II SO/Lu 25/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Cylc - Malec po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Stowarzyszenia S. O. W. P. o wymierzenie Inne grzywny za nieprzekazanie do sądu skargi na bezczynność w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a I. wymierzyć Inne grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych; II. zasądzić od Inne na rzecz Stowarzyszenia S. O. W. P. kwotę [...](sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Stowarzyszenie S. O. W. P. złożyło w dniu 7 października 2024r. drogą elektroniczną – na podstawie art. 55 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024r., poz. 935 dalej "p.p.s.a."), wniosek o wymierzenie Spółce Inne grzywny za nieprzekazanie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w ustawowym terminie skargi Stowarzyszenia z 28 listopada 2024 r. na bezczynność tej Spółki w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z 5 września 2023r. Stowarzyszenie wskazało, że termin na przekazanie skargi - zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2022r., poz.902), dalej jako "u.d.i.p." wynosi 15 dni od doręczenia skargi, jednak Spółka obowiązku tego dotychczas nie wykonała. Stowarzyszenie w dniu 6 maja 2024r. zwróciło się do sądu o informację w sprawie tej skargi i okazało się, że nie została ona przekazana sądowi. W dniu 25 września 2024r. Stowarzyszenie ponowiło pytanie do Sądu, który poinformował je, że skarga na bezczynność nie wpłynęła. W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny, Spółka [...], reprezentowana przez radcę prawnego P. S., wniosła o jego oddalenie, podnosząc, że nie zarejestrowała żadnej przesyłki od skarżącego z 28 listopada 2023 r. ani wiadomości email z 6 maja 2024 r. Potwierdziła, że Stowarzyszenie zwróciło się w dniu 5 września 2023 r. do Spółki z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej, której Spółka nie udzieliła, ponieważ uznała, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej, zaś Stowarzyszenie nie wykazało interesu publicznego; w dniu 25 września 2023 r. Stowarzyszenie przesłało Spółce drogą mailową "polemikę na temat swojego wniosku" i był to ostatni kontakt skarżącego ze Spółką, jaki widnieje w rejestrze kontaktów zewnętrznych prowadzonych przez pracowników Spółki. Spółka kwestionuje więc skuteczne doręczenie jej skargi na bezczynność. Dodała, że "w przypadku doręczenia przez Sąd dowodu nadania za pośrednictwem operatora pocztowego lub innego, który potwierdzałby skuteczne skierowanie przez skarżącego skargi z 28 listopada 2023 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie za pośrednictwem Spółki, wówczas Spółka zajmie stanowisko w sprawie- w zakreślonym przez Sąd terminie". W wykonaniu wezwania, Stowarzyszenie w piśmie z dnia 21 listopada 2024r. (k.44) wskazało, że skarga na bezczynność została doręczona Spółce na adres elektronicznej skrzynki podawczej; dołączyło pismo przewodnie "Skarga na bezczynność" z 28 listopada 2023r. skierowane do Spółki, zawierające wśród załączników tę skargę (zał. nr 1) wraz z urzędowym potwierdzeniem przedłożenia (UPP), z którego wynika że pismo wraz z załącznikami zostało doręczone Spółce 29 listopada 2023r. (k.50). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: W myśl art. 54 § 1 i 2 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, organ ten zaś obowiązany jest przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od daty jej wniesienia. Trzydziestodniowy termin na wykonanie przez organ obowiązku, o którym mowa w powyższym przepisie, został w przypadku skarg składanych w sprawach o udostępnienie informacji publicznej skrócony przez ustawodawcę do 15 dni, o czym stanowi przepis art. 21 pkt 1 u.d.i.p. Stosownie natomiast do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do powyższego obowiązku, sąd – na wniosek skarżącego – może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Grzywna, o której mowa w art. 55 p.p.s.a. ma charakter mieszany tj. dyscyplinująco - restrykcyjny i jej celem jest nie tylko doprowadzenie do tego, by organ przekazał sądowi administracyjnemu skargę wraz z aktami i swoim stanowiskiem, ale także jest sankcją za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, o którym mowa w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Ponadto ma ona również funkcję prewencyjną, której celem jest zapobieżenie naruszeniom prawa w przyszłości. W przesłance wymierzenia grzywny, o której mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. – "niezastosowania się do obowiązków" mieści się więc nie tylko nieprzekazanie skargi do sądu, ale nawet zwłoka w jej przekazaniu. Wniosek skarżącego Stowarzyszenia za nieprzekazanie Sądowi skargi z dnia 28 listopada 2023 r. zasługuje na uwzględnienie. Z nadesłanych przez Stowarzyszenie w wykonaniu wezwania dokumentów, w szczególności z urzędowego poświadczenia przedłożenia (UPP, k. 49-50) wynika, że skarga na bezczynność z 28 listopada 2023r. została doręczona Spółce w dniu 29 listopada 2023r. na adres elektronicznej skrzynki podawczej. W związku z tym, w świetle przytoczonych przepisów, obowiązkiem Spółki było przekazanie skargi Sądowi w ustawowym terminie, czego dotychczas Spółka nie zrobiła. Należy podkreślić, że obowiązek przekazania Sądowi skargi na bezczynność spoczywał na Spółce niezależnie od tego, czy w jej ocenie skarga była zasadna, czy nie. Jej argumentacja dotycząca odmowy udzielenia Stowarzyszeniu informacji publicznej, nie miała więc znaczenia przy rozpatrywaniu wniosku o wymierzenie Spółce grzywny. W związku z tym, Sąd mając na uwadze znaczny upływ terminu od wniesienia skargi na bezczynność oraz mieszany dyscyplinująco- represyjny charakter grzywny, o której mowa w art. 55 p.p.s.a., wymierzył ją w wysokości 1000 zł przyjmując, że taka kwota zmobilizuje Spółkę do wykonywania nałożonych na nią przepisami obowiązków, tj. do przekazania Sądowi skargi Stowarzyszenia na bezczynność z 28 listopada 2023r. Z tych względów orzeczono, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.