania na drodze sądowej. Tryb ten ma zastosowanie w przypadku, gdy ustalenie prawidłowej treści aktu stanu cywilnego wymaga dokonania ustaleń faktycznych oraz przeprowadzenia postępowania dowodowego. W postępowaniu przed sądem mogą być przeprowadzane dowody z dokumentów innych niż wskazane w art. 35 a.s.c. oraz wszelkie inne dowody na okoliczności istotne w sprawie. Zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego, art. 35 ust. 1 i 3 a.s.c. sa zatem nieuzasadnione. W ocenie sądu organy podjęły wszelkie czynności niezbędne do wyjaśnienia istotnych okoliczności oraz w sposób wyczerpujący zgromadziły, a następnie rozpatrzyły i oceniły materiał dowodowy, niezbędny do poczynienia ustaleń faktycznych i wydania rozstrzygnięcia w sprawie, zgodnie z art. 7 oraz art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy jest kompletny i został poddany wszechstronnej analizie, a wyprowadzone wnioski należało uznać za spójne i logiczne. Nie zostały naruszone także przepisy art. 10 § 1 i art. 11 k.p.a. Zaskarżona decyzja odpowiada wymogom art. 107 § 1 i 3 k.p.a., zawiera bowiem wszystkie wskazane w tym przepisie elementy oraz wyczerpujące uzasadnienie faktyczne i wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Z przytoczonych powodów brak podstaw do uwzględnienia skargi. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 z późn. zm.).