Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II FSK 99/10

Sądy administracyjne2011-10-17
Sygnatura
II FSK 99/10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2011-10-17
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Antoni Hanusz

Rozstrzygnięcie

Sprostowano omyłkę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Antoni Hanusz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 października 2009 r. sygn. akt I SA/Bk 348/09 w sprawie ze skargi I.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 26 czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 r. od dochodów niemających pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2011 roku w sprawie o sygnaturze akt II FSK 99/10 w ten sposób że, użyty w punkcie 2 sentencji wyroku błędny zwrot "zasądza od I.S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 3.600,00 (trzy tysiące sześćset) złotych [...]" zastąpić zwrotem prawidłowym, to jest "zasądza od I.S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 4.350,00 (cztery tysiące trzysta pięćdziesiąt) złotych [...]". UZASADNIENIE II FSK 99/10 Uzasadnienie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 maja 2011 r., sygn. akt II FSK 99/10, uchylił zaskarżony przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 27 października 2009 roku, sygn. akt I SA/Bk 348/09 w sprawie ze skargi I.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 26 czerwca 2009 roku w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2003 rok od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu. Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny zasądził od I.S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. kwotę 3.600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 58.664,00 zł. Wnioskiem z dnia 20 lipca 2011 roku Dyrektor Izby Skarbowej wystąpił o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej sentencji opisanego powyżej wyroku, polegającej na zasądzeniu od I.S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. błędnej kwoty 3.600,00 zł zamiast prawidłowej, to jest 4.350,00 zł, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.,) dalej p.p.s.a., do niezbędnych kosztów strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się jego wynagrodzenie jednakże nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W rozpoznawanej sprawie minimalna stawka kosztów sądowych wynosiła kwotę 3.600,00 stosownie do § 14 pkt 2 lit a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28.09.2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Z kolei w myśl art. 211 p.p.s.a. koszty sądowe obejmują opłaty sądowe oraz zwrot wydatków. Natomiast stosownie do art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatami sądowym są wpis i opłata kancelaryjna. Uiszczony przez Dyrektora Izby Skarbowej wpis od skargi kasacyjnej wynosił 750,00 zł. Z tej przyczyny pełna wysokość poniesionych przez Dyrektora Izby Skarbowej niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego podlegająca zawrotowi na zasadzie art. 203 pkt 2 p.p.s.a., wynosi 4.350,00 zł. W związku z zaistnieniem opisanej powyżej oczywistej omyłki pisarskiej sentencji wyroku Naczelnego sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2011 roku II FSK 99/11, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił ją sprostować na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.), w sposób wskazany w sentencji postanowienia.