I SA/Gd 843/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 czerwca 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2004 r. do kwietnia 2005 r. oraz od czerwca 2005 r. do października 2005 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie wpis w kwocie 646,00 (sześćset czterdzieści sześć) złotych. UZASADNIENIE Pismem z dnia 13 lipca 2011 r. reprezentowany przez radcę prawnego M. Ż. A. Ż. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 10 czerwca 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia 3 listopada 2010 r., która dotyczyła podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od grudnia 2004 r. do kwietnia 2005 r. oraz od czerwca 2005 r. do października 2005 r. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 18 sierpnia 2011 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącego przed tut. Sądem w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przedmiotowe wezwanie doręczono pełnomocnikowi w dniu 25 sierpnia 2011 r. Dnia 9 września 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej przekazał tut. Sądowi brakujące pełnomocnictwo, które pełnomocnik wniósł do Sądu za jego pośrednictwem. W dniu 13 września 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika skarżącego o zawieszenie przedmiotowego postępowania ze względu na śmierć skarżącego. Do wniosku załączono poświadczoną kopię odpisu skróconego aktu zgonu wystawionego przez Kierownika Urzędu Stanu Cywilnego, z którego wynika, że skarżący A. W. Ż. zmarł w dniu 7 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi P.p.s.a., strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Przy czym na podstawie art. 37 § 1 tej ustawy pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przepis art. 44. § 1 P.p.s.a. stanowi natomiast, że Sąd może dopuścić tymczasowo do podjęcia naglącej czynności osobę niemogącą przedstawić pełnomocnictwa. Sąd wyznaczy równocześnie termin, w ciągu którego osoba działająca bez pełnomocnictwa powinna je złożyć albo przedstawić zatwierdzenie swojej czynności przez stronę. Jeżeli termin upłynął bezskutecznie, sąd pominie czynności procesowe tej osoby (§ 2). W przypadku bezskutecznego upływu wyznaczonego w tym celu terminu, sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z § 2 P.p.s.a. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i doktrynie poglądem w przypadkach z jakim mamy do czynienia w tej sprawie, tj. gdy pismo powinno być wniesione bezpośrednio do Sądu, a czynność następuje za pośrednictwem organu, decydująca dla ustalenia czy zachowano wymagany termin nie jest data wniesienia pisma do organu, lecz data jego przekazania przez ten organ właściwemu Sądowi. Z akt sprawy wynika natomiast, że przekazanie przez Dyrektora Izby Skarbowej przedmiotowego pełnomocnictwa nastąpiło w dniu 9 września 2011 r., a zatem już po upływie zakreślonego przez Sąd terminu. Powyższe prowadzi do stwierdzenia, że brak formalny skargi został uzupełniony po upływie terminu, a zatem na mocy powołanych przepisów skarga podlegała odrzuceniu. Osobno Sąd pragnie zwrócić uwagę, że sprawa nie mogła zostać zawieszona z powodu śmierci skarżącego, która nastąpiła w dniu 7 września 2011 r., albowiem z akt sprawy wynika, że powód, dla którego należało odrzucić skargę wystąpił za życia skarżącego. Skoro bowiem przedmiotowe wezwanie doręczono pełnomocnikowi 25 sierpnia 2011 r., termin do uzupełnienia braku upływał 1 września 2011 r. to śmierć skarżącego po tym dniu nie może stanowić przesłanki do zawieszenia postępowania. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu sądowego.