III OSK 224/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Pocztarek po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 3074/21 w sprawie ze skargi K.C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 6 lipca 2021 r. nr 49/SWA/BF/2021 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop postanawia: 1.sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 3074/21, w ten sposób, że w miejscu oznaczenia daty i numeru zaskarżonej decyzji, zamiast błędnie podanej: "6 lipca 2023 r. nr 60/SWA/BF/2021", wpisać prawidłową: "6 lipca 2021 r. nr 49/SWA/BF/2021" 2. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; 3.zwrócić Komendantowi Głównemu Policji ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 listopada 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 3074/21, po rozpoznaniu sprawy ze skargi K.C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia 6 lipca 2021 r. nr 49/SWA/BF/2021 w przedmiocie odmowy wypłaty wyrównania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy, uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w Poznaniu z dnia 22 marca 2021 r. nr 1/E/MŁ/2021. Od ww. wyroku organ wywiódł skargę kasacyjną, którą następnie pismem z dnia 16 października 2024 r. cofnął. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona, która wniosła skargę, może ją na podstawie art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej: P.p.s.a.) cofnąć. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W myśl art. 193 P.p.s.a. jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły okoliczności, które uzasadniałyby uznanie cofnięcia skargi kasacyjnej za niedopuszczalne, wobec czego należało uznać powyższą czynność procesową za skuteczną. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 i art. 193 P.p.s.a. umorzył postępowanie kasacyjne ze skargi kasacyjnej Komendanta Głównego Policji. Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. zwrócił uiszczony wpis sądowy od ww. skargi kasacyjnej. Stosownie do art. 156 § 1 P.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące w sentencji orzeczenia, jak i w jego uzasadnieniu. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. W rozpoznawanej sprawie w sentencji wyroku Sądu I instancji błędnie oznaczono datę i numer zaskarżonej decyzji. Z treści zaskarżonej decyzji znajdującej się w aktach administracyjnych bezsprzecznie wynika, że prawidłową datą wydania tej decyzji jest 6 lipca 2021 r., nadto decyzja ta została oznaczona numerem 49/SWA/bF/2021, a nie jak wskazano w sentencji wyroku Sądu I instancji: "6 lipca 2023 r. nr 60/SWA/BF/2021". Zaistniałe błędy mają charakter oczywistej omyłki pisarskiej. Z powyższych względów na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia.