Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Rz 1098/24

Sądy administracyjne2024-11-25
Sygnatura
II SA/Rz 1098/24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia
2024-11-25
Rodzaj
Postanowienie WSA w Rzeszowie

Sędziowie

Elżbieta Mazur-Selwa

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: SWSA Elżbieta Mazur-Selwa po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. Sp. z o.o. z/s w R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 20 czerwca 2024 r. nr SKO.4131/8/2024 w przedmiocie wykreślenia z Rejestru Agencji Zatrudnienia - postanawia - odrzucić skargę. UZASADNIENIE R. Sp. z o.o. z/s w R. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 20 czerwca 2024 r. nr SKO.4131/8/2024 w przedmiocie wykreślenia z Rejestru Agencji Zatrudnienia. Wobec tego, że skarga była obarczona brakiem fiskalnym i brakami formalnymi zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału II WSA w Rzeszowie z dnia 21 sierpnia 2024 r. wezwano stronę skarżącą do czytelnego podpisania skargi oraz złożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS), zgodnie z art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2024 r., poz. 935 ze zm. – zwanej dalej jako "P.p.s.a.") a ponadto do uiszczenia wpisu sądowego od złożonej skargi w kwocie 500 zł, pouczając jednocześnie, że winno to nastąpić w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przesłane na wskazany w skardze adres i doręczone ze skutkiem prawnym w dniu 23 sierpnia 2024 r., przy zachowaniu rygorów przewidzianych w P.p.s.a. Termin do uzupełnienia braków skargi upłynął bezskutecznie z dniem 30 sierpnia 2024 r. (piątek). Prawomocnym postanowieniem z 17 października 2024 r., sygn. akt II SA/Rz 1098/24 WSA w Rzeszowie odmówił przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych skargi, tj. złożenia podpisanej czytelnie skargi i odpisu z KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. każde pismo strony – w tym skarga – powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przepis art. 29 P.p.s.a. nakłada zaś obowiązek wykazania umocowania do działania w imieniu strony przy pierwszej czynności w sprawie. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie poglądem brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji osoby prawnej jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005r., sygn. II GZ 19/2005 – LexPolonica nr 380771). Niewykonanie nałożonego przez Sąd obowiązku przedłożenia dokumentu w terminie powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a (wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005r., sygn. GSK 1337/2004, publ. ONSAiWSA 2005, nr 5, poz.91). Zgodnie zaś z art. 230 P.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Takim pismem jest m. in. skarga. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. zawiera dyspozycję zgodnie z którą skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. Podobne skutki dotyczą nieuzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci podpisania (czytelnie) skargi oraz przedłożenia dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (KRS) - art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Przenosząc powyższe regulacje na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że strona skarżąca mimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o procesowych konsekwencjach niewykonania nałożonego obowiązku, nie wykonała wezwań i nie przedłożyła w terminie czytelnego odpisu skargi i odpisu z KRS, jak również nie uiściła wpisu sądowego od skargi. Uznać zatem należy, że nieuzupełnienie w zakreślonym terminie wskazanych wyżej braków formalnych i fiskalnych powoduje, że przedmiotowej skardze nie można nadać dalszego biegu i z tej przyczyny należy ją odrzucić. W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 46 § 1 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.