Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I OZ 30/24

Sądy administracyjne2024-02-07
Sygnatura
I OZ 30/24
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2024-02-07
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Piotr Przybysz

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Przybysz po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 września 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 480/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi J.J. na pismo Wojewody Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2023 r. znak [...] w przedmiocie przekazania pisma według właściwości postanawia: 1. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 września 2023 r., sygn. akt II SA/Kr 480/23 w ten sposób, że w miejsce oznaczenia organu administracyjnego "Starosty [...]" wpisać prawidłowo "Wojewody Małopolskiego"; 2. oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z 20 lipca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 480/23, odrzucił skargę kasacyjną J.J. na postanowienie z 7 czerwca 2023 r. odrzucające skargę na pismo organu z 16 stycznia 2023 r. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem o możliwości wniesienia zażalenia, które powinno zostać sporządzone przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, skarżący odebrał 12 sierpnia 2023 r. Pismem z 18 sierpnia 2023 r. skarżący złożył własnoręcznie sporządzone zażalenie na postanowienie z 20 lipca 2023 r. Zaskarżonym postanowieniem z 12 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie skarżącego. W piśmie z 13 października 2023 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zaskarżając je w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że komparycja zaskarżonego postanowienia wymagała sprostowania na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 156 § 3 oraz art. 166 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.) na skutek oczywistej omyłki pisarskiej w przedmiocie oznaczenia organu administracyjnego. Jak wynika z akt sprawy, skarżący wywiódł skargę na pismo Wojewody Małopolskiego, a nie Starosty Oświęcimskiego. W związku z powyższym orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Dyspozycja art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno zostać sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, iż odpowiednie zastosowanie znajduje art. 175 § 2 i § 3 p.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. Brak polegający na samodzielnym sporządzeniu przez stronę zażalenia na odrzucenie skargi kasacyjnej nie może zostać usunięty, bowiem niesporządzenie zażalenia na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną przez podmiot do tego nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, co znaczy, że nie podlega konwalidacji w trybie art. 49 ustawy p.p.s.a. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 7 maja 2014 r., II FZ 543/14; z 26 października 2018 r., I OZ 1011/18). Skarżący pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządził osobiście zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 lipca 2023 r., którym odrzucona została jego skarga kasacyjna, również sporządzona osobiście przez stronę. Nie wykazał przy tym, by w jego przypadku została spełniona przesłanka zwolnienia od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego, wobec czego Sąd I instancji prawidłowo odrzucił zażalenie na podstawie art. 178 p.p.s.a. Ogólnikowe powołanie przez skarżącego w uzasadnieniu zażalenia frazy "Ustawa zasadnicza, ratyfikowane konwencje, inne Ustawy.", jak również wskazanie, że nie zostały dostarczone kopie wniosków o ściganie oraz wniosków o nadzór Prezesa Rady Ministrów nad prokuratorem, nie mogło odnieść pożądanego skutku w postaci uwzględnienia zażalenia. W konsekwencji zażalenie podlegało oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oraz art. 197 § 1 p.p.s.a.