I SA/Op 194/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy WSA Remigiusz Mazur po rozpoznaniu w dniu 8 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Wojewody Opolskiego z dnia 22 listopada 2023 r. nr SO.III.626.14.2023.KŻ w przedmiocie unieważnienia paszportu postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE A. G. [dalej: strona, skarżący], zastąpiony przez pełnomocnika r.pr. K. M., wniósł skargę na decyzję Wojewody Opolskiego z 22 listopada 2023 r. nr SO.III.626.14.2022.KŻ, orzekającą, na skutek wniosku Prokuratora, o unieważnieniu paszportu serii [...] nr [...]. Sprawa ta została odnotowana pod sygn. akt I SA/Op 194/24. Wskutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału, w pismach z 6 lutego 2024 r., Sąd wezwał pełnomocnika strony – r.pr. K. M. do usunięcia, w terminie 7 dni, braków formalnych i fiskalnych skargi, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez: - złożenie do akt sprawy oryginału pełnomocnictwa procesowego lub jego wierzytelnego odpisu, obejmującego upoważnienie do działania w imieniu strony skarżącej przed Sądem, - nadesłanie jednego odpisu skargi w celu doręczenia uczestnikowi postępowania, - uiszczenie wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. Pełnomocnikowi skarżącego doręczono opisane wyżej wezwania w dniu 21 lutego 2023 r., za zwrotnym potwierdzeniem odbioru (karta 30 akt sądowych). Pełnomocnik skarżącego w piśmie z 19 lutego 2024 r. powiadomił Sąd o wypowiedzeniu udzielonego mu pełnomocnictwa. Następnie w piśmie z 28 lutego 2024 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o zwolnienie A. G. od kosztów sądowych. Do pisma tego załączył też odpis skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 ppsa. Przesłanką taką jest m.in. nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (pkt 3). Zgodnie z art. 57 § 1 ppsa, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, m.in. w przypadku działania strony przez wyznaczonego pełnomocnika powinna zawierać pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa (art. 37 § 1 ppsa). Stosownie do art. 49 § 1 ppsa, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Na mocy art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niezastosowanie się do wezwania sądu wystosowanego w trybie art. 49 § 1 ppsa prowadzi do formalnego zakończenia sprawy. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych jest terminem ustawowym, co oznacza, że nie może być skracany ani przedłużany. Strona narusza termin, gdy nie podejmuje czynności uzupełniających lub podejmuje je bezskutecznie, tzn. braki nie zostaną uzupełnione w całości lub części. W sytuacji, gdy strona nie uzupełni w tym terminie braków formalnych skargi, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Przyczyny, dla których strona nie mogła wypełnić sądowego wezwania nie mają żadnego wpływu na wykonanie nałożonego rygoru. Nie ma więc znaczenia czy strona w sposób zawiniony, czy też bez swojej winy nie mogła zastosować się do wezwania (postanowienie NSA z 20 grudnia 2006 r., sygn. akt I FSK 29/06, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Odnosząc powyższą analizę do stanu niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarga była obarczona brakami formalnymi, w szczególności pełnomocnik skarżącego nie wykazał swojego umocowania dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 37 § 1 ppsa). Wskutek tego (na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału) Sąd wystosował do pełnomocnika strony wezwanie do ich usunięcia. Przesyłka sądowa została doręczona pełnomocnikowi, pod adresem kancelarii radcy prawnego podanym w skardze 21 lutego 2024 r. W konsekwencji, termin 7 dni z art. 49 § 1 ppsa do usunięcia braków formalnych skargi upłynął wraz końcem dnia 28 lutego 2024 r. (środa). Pełnomocnik skarżącego jedynie w części zastosował się do wezwania, to znaczy przesłał brakujący odpis skargi, nie złożył jednak do akt sprawy wymaganego pełnomocnictwa. W takich okolicznościach faktycznych i stanie prawnym sprawy, Sąd stwierdził, że braki formalne skargi nie zostały usunięte z zachowaniem ustawowego terminu, co skutkuje koniecznością odrzucenia skargi. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 58 § 3 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.