I OZ 32/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Spółki K. Sp. z o. o. z siedzibą w G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 11 września 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 784/23 w sprawie ze skargi Spółki K. Sp. z o. o. z siedzibą w G. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 6 marca 2023 r., nr NWXIV.7581.4.41.2022 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z 11 września 2023 r., sygn. akt II SA/Gl 784/23 odrzucił skargę Spółki K. Sp. z o. o. z siedzibą w G. (dalej: Spółka/ skarżąca) na decyzję Wojewody Śląskiego z 6 marca 2023 r., znak NWXIV.7581.4.41.2022 w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości, przyjmując, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu postanowienia Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została doręczona Spółce w dniu 13 marca 2023 r., a zatem termin do wniesienia skargi przez tą skarżącą upłynął bezskutecznie w dniu 12 kwietnia 2023 r., natomiast skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 14 kwietnia 2023 r. Spółka wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, kwestionując prawidłowość doręczenia decyzji, jako dokonanego do rąk osoby nieuprawnionej do odbioru przesyłek kierowanych do Spółki, a w związku z tym nie zgadzając się z uznaniem, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Naczelny Sąd Administracyjny rozważył, co następuje. Zażalenie jest uzasadnione. Podstawę do odrzucenia skargi przez Sąd I instancji stanowiły przepisy art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Warunkiem stwierdzenia, że termin ten dla strony upłynął jest uprzednie stwierdzenie, że miało miejsce prawidłowe doręczenie decyzji. Uzasadnienie Sądu I instancji pozbawione jest w tym zakresie jakichkolwiek rozważań. Sąd I instancji przyjął, że doręczenie nastąpiło 13 marca 2023 r., nie rozważył jednak ani czy decyzja została przesłana na właściwy adres, ani czy nastąpiło skuteczne jej doręczenie. Jest to okoliczność istotna ze względu na podniesione w zażaleniu zarzuty. Jednocześnie kwestie te nie poddają się weryfikacji w oparciu o materiał sprawy, a to ze względu na wyjaśnienia uzyskane od Poczty Polskiej przez Sąd I instancji. Decyzja organu II instancji została odebrana, po uprzednim jej awizowaniu, przez L.K. W zażaleniu podniesiono, że osoba ta nie była uprawniona do odbioru przesyłki skierowanej do Spółki. W związku z motywami wniesionego zażalenia oraz repliki Spółki na odpowiedź na skargę, a także mając na uwadze, że kierowana do Spółki w toku postępowania sądowego korespondencja odbierana była przez L.K. jako pełnomocnika pocztowego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II z 10 października 2023 r., ponowione w dn. 23 listopada 2023 r.) zwrócił się do Naczelnika Urzędu Pocztowego w O. o nadesłanie pełnomocnictwa pocztowego nr [..] udzielonego L.K. do odbioru korespondencji w imieniu Spółki. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, przy piśmie z 6 grudnia 2023 r. Naczelnik Urzędu Pocztowego w O. nadesłał potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię pełnomocnictwa pocztowego nr [..]. Jak jednak wynika z treści pełnomocnictwa, L.K. nie jest osobą, która została na mocy tego pełnomocnictwa umocowana do odbioru korespondencji wpływającej do Spółki, lecz udzielała tego pełnomocnictwa pocztowego w imieniu Spółki innym osobom. Poczynione ustalenia nie dają zatem podstaw Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu do zweryfikowania, czy doręczenie decyzji było skuteczne. Należy też zwrócić uwagę, że w przypadku ewentualnego ustalenia wadliwego pominięcia strony i nie doręczenia jej decyzji w sposób prawidłowy, strona, która nie brała udziału w postępowaniu odwoławczym i której nie doręczono decyzji, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji, określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. (zob. A. Kabat [w:] B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, A. Kabat, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 53, teza 4 i powołane tam orzeczenie). Z powołanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.