II FSK 2239/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, , , po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. S.A. z siedzibą w W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1456/11 w przedmiocie odrzucenia skargi P. S.A. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 25 stycznia 2011 r. nr (...) w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie; 2. oddalić wniosek o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1456/11, mocą którego odrzucono skargę P. SA w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W motywach orzeczenia Sąd wskazał, że Skarżąca, w imieniu której działał pełnomocnik – pracownik M. B. (Dyrektor (...)), ustanowiony przez P. S. (Głównego Księgowego P. SA), złożyła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z 25 stycznia 2011 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z 20 maja 2011 r., pismem z 23 maja 2011 r., pełnomocnik Skarżącej wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi - dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób, które udzieliły pełnomocnictwa Głównemu Księgowemu P. Dyrektorowi (...) P. S. do reprezentacji Skarżącej spółki w dacie jego udzielenia w postaci np. wyciągu z rejestru sądowego. Wezwanie zawierało pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi we wskazanym terminie spowoduje odrzucenie skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 26 maja 2011 r. na jej adres wskazany w skardze. W związku z nieczytelną datą nadania przesyłki poleconej zawierającej żądany dokument, tj. pełny odpis z KRS, pismem z 8 czerwca 2011 r. (na podstawie zarządzenia z 7 czerwca 2011 r.) zwrócono się do Centrum Poczty Oddziału Rejonowego W. o wskazanie daty nadania tej przesyłki. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, udzielone pismem z 20 czerwca 2011 r., wyjaśniono, iż przedmiotowa przesyłka została nadana w Urzędzie Pocztowym 6 czerwca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na wstępie przytoczył treść art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. - i art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Następnie stwierdził, że skarga złożona w tej sprawie dotknięta była brakiem formalnym, bowiem pełnomocnik nie złożył dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osób udzielających pełnomocnictwa do reprezentacji spółki w dacie jego udzielenia. Wprawdzie do skargi załączone zostało pełnomocnictwo udzielone pracownikowi - P. S., który z kolei ustanowił pełnomocnikiem M. B. (Dyrektora (...)), niemniej nie dołączono dokumentu wykazującego umocowanie osób udzielających pełnomocnictwa P. S. do działania w imieniu Skarżącej spółki. Stosownie natomiast do art. 28 § 1 P.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które - w myśl art. 29 P.p.s.a. - mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wskazał dalej, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi Skarżącej 26 maja 2011 r. na adres wskazany w skardze. Termin do uzupełnienia braku formalnego skargi rozpoczął bieg 27 maja 2011 r. i upłynął 2 czerwca 2011 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 P.p.s.a. Z uwagi na powyższe Sąd uznał, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania pełnomocnik Skarżącej nie uzupełnił braku formalnego skargi w wyznaczonym terminie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzucił. W skardze kasacyjnej od powyższego orzeczenia Spółka zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przez odrzucenie skargi, mimo że Skarżąca uzupełniła braki w terminie oraz art. 133 § 1 P.p.s.a. przez nieuwzględnienie wszystkich okoliczności sprawy wskazujących na uzupełnienie braków skargi w terminie. Na tej podstawie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz dopuszczenie dowodu z dokumentu - odpisu pocztowej ksiązki nadawczej z adnotacją o wysyłce do WSA w Warszawie dwóch pism przewodnich wraz z dokumentacją dotyczącą uzupełnienia braków formalnych skargi z 2 czerwca 2011 r., dwóch kopii zwrotnego potwierdzenia odbioru pism nr (...) i (...) oraz pisma z dnia 29 lipca 2011 r. znak (...). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna jest zasadna. Słusznie zarzucił Sądowi pierwszej instancji jej autor, że Sąd bezpodstawnie oparł swoje orzeczenie jedynie na piśmie Poczty Polskiej z 20 czerwca 2011 r., w którym błędnie poinformowano, że przesyłka będąca odpowiedzią Skarżącej na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi została nadana 6 czerwca 2011 r. Już sam fakt wpływu tejże przesyłki do Sądu pierwszej instancji w dniu 3 czerwca 2011 r. - na co bez wątpienia wskazuje prezentata WSA na piśmie przewodnim ze spornej przesyłki (karta 33 akt WSA) - musi świadczyć nie tylko o błędzie w piśmie wyjaśniającym, ale także o dużym prawdopodobieństwie, że odpowiedź została nadana w urzędzie pocztowym w terminie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego procedura wyjaśniania kwestii daty nadania tej przesyłki nie była zresztą konieczna, bowiem pieczęć datownika, choć nie jest odciśnięta precyzyjnie, mimo wszystko pozwala odczytać datę nadania pisma, czyli 2 czerwca 2011 r. Okoliczność tą potwierdzają także inne dokumenty wskazane w skardze kasacyjnej. Powyższe prowadzi do wniosku, że skargę kasacyjną na podstawie art. 185 § 1 P.p.s.a. należało uwzględnić, co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonego orzeczenia. Jeśli chodzi o wniosek Strony o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, nie może on zostać uwzględniony. Sąd podziela bowiem pogląd zaprezentowany w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07, że przepisy art. 203 i 204 P.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie.