I OSK 508/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Kr 228/20 w sprawie ze skargi M. W. na czynność Wójta Gminy L. z [...] grudnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie zmiany i nadania numeru porządkowego dla nieruchomości oddala skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem z 6 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SA/Kr 228/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę M. W., na czynność Wójta Gminy L. z [...] grudnia 2019 r., nr [...], w przedmiocie zmiany i nadania numeru porządkowego dla nieruchomości. W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie: - przepisów prawa materialnego, tj. art. 47a ust. 5 i art. 47b ust. 5 ustawy z 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. 2020, poz. 2052, ze zm.) w zw. z § 5 i 9 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości ulic i adresów (Dz.U. 2012, poz. 125, ze zm.), przez niewłaściwe ich zastosowanie i uznanie za prawidłowe dokonanie zmiany i nadania nowego numeru porządkowego dla nieruchomości skarżącej, pomimo braku przesłanek uzasadniających dokonanie takiej zmiany, - przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2019, poz. 2167, ze zm.) w zw. z art. 7, art. 77 i art. 80 kpa, przez ich niewłaściwe zastosowanie i zaniechanie przez sąd wnikliwej kontroli legalności zaskarżonej czynności Wójta oraz oddalenie skargi pomimo, że w toku czynności organu nie odniesiono się do kryteriów pozwalających na obiektywną ocenę, czy zachodzą przesłanki do zmiany i nadaniu nowego numeru porządkowego dla nieruchomości skarżącej. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej zawarto argumenty mające przemawiać za uchyleniem zaskarżonego wyroku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu I instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niewystarczające do uchylenia zaskarżonego wyroku. Z art. 47a ust. 5 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne wynika, że wójt ustala numery porządkowe budynków mieszkalnych oraz innych budynków przeznaczonych do stałego lub czasowego przebywania ludzi z urzędu lub na wniosek zainteresowanych i zawiadamia o tych ustaleniach właścicieli nieruchomości lub inne podmioty uwidocznione w ewidencji gruntów i budynków, które tymi nieruchomościami władają. W niniejszej sprawie Wójt Gminy L. dokonał oznaczenia numerem porządkowym budynku zamieszkałego przez skarżącą kasacyjnie. Czynność ta nie narusza zatem powołanego przepisu, skoro organ działał w granicach swojego ustawowego uprawnienia. Natomiast w art. 47b ust. 5 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne zawarte jest upoważnienie do wydania przez właściwego ministra rozporządzenia o określeniu szczegółowego zakresu informacji gromadzonych w bazach danych ewidencji miejscowości, ulic i adresów, organizacji i tryb tworzenia, aktualizacji i udostępniania tych baz, a także wzór wniosku, o którym mowa w art. 47a ust. 6, mając na uwadze zachowanie w jak najszerszym zakresie dotychczasowych danych adresowych, zasadę interoperacyjności, o której mowa w przepisach o infrastrukturze informacji przestrzennej, potrzebę harmonizacji zbiorów danych tej ewidencji ze zbiorami innych rejestrów publicznych, o których mowa w art. 4 ust. 1a, a także usprawnienie obsługi obywateli. Adresatem powołanego upoważnienia nie jest wójt, lecz właściwy minister. W przepisie tym wyznaczono bowiem kryteria kształtu przepisów aktu wykonawczego, wydawanego przez właściwego ministra. Z tego względu dokonanie czynności nadania numeru porządkowego w niniejszej sprawie nie stanowi naruszenia powołanego art. 47b ust. 5 ustawy. Przepisy § 5 i 9 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z 9 stycznia 2012 r. w sprawie ewidencji miejscowości ulic i adresów, których naruszenie zostało zarzucone w skardze kasacyjnej, mają rozbudowaną treść normatywną, dzieląc się także na ustępy i punkty. W skardze kasacyjnej nie wskazano jednak precyzyjnie, które fragmenty powołanych przepisów miały zostać naruszone. Nie cała bowiem ich treść może mieć zastosowanie w niniejszej sprawie ze względu na różnorodność przedmiotu ich regulacji. Wskazówki co do zakresu zarzutu można upatrywać jedynie w treści uzasadnienia skargi kasacyjnej, w którym doprecyzowano naruszenie przez Sąd § 9 ust. 1 pkt 6 powołanego rozporządzenia. Przepis ten stanowi, że aktualizacji danych ewidencji, ich uzupełnienia lub zmiany dokonuje się, jeżeli istniejąca numeracja porządkowa budynków zawiera wady utrudniające jej wykorzystywanie. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku wskazano przyczynę, uznaną przez Sąd za prawidłową, do zmiany numeru budynku w niniejszej sprawie. Stwierdzenie przez Sąd, za organem administracji, że używanie tej samej numeracji różnych nieruchomości (nawet jeśli zdaniem skarżącej – istotne było używanie dużej lub małej litery "a") utrudnia współcześnie wykorzystywanie numeracji porządkowej zgodnie z jej celem dla meldunkowej identyfikacji nieruchomości. Sąd powołał się przy tym na dyspozycję zawartą w § 5 ust. 5 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z 9 stycznia 2012 r., według której numerom porządkowym nadaje się "duże" litery alfabetu łacińskiego. W skardze kasacyjnej szczegółowo rozważono zastosowanie w sprawie nieobowiązującego już w chwili podejmowania czynności przez organ administracji rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z 25 czerwca 1968 r. w sprawie numeracji nieruchomości, dopuszczającego nadawanie numeru porządkowego z dodatkiem małej lub dużej litery alfabetu łacińskiego - w zależności od stanu zabudowy nieruchomości. Ze względu jednak na utratę waloru identyfikacji meldunkowej przez dotychczasowe oznaczenie przedmiotowej nieruchomości numerem porządkowym, istniała podstawa do dokonania przez organ administracji ocenianej czynności nadania nowego numeru porządkowego uwzględniającego nowy format tego numeru, tj. zawierający dużą literę alfabetu łacińskiego. Ten sam numer porządkowy nieruchomości posłużył bowiem dotychczas za oznaczenie dwóch różnych nieruchomości zamieszkiwanych przez inne osoby. Uznanie przez organ, że przedmiotem zmiany należy uczynić nieruchomość, na której nastąpiło późniejsze zameldowanie osób wobec nieruchomości, na której takie meldunki nastąpiły wcześniej, stanowi adekwatne do zaistniałego stanu faktycznego kryterium dokonanej przez organ zmiany. W związku z powyższym Sąd I instancji dokonał prawidłowej kontroli i oceny czynności organu administracji, przez co nie naruszył art. 1 § 2 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Z przepisu tego wynika, że kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest przez sąd administracyjny pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W niniejszej sprawie Sąd I instancji dokonał oceny czynności organu przez pryzmat zgodności ze wskazanymi w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku przepisami prawa. W uzasadnieniu zaskarżonego wyroku Sąd nie wskazał innych, pozaprawnych kryteriów tej oceny. W związku z powyższym, na podstawie art. 184 i art. 193 zdanie drugie ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.