I FZ 221/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Danuta Oleś, , , po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 30 lipca 2021 r. sygn. akt I SA/Rz 47/21 odrzucające skargę kasacyjną [...] w sprawie ze skargi K. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 7 grudnia 2020 r. nr : [...] w przedmiocie umorzenia postępowania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 30 lipca 2021 r., sygn. akt I SA/Rz 47/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną L. sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku tego Sądu z 30 marca 2021 r., sygn. akt. I SA/Rz 47/21, w sprawie ze skarg K. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 7 grudnia 2020 r. w przedmiocie umorzenia postępowania z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem z 29 czerwca 2021 r. wezwano spółkę do uiszczenia wpisu uzupełniającego od skargi kasacyjnej w kwocie 300 zł, (spółka uiściła wpis w wysokości 100 zł) w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało skutecznie doręczone 30 czerwca 2021 r. Ostatnim dniem do uiszczenia wpisu był 7 lipca 2021 r. Pomimo upływu zakreślonego terminu do wykonania zobowiązania, wpis uzupełniający od skargi kasacyjnej nie został uiszczony. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka zarzuciła naruszenie: - art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, ze zm., dalej: "p.p.s.a.") w zw. z § 3 oraz § 2 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: "rozporządzenie") poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji błędne uznanie, że od wniesionej skargi kasacyjnej należało uiścić wpis sądowy w wysokości 400 zł, podczas gdy należało uiścić wpis sądowy w wysokości 100 zł, - art. 111 p.p.s.a. w zw. § 3 oraz § 2 ust 1 rozporządzenia poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji błędne odrzucenie skargi kasacyjnej w całości podczas gdy powinna być ona odrzucona tylko w zakresie trzech z czterech spraw połączonych do wspólnego rozpoznania. Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia, ewentualnie jego zmianę poprzez uznanie, że skarga kasacyjna zostaje odrzucona w zakresie trzech z czterech spraw, połączonych do wspólnego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Z treści art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. wynika, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga kasacyjna. Strona skarżąca ma zatem obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od wnoszonej skargi kasacyjnej, chyba że z obowiązku tego została zwolniona na mocy przepisu prawa (art. 239 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a.), bądź postanowienia przyznającego jej prawo pomocy w tym zakresie (art. 239 pkt 4 p.p.s.a.). Bez znaczenia dla omawianego obowiązku jest okoliczność, czy rozstrzygnięcia administracyjne będące przedmiotem różnych skarg, jak i same te skargi są podobne lub pozostają ze sobą w związku. W takiej sytuacji możliwe jest zarządzenie połączenia przez sąd kilku oddzielnych spraw toczących się przed nim w celu ich łącznego rozpoznania lub także rozstrzygnięcia (art. 111 § 2 p.p.s.a.), jednakże nawet w takim przypadku strona ma obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od każdej ze skarg w połączonych sprawach. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sytuacji, gdy opłata taka nie została uiszczona, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do jej uiszczenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W przedmiotowej sprawie Sąd pierwszej instancji połączył do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia 4 sprawy ze skarg spółki. Jak wskazano powyżej połączenie spraw do wspólnego rozpoznania i wyrokowania nie zwalnia strony z obowiązku uiszczenia wpisu sądowego w wysokości sumy wszystkich wpisów, jakie uiściłaby gdyby sprawy nie zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Przewodniczący prawidłowo zatem wezwał spółkę do uiszczenia w terminie 7 dni uzupełniającego wpisu sądowego od wniesionej skargi kasacyjnej, pod rygorem jej odrzucenia. Wspomniany rygor wynika z treści art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przedmiotem zaskarżenia w sprawie były postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 7 grudnia 2020, którymi organ umorzył postępowania z wniosków o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w L.. Sprawy te nie należały zatem do kategorii spraw, w których nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 p.p.s.a.). Z akt sprawy nie wynika także, by spółce zostało przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości bądź w części. Oznacza to, że na spółce ciążył obowiązek uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie w wysokości sumy wpisów jakie należałoby uiścić od każdej sprawy z osobna. Od każdej ze spraw należało uiścić wpis w wysokości 100 zł, a zatem od skargi kasacyjnej należny był wpis w wysokości 400 zł. Z racji tego, że sprawy zostały połączone do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia, został wydany jeden wyrok. W takiej sytuacji nie ma możliwości ponownego rozdzielania spraw i uznania, że skarga kasacyjna została opłacona w zakresie jednej z połączonych spraw. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając brak podstaw do uwzględnienia zażalenia, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.