I FZ 245/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Oleś po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 30 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 291/23 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi G. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno–Skarbowego w Szczecinie z dnia 31 marca 2023 r. nr 428000-COP1.4103.17.2022.15 w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług do zwrotu za październik 2019 r. i kwoty do zapłaty oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień, październik, listopad, grudzień 2019 r. oraz styczeń, luty, marzec 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 30 czerwca 2023 r., sygn. akt I SA/Sz 291/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę G. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Naczelnika Zachodniopomorskiego Urzędu Celno-Skarbowego w Szczecinie z 31 marca 2023 r. w przedmiocie określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług do zwrotu za październik 2019 r. oraz kwoty do zapłaty i ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za niektóre miesiące 2019 r. i 2020 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 29 maja 2023 r. wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Zarządzenie zawierało pouczenie, iż wymienioną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone stronie 5 czerwca 2023 r. Do dnia wydania postanowienia spółka nie uiściła wpisu od skargi. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka zaskarżyła je w całości, zarzucając naruszenie art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") poprzez ich niewłaściwe zastosowanie w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na niedokonaniu (niedoręczeniu) wezwania do uiszczenia wpisu i w konsekwencji nieuzasadnione zastosowanie art. 220 § 3 p.p.s.a. na skutek błędnego przyjęcia, że Sąd pierwszej instancji wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia braku formalnego poprzez dokonanie należnego wpisu sądowego. Wskazując na powyższe podstawy wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zwrot kosztów postępowania. W uzasadnieniu zażalenia spółka podkreślała, że wraz z innymi pismami – odpisem odpowiedzi na skargę i zarządzeniami wzywającymi do uzupełnienia braków skargi przez złożenie pełnomocnictwa oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentacji skarżącej, nie otrzymała wezwania do uiszczenia wpisu. Następnie w piśmie z 9 października 2023 r., stanowiącym uzupełnienie zażalenia skarżąca przywołała szereg orzecznictwa sądów administracyjnych na poparcie swojego stanowiska w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Jednakże skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W przedmiotowej sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa oraz dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, a także odpis odpowiedzi na skargę zostały 30 maja 2023 r. przekazane do ekspedycji za pośrednictwem poczty. Zawartość przesyłki została opisana na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, z którego wynika, że wszystkie te dokumenty zostały przesłane do pełnomocnika spółki przez Sąd pierwszej instancji i doręczone 5 czerwca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie ma podstaw aby kwestionować zawartość tej przesyłki skoro wynika ona zarówno z tego dokumentu pocztowego, jak również z adnotacji sekretarza sądowego z 29 maja 2023 r. o wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego. Zwrotne potwierdzenie odbioru jest dokumentem urzędowym – korzystającym z domniemania prawdziwości. Twierdzenie pełnomocnika strony, że przesyłka nie zawierała wszystkich pism wyraźnie wskazanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, jest niewystarczające do obalenia tego domniemania. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zarzuty podnoszone w zażaleniu nie mogły być rozpoznane w tym postępowaniu. Jak już wyżej wskazano niniejsze postępowanie zażaleniowe dotyczy postanowienia o odrzuceniu skargi i prawidłowości działania WSA tylko i wyłącznie w tej kwestii. Argumentacja zawarta w zażaleniu odnosząca się do okoliczności możliwego braku w adresowanej do strony przesyłce zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, może być przedmiotem ewentualnego wniosku strony o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek taki zostanie rozpoznany przez Sąd pierwszej instancji i rozstrzygnięty odrębnym postanowieniem, od którego stronie będzie przysługiwało zażalenie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Odnosząc się do zawartego w zażaleniu wniosku o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, stwierdzić należy, iż nie może on być uwzględniony przez Naczelny Sąd Administracyjny, albowiem art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają zastosowania do postępowania toczącego się na skutek wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu pierwszej instancji.