III SA/Łd 909/24

SENTENCJA Dnia 8 stycznia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wyporska-Frankiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Wojewody Łódzkiego z dnia 24 czerwca 2024 roku nr SO-III.6151.8078.2021 w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. eg UZASADNIENIE Decyzją z 24 czerwca 2024 r. Wojewoda Łódzki cofnął M. K. (dalej: skarżący) zezwolenie na pobyt czasowy i pracę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielone 10 lutego 2022 r. przez Wojewodę Łódzkiego do 10 lutego 2025 r. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, pismem z 25 listopada 2024 r. skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji. Następnie w piśmie z 25 listopada 2024 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody Łódzkiego z 24 czerwca 2024 roku w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Łódzki wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." – skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody Łódzkiego z 24 czerwca 2024 r. w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zgodnie z pouczeniem zawartym w uzasadnieniu wspomnianego rozstrzygnięcia od powołanej decyzji skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia odwołania do Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, w terminie 14 dni od dnia jej otrzymania. Pismem z 25 listopada 2024 r. skarżący wniósł odwołanie. Dopiero zatem decyzja wydana przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców w toku postępowania odwoławczego będzie mogła zostać ewentualnie poddana kontroli sądu administracyjnego. Na dzień wniesienia skargi decyzja ta nie była jeszcze wydana. Dopóki jednak stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt lub czynność do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Nie można bowiem mówić o wyczerpaniu środków zaskarżenia, dopóki wniesiony przez stronę środek zaskarżenia nie zostanie rozpoznany przez organ administracyjny. Przepisy art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. statuują zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Sąd administracyjny nie może zastępować organu odwoławczego, a ponadto jego działanie nie może naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Z tych względów sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., odrzucił skargę jako niedopuszczalną. a.kr