Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SAB/Wr 163/25

Sądy administracyjne2025-02-24
Sygnatura
II SAB/Wr 163/25
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2025-02-24
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Ireneusz Dukiel

Rozstrzygnięcie

*Umorzono postępowanie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 24 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Wójta Gminy Podgórzyn w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia: I. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu; II. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). UZASADNIENIE Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; zwana dalej "P.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 P.p.s.a.). W niniejszej sprawie pismem z dnia 2 stycznia 2025 r. została wniesiona przez skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, skarga na bezczynność Wójta Gminy P. w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Następnie pismem z dnia 7 lutego 2025 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa wniesioną skargę z uwagi na otrzymanie decyzji organu o odmowie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Czynność procesowa strony skarżącej nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w myśl art. 60 P.p.s.a., zgodnie z którym skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stąd orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Podstawę orzeczenia w punkcie drugim stanowi natomiast przepis art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.