I SA/Kr 1424/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogusław Wolas Sędziowie: WSA Piotr Głowacki WSA Urszula Zięba (spr.) Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi S. D. na decyzję Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] z dnia 3 czerwca 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Zakładu Ubezpieczeń Społecznych decyzją z 3 czerwca 2020r., znak: [...], odmówił S. D. (skarżący) prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. Decyzję powyższą doręczono stronie w dniu 18 czerwca 2020 r. W dniu 6 lipca 2020r. do ZUS wpłynął wniosek skarżącego o ponowne rozpatrzenie sprawy, złożony przez – jak wskazano – pełnomocnika M. H.. Przesyłka została nadana w Urzędzie Pocztowym w [...] 3 lipca 2020r. Wraz z wnioskiem wpłynęła korekta wniosku o zwolnienie z obowiązku opłacenia należności z tytułu składek. W związku z powyższym ZUS decyzją z 24 lipca 2020r, nr: [...], stwierdził uchybienie terminowi do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W dniu 10 sierpnia 2021r. S. D. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 3 czerwca 2020r., znak: [...], o odmowie zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne za okres od marca 2020 r. do maja 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako spóźnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. - w skrócie: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, a czynność podjęta po jego upływie jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Uchybienie terminowi wymaga od sądu odrzucenia skargi bez poddania jej kontroli (art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W badanej sprawie skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu. Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja z 3 czerwca 2020r. została uznana za doręczoną w dniu 18 czerwca 2020r. Zatem termin do zaskarżenia tej decyzji upływał z dniem 19 lipca 2020r. (poniedziałek, uwzględniając, że koniec terminu przypadał na niedzielę 18 lipca 2020r.). Natomiast skarżący wniósł skargę do sądu dopiero 10 sierpnia 2020r., a więc prawie miesiąc po upływie terminu do dokonania tej czynności. Tym samym ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie sprawy Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Równocześnie, w związku z tym, że w skardze zawarty był wniosek S. D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o zwolnienie z opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od marca 2020 do maja 2020 roku, Sad zarządził przekazanie tego wniosku do ZUS celem rozpoznania, co w sytuacji gdy decyzją z dnia 24 lipca 2020r. stwierdzono uchybienie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od marca do maja 2020r. Rozpatrując ten wniosek ZUS będzie miał na uwadze, że strona skarżąca nie może ponosić negatywnych skutków wadliwego działania organu a uwzględniając cel zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek, jakim jest zniwelowanie skutków kryzysu gospodarczego oraz trwający nadal stan epidemii, organ rozważy zastosowanie instytucji przewidzianej w obowiązujących od 16 grudnia 2020r. przepisach art. 15zzzzzn2 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy, dodanych ustawą z 9 grudnia 2020r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r. poz. 2255 ze zm.). Wskazane przepisy nakazują, by w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, organ administracji publicznej zawiadomił stronę o uchybieniu terminu. W zawiadomieniu tym organ wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Powołane przepisy weszły w życie 16 grudnia 2020r., lecz obejmują zdarzenia, które miały miejsce "w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19". Stan epidemii ogłoszono od 20 marca 2020r. (§ 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii - Dz. U. poz. 491). Uwzględniając zatem powyższą regulację w organ będzie miał na względzie obowiązek zawiadomienia strony o uchybieniu terminu i wyznaczenia jej terminu 30 dni na złożenie czy raczej uzupełnienie wniosku o jego przywrócenie.