I OZ 75/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Krzysztof Sobieralski po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 października 2024 r. sygn. akt II SA/Kr 1247/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi B.J. na "postępowanie Starosty Oświęcimskiego z dnia 28 lipca 2023 r. znak SGG.683.8.1.2019.ADR" w sprawie dotyczącej ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, zwany dalej "sądem I instancji", postanowieniem z dnia 3 października 2024 r., sygn. akt II SA/Kr 1247/23, odrzucił zażalenie B.J., zwanej dalej "skarżącą", na zarządzenie z dnia 26 lipca 2024 r. o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2024 r. w przedmiocie wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 4 marca 2024 r. w sprawie ze skargi B.J. na "postępowanie Starosty Oświęcimskiego z dnia 28 lipca 2023 r. znak: SGG.683.8.1.2019.ADR" w sprawie dotyczącej ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną. W uzasadnieniu postanowienia sąd I instancji wskazał, że wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego – wynikające z prawomocnego zarządzenia z dnia 11 kwietnia 2024 r. – stanowi jedynie czynność o charakterze technicznym i nie podlega zaskarżeniu. Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie zaskarżając je w całości. Wnosząca zażalenie nie odniosła się merytorycznie do skarżonego postanowienia powielając treść złożonej w sprawie skargi. Treść uzasadnienia nie odnosiła się do złożonego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zażalenie na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 11 kwietnia 2024 r. zostało oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 lipca 2024 r., sygn. akt I OZ 323/24. W konsekwencji powyższego kwestia zasadności wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia została prawomocnie przesądzona. W tej sytuacji sąd I instancji zarządzeniem z dnia 26 lipca 2024 r. prawidłowo wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 11 kwietnia 2024 r. Skierowane do skarżącej wezwanie do uiszczenia wpisu wynikające z prawomocnego zarządzenia stanowiło zatem jedynie czynność o charakterze technicznym, co w sposób właściwy zostało wyartykułowane przez sąd I instancji. Była to jedynie informacja wskazująca na konieczność uiszczenia wpisu – realizująca zasadę określoną w art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.". Na tego typu zarządzenia nie przysługuje zażalenie. Stosownie do art. 194 § 1 P.p.s.a. zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Przepisy art. 173-197 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Wobec powyższego zarządzenie z 28 czerwca 2023 r., będące w istocie zarządzeniem wzywającym do wykonania obowiązku określonego w innym prawomocnym zarządzeniu nie zostało wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 P.p.s.a., nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 P.p.s.a. W żadnym miejscu ustawa nie przewiduje możliwości zaskarżenia takiego zarządzenia. W tym stanie rzeczy sąd I instancji słusznie odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 oraz art. 198 P.p.s.a. Ogólnikowe powołanie przez skarżącą w uzasadnieniu frazy "Ustawa zasadnicza, ratyfikowane konwencje, inne Ustawy" nie mogły odnieść pożądanego skutku w postaci uwzględnienia zażalenia. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.