II SAB/Gl 1/25

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Aneta Majowska, , , po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. D. na bezczynność Prezydenta Miasta M. w sprawie świadczenia pielęgnacyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 7 listopada 2024 r. doprecyzowanym następnie pismem z dnia 17 grudnia 2024 r., I. D. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do tut. Sądu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta M. w sprawie dotyczącej świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia w celu opieki nad niepełnosprawnym ojcem. Na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 stycznia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wykazania, czy przed złożeniem skargi bezczynność Skarżąca wniosła ponaglenie w rozumieniu art. 37 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.). W odpowiedzi na powyższe wezwanie pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 15 stycznia 2025 r. wskazał, że: "odpowiedź twierdząca na zadane pytanie znajduje się w aktach sprawy". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia rozumieć należy sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. W przypadku skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje przez wniesienie ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). Z powołanych powyżej przepisów wynika, że wniesienie ponaglenia, o którym mowa w art. 37 § 1 k.p.a. stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawach na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania (zob. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18). Wobec tego skarżąca, obowiązana była przed skierowaniem skargi do sądu administracyjnego na bezczynność Prezydenta Miasta wnieść ponaglenie, a następnie dopiero złożyć skargę na bezczynność organu. W świetle art. 37 § 3 k.p.a. ponaglenie wnosi się: do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1); albo do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2). W rozpatrywanej sprawie wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej z akt administracyjnych nie wynika, aby skarżąca poprzedziła złożenie skargi na bezczynność organu, składanej do Sądu, ponagleniem zgodnie z art. 37 k.p.a. Skarżąca nie wykazała tego także w odpowiedzi na wezwanie Sądu z dnia 8 stycznia 2025 r. (karta nr 21 i 41 akt sądowych). W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga nie została poprzedzona wyczerpaniem przysługujących skarżącej środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a., co skutkuje niedopuszczalnością merytorycznego jej rozpoznania. Stosownie bowiem do brzmienia art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Skarga jako niedopuszczalna podlegała zatem odrzuceniu. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne jest w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.