II SA/Gd 411/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska po rozpoznaniu w dniu 15 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P., A. B. i D. P. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 28 lutego 2024 r., nr NSP-VIII.7581.1.290.2023.DL w przedmiocie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym T. P., A. B. i D. P. solidarnie ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 zł (dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE T. P., A. B. i D. P., reprezentowani przez radcę prawnego M. F., wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej ePUAP, skargę na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 28 lutego 2024 r., nr NSP-VIII.7581.1.290.2023.DL, uiszczając przy tym wymagany wpis od skargi w kwocie 200 zł. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału II z dnia 19 kwietnia 2024 r. wezwano pełnomocnika skarżących do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 34 zł za wydruk 4 egzemplarzy skargi wraz z załącznikami, w celu doręczenia jej w formie papierowej uczestnikom postępowania. W zarządzeniu wskazano przy tym, że wymienioną kwotę należy uiścić w kasie bądź na wskazany rachunek bankowy Sądu w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty, pod rygorem odrzucenia skargi. Zgodnie bowiem z treścią art. 47 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. w przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się. W celu doręczania dokumentów stronom, które nie stosują środków komunikacji elektronicznej do odbioru pism, sąd sporządza kopie dokumentów elektronicznych w postaci uwierzytelnionych wydruków, z zachowaniem wymogów określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne. Stosownie zaś do treści art. 235a p.p.s.a. opłatę kancelaryjną pobiera się za wydruki pism i załączników wniesionych w formie dokumentu elektronicznego sporządzane w celu ich doręczenia stronom, które nie posługują się środkami komunikacji elektronicznej do odbioru pism. Przy tym, zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Przesyłkę, zawierającą powyższe wezwanie pełnomocnik skarżących otrzymał w dniu 24 kwietnia 2024 r. Tym samym, termin do wykonania zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej upływał w dniu 2 maja 2024 r. Z akta sprawy wynika jednakże, że w terminie tym ani skarżący, ani ich pełnomocnik nie uiścili wymaganej opłaty kancelaryjnej zarówno w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, jak i na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Niewątpliwie, przy piśmie z dnia 30 kwietnia 2024 r. pełnomocnik skarżących nadesłał do Sądu potwierdzenie uiszczenia m.in. do sprawy o sygn. akt II SA/Gd 411/24 kwoty 34 zł, jednakże odbiorcą tego przelewu jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie a nie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku. Z kolei, jak jasno wynika z przywołanego już art. 219 § 2 p.p.s.a., opłatę sądową należy uiścić gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W niniejszej sprawie, sądem właściwym niewątpliwie był Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, a więc to w kasie tego Sądu lub na jego rachunek bankowy należało uiścić należną w sprawie opłatę kancelaryjną, o czym profesjonalny pełnomocnik skarżących został wyraźnie poinformowany w treści doręczonego mu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, w którym podano również numer rachunku bankowego WSA w Gdańsku. Pomimo tego kwota 34 zł została uiszczona na rachunek bankowy WSA w Warszawie, który nie był sądem właściwym do rozpoznania sprawy zainicjowanej wniesioną w niniejszej sprawie skargą. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się przy tym, że uchybienie obowiązkowi należytego opłacenia pisma może polegać nie tylko na uiszczeniu opłaty sądowej w niewłaściwej wysokości, czy też po upływie przewidzianego w ustawie terminu, lecz również na uiszczeniu opłaty na niewłaściwy rachunek bankowy, tj. inny rachunek niż rachunek wojewódzkiego sądu administracyjnego, który jest właściwy do rozpoznania sprawy, np. na rachunek innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, sądu powszechnego, czy też organu administracyjnego (zob. postanowienie NSA z dnia 11 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1055/17, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Tym samym, nie można za skuteczne uznać uiszczenia opłaty sądowej na rachunek bankowy niewłaściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 27 października 2023 r., sygn. akt I OZ 479/23, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Przepis art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. Zgodnie przy tym z treścią art. 220 § 3a p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, od których pomimo wezwania nie została uiszczona opłata, o której mowa w art. 235a, podlegają odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 220 § 3a p.p.s.a., odrzucił wniesioną przez skarżących skargę, o czym orzekł w punkcie 1 postanowienia. W punkcie 2 postanowienia Sąd orzekł zaś na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. o zwrocie na rzecz skarżących solidarnie uiszczonego wpisu od wniesionej skargi.