II SA/Wr 472/06

SENTENCJA Wiesław Jakubiec - referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. i S. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr[..] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1. przyznać prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych; 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 22 września 2006 r. zostało przyznane skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia z obowiązku uiszczenia opłat sądowych w części przekraczającej kwotę 50 zł, w pozostałym zakresie wniosek oddalono. Postanowieniem z dnia 30 marca 2007 r. uwzględniając w całości wniosek skarżących przyznano im prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej we W., na pełnomocnika skarżących został wyznaczony w dniu 15 maja 2007 r. adwokat K. P., której skarżący udzielili stosownego pełnomocnictwa. We wniosku złożonym na urzędowym formularzu w dniu 7 grudnia 2007 r. skarżący wnieśli ponownie o przyznanie im prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych i ustanowienia adwokata podnosząc, iż z uzyskiwanego łącznie dochodu (z tytułu świadczeń emerytalnych) w wysokości 1.093, 97 zł nie są w stanie wygospodarować środków na "zaskarżenie decyzji i na adwokata". Zaznaczyli, iż są osobami w podeszłym wieku. Z załączonych do wniosku dokumentów wynika, iż skarżąca cierpi na liczne schorzenia, a ze złożonych rachunków wynika z kolei, iż skarżący zobowiązani są do ponoszenia następujących wydatków: opłata za wodę- 31, 35 zł; koszt lekarstw - ok. 50 zł; podatek rolny - 166 zł (rocznie); opłata za energię elektryczną- ok. 50 zł; raty kredytów w Lukas Bank S.A. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Uwzględniając aktualną sytuację materialną skarżących uznać należy, iż zachodzą przesłanki uzasadniające przyznanie im prawa pomocy w zakresie pełnego zwolnienia od kosztów sądowych, o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym - zwanej dalej u.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Ustosunkowując się z kolei do wniosku skarżących o przyznanie im prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata podkreślić należy, iż ustawowe kompetencje Sądu w zakresie prawa pomocy ograniczają się do jego przyznania (w tym np. ustanowienie adwokata lub radcy prawnego bez oznaczenia konkretnego pełnomocnika) lub odmowy przyznania tego prawa. Sąd nie ma wpływu na decyzje podejmowane przez odpowiednie organy samorządu zawodowego adwokatów lub radców prawnych w zakresie wyznaczenia wnioskodawcy osoby przyznanego pełnomocnika. Decyzja w tym zakresie (w tym potencjalnie wyznaczenie innego pełnomocnika) jest suwerenną prerogatywą ww. organu samorządu zawodowego. Również tylko ten organ może być adresatem ewentualnych zarzutów kierowanych przez stronę pod adresem wyznaczonego pełnomocnika. W niniejszej sprawie skarżący mają wyznaczonego zawodowego pełnomocnika- adwokata K.P., a tym samym stworzono skarżącym gwarancje procesowe i zapewniono pomoc ze strony obiektywnego oraz profesjonalnego podmiotu. Jak wskazano wyżej, Sąd nie ma uprawnień do badania i oceny skuteczności działania wyznaczonego przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnika. Dla Sądu istotny przy rozpoznaniu aktualnego wniosku o przyznanie prawa pomocy jest fakt, iż prawo pomocy we wnioskowanym zakresie (tj. żądanie ustanowienia adwokata) zostało już prawomocnym postanowieniem z dnia 30 marca 2007 r. stronie przyznane i uprawnienie to jest nadal aktualne. W świetle powyższego wniosek o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie uznać należy za bezprzedmiotowy, a postępowanie wywołane jego wniesieniem, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 u.p.s.a., należało umorzyć (pkt 2 sentencji).