I SA/Wr 396/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Horobiowski po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale I sprawy ze skargi H. B. na Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2022 r. w sprawie o sygn. akt I SAB/Wr 1661/21 postanawia: 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić Skarżącemu kwotę 400,00 zł (słownie: czterysta złotych 00/100) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi UZASADNIENIE Strona skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę za pośrednictwem organu we wskazanym w sentencji przedmiocie. W wykonaniu zarządzeń Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 maja 2023 r., pełnomocnika Skarżącego wezwano do złożenia dowodu wniesienia wezwania Wojewody Dolnośląskiego do wykonania prawomocnego wyroku po jego doręczeniu wraz z aktami administracyjnymi sprawy do organu oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200,00 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, pismem z dnia 7 czerwca 2023 r. pełnomocnik Strony skarżącej oświadczył, iż cofa skargę wniesioną pismem z dnia 28 marca 2023 r. Z akt sądowych wynika, że w niniejszej sprawie dwukrotnie uiszczono wpis sądowy od skargi (k. 25 i 26). Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Negatywny wynik takiej kontroli skutkuje brakiem możliwości rozstrzygnięcia sporu i wydania w sprawie wyroku. Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259), dalej jako "p.p.s.a.", w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przywołanego przepisu wynika, że warunkiem formalnym złożenia skargi na niewykonanie wyroku, a więc warunkiem umożliwiającym jej merytoryczne rozpoznanie przez sąd, jest m.in. uprzednie (przed jej złożeniem), pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Wskazać trzeba, że termin na złożenie przedmiotowego wezwania nie jest dowolny. Wymagane jest, aby przed jego złożeniem doszło do uprawomocnienia się wyroku (i tym samym uzyskania przez wyrok przymiotu wykonalności). Następnie, prawomocny już wyrok, jest przesyłany organowi wraz z uzasadnieniem i aktami sprawy i dopiero od daty otrzymania przez organ tych dokumentów termin do jego wykonania (załatwienia sprawy) zaczyna swój bieg. Wynika to wprost z treści art. 286 § 1 i § 2 p.p.s.a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdził, że skarżący nie wykazał, że wezwał organ do wykonania prawomocnego wyroku. Wezwanie w tym zakresie doręczono bowiem pełnomocnikowi strony w dniu 2 czerwca 2023 r., jednakże pozostało ono bez odpowiedzi. Zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie ww. braku, upłynął bezskutecznie z dniem 9 czerwca 2023 r. (piątek). W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a Odnosząc się do cofnięcia skargi pismem datowanym na 7 czerwca 2023 r. wskazać należy, iż dokonanie takiej czynności procesowej skutkuje rozważaniem możliwości umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, w oparciu o art. 60 w zw. z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Niemniej jednak umorzenie postępowania jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy postępowanie sądowe zostało prawidłowo i skutecznie wszczęte, co oznacza, że nie istnieją przeszkody formalne do merytorycznego rozpoznania skargi. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego następuje w momencie skutecznego wniesienia skargi, która nie jest dotknięta brakami formalnymi uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu Jeśli zatem strona cofnie skargę przed uzupełnieniem braków formalnych skargi Sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuca ją w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej uzupełnienia. W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w punkcie I sentencji postanowienia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy orzeczono jak w punkcie II sentencji postanowienia.