II SA/Łd 966/07

SENTENCJA Dnia 10 grudnia 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Referendarz sądowy Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 roku na posiedzeniu niejawnym wniosków M.K. i J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M.K. i J.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wydania nakazu wykonania robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić skarżącym przyznania prawa pomocy. AG UZASADNIENIE II SA/Łd 966/07 U Z A S A D N I E N I E M.K. i J.K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie odmowy wydania nakazu wykonania robót budowlanych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 października 2007 roku skarżący zostali wezwani do uiszczenia solidarnie wpisu od złożonej skargi w wysokości 500 złotych. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wystąpili z żądaniem przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych bądź częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Jak wynika ze złożonych przez skarżących oświadczeń o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, J.K. i M.K. pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z córką M. Skarżący posiadają mieszkanie o powierzchni 50 m kw. oraz nieruchomość rolną o powierzchni 2 ha. J.K. otrzymuje rentę w wysokości ok. 1.400 złotych, zaś M.K. uzyskuje dochód ze stosunku pracy w wysokości ok. 4.000 złotych. M.K. nie osiąga dochodów. Skarżący podnieśli w uzasadnieniu wniosku, iż J.K. z uwagi na stan zdrowia zmuszony jest zażywać leki, których miesięczny koszt kształtuje się na poziomie ok. 400 złotych. Ponadto skarżący mają na utrzymaniu córkę, której edukacja "jest także kosztowna". Skarżący oświadczyli, iż od roku 1997 gromadzą oszczędności w kasie mieszkaniowej, których obecna wysokość to ok. 100.000 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje. Stosownie do przepisów art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Zgodnie zaś z art. 246 § 1 p.p.s.a. osobie fizycznej przyznaje się, na jej wniosek, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże ona, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przede wszystkim należy zauważyć, iż stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej. Ocena sytuacji materialnej nie sprowadza się tylko do stwierdzenia, że skarżący uzyskuje lub nie uzyskuje dochodów, ale również polega na zbadaniu, czy posiada on majątek oraz czy posiada obiektywnie rozumianą zdolność do zdobycia potrzebnych środków finansowych. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy uznać, iż sytuacja rodzinna i materialna skarżących nie uzasadnia przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Rozpoznając wniosek skarżących, Sąd miał przede wszystkim na uwadze łączną wysokość dochodów uzyskiwanych przez skarżących, a także i ten fakt, iż mimo deklarowanych kosztów leczenia oraz utrzymania studiującej córki M. są w stanie regularnie czynić oszczędności w osiąganych dochodach (100.000 złotych). Powyższe okoliczności powodują, iż należy stwierdzić, że nie zostały spełnione przesłanki uzasadniające przyznanie stronie skarżącej prawo pomocy w zakresie częściowym, tj. nie jest możliwe przyjęcie, że skarżący nie są w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Tymczasem jedynie wykazanie istnienia tej przesłanki obliguje Sąd do przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu. AG