III OZ 481/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 maja 2024 r. sygn. akt III SAB/Kr 25/24 o odrzuceniu skargi K.J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 24 maja 2024 r. odrzucił skargę K.J. (dalej: skarżący) na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z 18 stycznia 2009 r. o wydanie zaświadczenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że sprawa bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego z 18 stycznia 2009 r. została rozstrzygnięta prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 lutego 2014 r. III SAB/Kr 75/13. Uznając, że sprawa w tym przedmiocie została już prawomocnie rozstrzygnięta, Sąd I instancji odrzucił skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Z treści powołanego przepisu wynika, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku lub została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie lub zaniechanie organu (res iudicata), skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem zastosowania art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. W przedmiotowej sprawie istotne jest, że sprawa bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie polegająca na niezałatwieniu wniosku skarżącego z 18 stycznia 2009 r. została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem oddalającym skargę z 11 lutego 2014 r. III SAB/Kr 75/13. Sąd rozstrzygnął już zatem merytorycznie, że w sprawie wniosku skarżącego z 18 stycznia 2009 r. organ nie pozostawał w bezczynności. W konsekwencji uznać należy, że skoro zarówno skarga w sprawie II SAB/Kr 75/13, jak i skarga w niniejszej sprawie zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia, to oznacza, że obydwie te skargi są tożsame przedmiotowo i podmiotowo. W związku z powyższym Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a., prawidłowo odrzucił ponownie wniesioną skargę. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia.