II SA/Gl 556/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Siudyka, Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Gapiński,, Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), Protokolant referent Renata Pacewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 września 2023 r. sprawy ze skargi I. C. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 3 lutego 2023 r. nr IFXIV.7840.4.30.2022 w przedmiocie pozwolenia na budowę 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżącej kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Przedmiotem skargi I. C. (dalej: "Skarżąca") stała się decyzja Wojewody Śląskiego z dnia 3 lutego 2023 r. nr IFXIV.7840.4.30.2022, wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 z późn. zm., dalej: "k.p.a.") oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 z późn. zm., dalej: "Pr.bud."), utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji - Starosty [...] z dnia 29 kwietnia 2022 r. Nr [...] znak: [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla Inwestora: Gminy K., obejmującego budowę budynku wielorodzinnego wg projektu powtarzalnego typ "BSC7" wraz z infrastrukturą towarzyszącą na dz. nr [...] w K. przy ul. [...] gm. K., obręb: 0001 K., jedn. ewid. [...] kategoria obiektu XIII - budynek mieszkalny wielorodzinny (16 lokali mieszkalnych), dane techniczne: powierzchnia zabudowy: 348,75 m2 (+84,12 m2 - komunikacja), powierzchnia użytkowa: 673,28 m2, kubatura: 2782,00 m3, parking – 16 miejsc postojowych. Zaskarżona decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym. Postępowanie w sprawie zostało wszczęte na wniosek Inwestora złożony dnia 16 lutego 2022 r. o udzielenie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego, uzupełniony na wezwanie organu w dniu 21 marca 2022 r. Uwagi do projektu wnieśli właściciele sąsiedniej działki nr [...]. Uwagi dotyczyły odległości projektowanego budynku od granicy działki nr [...], zbyt małej ilości miejsc postojowych, powierzchni biologicznie czynnej, budowy drugiego budynku na przedmiotowej działce. Inwestor złożył wyjaśnienia do uwag stron. Starosta [...] decyzją z dnia 29 kwietnia 2022 r. Nr [...] znak: [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego opisanego na wstępie. W motywach rozstrzygnięcia podał, że: 1) zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy K. (Uchwała Rady Gminy Nr [...] z dnia [...] r.) działka objęta wnioskiem, położona jest na terenach oznaczonych symbolem MW1 - tereny zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej. Projektowana inwestycja spełnia wymagania zawarte w § 5 planu miejscowego w zakresie wysokości budynku, powierzchni zabudowy, powierzchni biologicznie czynnej, intensywności zabudowy oraz w zakresie ilości miejsc postojowych, jest zatem zgodna z zapisami planu miejscowego, 2) przedmiotowy budynek, zgodnie z projektem zagospodarowania terenu, sporządzonym przez uprawnionego projektanta, na kopii aktualnej mapy do celów projektowych, zwymiarowany został w odległości 6,21 m od granicy z dz. nr [...] oraz w odległości ponad 20,0 m od istniejącego budynku na dz. Nr [...], 3) zapisy planu miejscowego nie określają ilości budynków na jednej działce budowlanej. Organ wskazał także, iż projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany zostały sporządzone przez osoby posiadające stosowne uprawnienia i wpisane na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego. Do projektu dołączono informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b Pr.bud., oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej oraz oświadczenie złożone stosownie do art. 33 ust. 2 pkt 10 Pr.bud. W powołaniu na przepis art. 35 ust. 4 Pr.bud. wyjaśnił, iż organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w razie spełnienia wymagań określonych w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 1 tej ustawy. Decyzja została doręczona w dniu 18 maja 2023 r. Obecnie Skarżąca w dniu 25 maja 2023 r. wniosła odwołanie od ww. decyzji wskazując, że w sprawie nie został przeanalizowany sprzeciw złożony w Starostwie. Podała, iż obszar oddziaływania projektowanego budynku będzie miał skutki negatywne dla rodziny Skarżącej i okolicznych mieszkańców. Zauważyła także, iż petycja przeciw budowie budynku socjalnego została podpisana przez 354 mieszkańców. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda Śląski decyzją z dnia 3 lutego 2023 r. nr IFXIV.7840.4.30.2022, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ odwoławczy zrelacjonował czynności przeprowadzone dotychczas w sprawie, przedstawił wskaźniki projektowanej inwestycji oraz stwierdził, iż w sprawie został spełniony wymóg z art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a Pr.bud. Następnie podał, iż projektowany budynek został usytuowany równolegle do granicy działki nr [...] od strony północno-wschodniej w odległości 4,99 m i w odległości 6,21 m od południowo-wschodniej granicy, tj. od granicy z działką Skarżącej nr [...]. Od strony południowo-zachodniej w odległości 33,17 m od granicy z działką drogową, a od północno-zachodniej granicy działki, tj. od granicy z działką nr [...] w odległości 15,60 m. W ocenie organu odwoławczego projektowany obiekt spełnia wymogi przepisów § 12, § 13 oraz § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz. 1225). Ponadto wskazał, że przedmiotowy budynek jest obiektem dwukondygnacyjnym o wysokości 6,91 m, zatem jest budynkiem niskim do 12,0 m, a jego usytuowanie jest prawidłowe ze względów ochrony przeciwpożarowej (§ 271-273 warunków technicznych). Dojazd do budynku zapewniono drogą gminną, utwardzoną klasy KDL - dojazdowej lokalnej tj. ul.[...] , a zaprojektowane miejsca postojowe w ilości 16 znajdują się w odległości ponad 11 m od ściany z oknami pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, zatem w niniejszej sprawie spełnione zostały wymogi przepisu § 14 i § 19 warunków technicznych. Wobec powyższego został spełniony wymóg zawarty w art. 35 ust. 1 pkt 2 Pr.bud. Dokonując oceny pod kątem zgodności z przepisami art. 35 ust. 1 pkt 3-4a Pr.bud. stwierdził, iż w sprawie zostały spełnione wymogi zawarte w tych przepisach, zatem organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Wojewoda wyjaśnił, iż stanowisko Skarżącej oraz społeczny sprzeciw mieszkańców nie mogły odnieść oczekiwanego skutku. Decyzja została doręczona w dniu 8 lutego 2023 r. Z rozstrzygnięciem nie zgodziła się Skarżąca. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (nadanej dnia 7 marca 2023 r.) podniosła naruszenie: - art. 7 k.p.a. polegające na nieprzeprowadzeniu w sposób należyty postępowania wyjaśniającego i postępowania dowodowego, - art. 75 § 1 k.p.a. poprzez niedopuszczenie dowodów, które mogłyby przyczynić się do wyjaśnienia stanu faktycznego, a nie są sprzeczne z prawem, - art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., które to normy obligują organ do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego, - art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyjaśnień podstaw i przesłanek jakimi kierował się organ przy wydaniu zaskarżonej decyzji, - art. 35 § 2 i art. 36 § 1 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie, - art. 35 ust. 1 pkt 2 Pr.bud. poprzez wadliwą ocenę przedłożonego projektu zagospodarowania w zakresie niektórych wymogów wynikających z Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, tj. wymogi wynikające z: § 14 pkt 2 w zakresie niewykazania w projekcie, w części opisowej faktycznego stanu zagospodarowania działki - istnienia placu zabaw na terenie przewidzianym pod zabudowę oraz informacji o obiektach budowlanych przeznaczonych do rozbiórki tj. placu zabaw i budynku gospodarczego; § 14 pkt 5 - w zakresie niewykazania w projekcie informacji i danych o rodzaju ograniczeń lub zakazów w zabudowie i zagospodarowaniu tego terenu tj. ograniczeń wynikających z § 22 ust. 2 planu miejscowego, w terenach przeznaczonych pod zabudowę wielorodzinną dotyczących: w pkt 1 - zachowania istniejących budynków; w pkt 2 - możliwości realizacji w terenach niezabudowanych budynków mieszkalnych wielorodzinnych; w pkt 5 - zachowania i budowy urządzeń komunikacji (dojścia, dojazdy, miejsca parkingowe); w pkt 6 - zachowania zieleni urządzonej, urządzeń sportowo-rekreacyjnych i obiektów małej architektury; § 15 ust. 2 pkt 3 - w zakresie pominięcia w projekcie zagospodarowania, w części rysunkowej obrysu istniejących obiektów budowlanych wraz z określeniem sposobu ich użytkowania; dotyczy to obiektów budowlanych, usytuowanych na istniejącym placu zabaw, - art. 35 ust. 1 pkt 2 Pr.bud. poprzez wadliwą ocenę przedłożonego projektu zagospodarowania w zakresie niektórych wymogów, wynikających z warunków technicznych tj.: § 40 ust. 1 poprzez brak ujęcia w projekcie zagospodarowania przestrzennego placu zabaw oraz miejsca rekreacyjnego dla osób niepełnosprawnych na usytuowanych na terenach biologicznie czynnych przy projektowanym budynku wielorodzinnym; § 40 ust. 3 poprzez brak możliwości zaprojektowania w projekcie placu zabaw i miejsca rekreacyjnego dla osób niepełnosprawnych w odległości większej niż 10 m od okien pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi oraz od miejsc gromadzenia odpadów; § 23 ust. 1 pkt 1 i 3 poprzez zaprojektowanie niezgodnie z wymogami obiektu nr 2 (śmietnik) w odległości mniejszej niż wymagane 10 m od budynku z pomieszczeniami przeznaczonymi na pobyt ludzi - obecny budynek Biblioteki Gminnej wraz z mieszkaniami socjalnymi, usytuowanymi w tym budynku, przeznaczonymi na pobyt stały osób; § 19 ust. 1 poprzez zaprojektowanie miejsc postojowych niespełniających wymaganych odległości (projektowane miejsce postojowe nr 16 znajduje się w odległości 9,1 m od budynku Biblioteki Gminnej wraz z mieszkaniami socjalnymi, usytuowanymi w tym budynku, przeznaczonymi na pobyt stały osób, - art. 35 ust. 1 pkt 1a Pr.bud. poprzez pominięcie szczegółowych ustaleń planu miejscowego, doprecyzowujących zasady, na jakich dopuszczalna jest forma zabudowy wielomieszkaniowej na terenach określonych w planie miejscowym symbolem MW, a które zostały określone w § 22 tego planu. W oparciu o tak sformułowane zarzuty Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, gdyż decyzje te zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art.156 § 1 pkt 2 k.p.a., zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, a także wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu Skarżąca przedstawiła argumentację dla podniesionych zarzutów skargi. Zwróciła uwagę na wniesioną w sprawie petycję mieszkańców. Przedstawiła także fotografie zagospodarowania terenu na dzień wniesienia skargi, z której wynika, że lokalizację budynku zaplanowano na terenie zabudowanym obiektami budowlanymi stanowiącymi Różany Plac Zabaw, co zdaniem Skarżącej jest niezgodne z § 22 ust. 2 pkt 2 planu miejscowego, gdyż dopuszcza się zabudowę na terenach przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe wielorodzinne oznaczone symbolem MW 1-3 tylko na terenach niezabudowanych. Organ powinien zatem wyjaśnić, czy dopuszczalna jest likwidacja istniejącego placu zabaw w świetle ustaleń planu miejscowego. Wskazała, iż lokalizacja placu zabaw była zgodna z planem miejscowym i nie była to lokalizacja tymczasowa. Zaproponowana natomiast jego nowa lokalizacja w obszarze PU26 jest niezgodna z zapisami planu. W odniesieniu do zarzutów naruszenia przepisów postępowania Skarżąca wskazała, iż organ odwoławczy powinien był jako dowód dopuścić petycję, który mógłby przyczynić się do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. W zakresie zarzutów naruszenia prawa materialnego zakwestionowała prawidłowość dokonania przez organ odwoławczy sprawdzenia zgodności planowanej inwestycji z zapisami planu miejscowego, zapisami rozporządzeniem Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, oraz zapisami warunków technicznych, wskazanych szczegółowo w zarzutach skargi. Skarżąca podkreśliła, iż fakt istnienia na tej działce placu zabaw "został ukryty w projekcie zagospodarowania działki", w części graficznej i opisowej. Nie zostały wymienione istniejące na terenie inwestycji obiekty małej architektury oraz informacja o konieczności likwidacji placu zabaw przed podjęciem realizacji planowanej inwestycji. W rezultacie błędny stał się wniosek, że teren przewidziany pod zabudowę planowanej inwestycji jest niezabudowany. Zdaniem Skarżącej niezgodne z prawem sporządzenie projektu zagospodarowania działki dało możliwość do stwierdzenia, że jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego i wydanie pozwolenia na budowę. Bez likwidacji placu zabaw nie jest natomiast możliwe rozpoczęcie robót budowlanych, na które zostało wydane pozwolenie na budowę. Likwidacja placu zabaw byłaby niezgodna z § 22 pkt 6 planu miejscowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W dniu 27 kwietnia 2023 r. do akt sprawy wpłynęło pismo Skarżącej, w którym Skarżąca, w powołaniu na otrzymaną w dniu 25 marca 2023 r. kopię pisma organu pierwszej instancji w przedmiocie przekazania akt sprawy Wojewodzie, zwróciła uwagę, iż w dacie rozpoznawania sprawy przez organ odwoławczy, Wojewoda nie dysponował aktami sprawy, bowiem organ pierwszej instancji wraz z odwołaniem wniesionym przez Skarżącą nie przekazał Wojewodzie akt sprawy, naruszając tym art. 133 k.p.a. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 czerwca 2023 r. sygn. II SA/Gl 556/23 odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji (karta nr 71 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Przystępując do rozpoznania sprawy, Sąd miał na uwadze, iż zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2492) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). W ramach wskazanej kontroli sąd administracyjny poddaje badaniu zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z przepisami prawa materialnego kreującymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi określającymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a. Mając na uwadze tak zakreśloną kognicję sądów administracyjnych Sąd uznał, że zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem kontroli rozpoznawanej sprawy, w oparciu o wymienione powyżej kryteria, stała się opisana na wstępie decyzja Wojewody Śląskiego z dnia 3 lutego 2023 r. utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji - Starosty [...] z dnia 29 kwietnia 2022 r. w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Na wstępie wymaga podkreślenia, obowiązek ustalenia kręgu stron postępowania ciąży nie tylko na organie pierwszej instancji, lecz również na organie odwoławczym. Dotyczy to także sytuacji, gdy organ pierwszej instancji przyznał danemu podmiotowi status strony. Organ odwoławczy miał ustawowy obowiązek zweryfikować, czy podmiot wnoszący odwołanie jest do tego uprawniony. W sytuacji zaś ustalenia braku legitymacji do bycia stroną postępowania po stronie podmiotu wnoszącego odwołanie, organ odwoławczy zobligowany był postępowanie zainicjowane tym odwołaniem umorzyć. Na gruncie rozpoznawanej sprawy na etapie postępowania odwoławczego, całkowicie pominięto przeprowadzenie analizy, czy Skarżąca, będąca właścicielem działki o nr ewid. [...], posiada przymiot strony. Powyższe stanowi kluczową kwestię w kontekście kontroli instancyjnej oraz analizy argumentacji odwołania dotyczącej merytorycznej wadliwości wydanej decyzji przez organ pierwszej instancji. W postępowaniu dotyczącym decyzji o pozwoleniu na budowę interes prawny ustala się w oparciu o przepis art. 28 ust. 2 Pr.bud., który jako przepis szczególny lex specialis w stosunku do ogólnej zasady wynikającej z art. 28 k.p.a., ogranicza pojęcie strony w sprawach dotyczących pozwolenia na budowę do następujących osób: inwestora oraz właścicieli, użytkowników wieczystych lub zarządców nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Pojęcie obszaru oddziaływania obiektu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 20 Pr.bud. Zgodnie z treścią tej regulacji (w brzmieniu obowiązującym od dnia 19 września 2020 r.) przez obszar oddziaływania obiektu - należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zabudowie tego terenu. Zatem dopiero wprowadzenie na terenie wyznaczonym w otoczeniu obiektu budowlanego ograniczeń w zabudowie, nawet zgodnych z przepisami odrębnymi, oznacza przynależność tego terenu do obszaru oddziaływania obiektu. Wobec powyższego osoby trzecie mogą skutecznie kwestionować zamierzenie inwestycyjne jedynie wówczas, gdy mają w sprawie interes prawny i tylko w takim zakresie, w jakim zamierzenie to koliduje z ich uzasadnionym interesem. Nabycie statusu strony nie następuje bowiem w skutek faktycznego dopuszczenia przez organ tej osoby do udziału w postępowaniu, lecz musi być oparte na przepisie prawa materialnego. Do tego rodzaju przepisów należą w szczególności przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 1225). W wyniku tej nowelizacji ustawodawca jeszcze bardziej zawęził definicję strony postępowania w sprawie pozwolenia na budowę. We wcześniejszym brzmieniu była mowa o przepisach odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy. Dokonane zatem na skutek wskazanej nowelizacji uściślenie dotyczy terenu wyznaczonego w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia sprowadzające się jedynie do zabudowy, a nie szeroko rozumianego zagospodarowania terenu. W tym kontekście w orzecznictwie sądów administracyjnych zwraca się uwagę, że podmioty posiadające prawnorzeczowy tytuł do nieruchomości (z reguły sąsiadującej bezpośrednio), która stanowi teren wyznaczony w zasięgu obiektu budowlanego, będą mogły powoływać się wyłącznie na wąsko rozumiane ograniczenie zabudowy zawarte w przepisach odrębnych stanowiących zasadniczo przepisy materialnego prawa administracyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 grudnia 2021 r., sygn. II OSK 34/19; tak też S. Juszczak, Zmiana kręgu stron postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę po nowelizacji definicji obszaru oddziaływania obiektu, ST 2021, nr 4, s. 48-57; zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 czerwca 2023 r. sygn. II SA/Wr 28/23). Należy również pamiętać, iż wyznacznikiem zakresu, w jakim wydający decyzję organ ma obowiązek chronić uprawnienia osób trzecich są przepisy prawa materialnego. Chodzi tu zatem o takie interesy, które mają umocowanie w przepisach prawa. Nie natomiast o wszelkie utrudnienia, czy niedogodności jakie może spowodować planowana inwestycja (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 kwietnia 2020 r. sygn. II OSK 1649/19 oraz z dnia 23 lutego 2022 r., sygn. II OSK 623/19). Oznacza to, że poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich, na etapie postępowania o pozwolenie na budowę następuje wyłącznie w takim zakresie, w jakim przepisy wprowadzają określone wymogi, czy ograniczenia. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które mogą dotyczyć naruszeń interesów prawnych, a nie interesów faktycznych innych osób (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2023 r. sygn. II OSK 252/22). Strona skarżąca winna zatem wymienić normy przepisów prawa materialnego administracyjnego, które wskazywałby na ograniczenie jej prawa do zabudowy nieruchomości. Tylko bowiem wskazanie takich przepisów i ograniczeń mogłoby zdecydować o przyznaniu przymiotu strony. W rozpoznawanej sprawie wnioskiem o pozwolenie na budowę został objęty budynek mieszkalny wielorodzinny wraz z infrastrukturą towarzyszącą na dz. nr [...] w K. Jak wynika z projektu architektoniczno-budowlanego, usytuowanie projektowanego budynku zostało przewidziane równolegle do granicy działki od strony północno-wschodniej w odległości 4,99m i w odległości 6,21m od północno-wschodniej granicy działki, budynek jest obiektem dwukondygnacyjnym o wysokości 6,91m (str. 11-12 projektu). Stosownie natomiast do projektu zagospodarowania terenu obszar oddziaływania obiektu nie wykracza poza granice działki inwestycyjnej (str. 7 projektu). Niewątpliwie, wskazany wyżej, nowy stan prawny przekłada się na sposób ustalenia kręgu stron postępowania. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie pozwala jednak na weryfikację czy obszar oddziaływania obiektu będzie obejmował inne nieruchomości poza działką, na której planowana jest inwestycja, w szczególności czy obejmuje działkę o nr [...]. Wobec powyższego, na aktualnym etapie postępowania, brak było podstaw do analizy pozostałych zarzutów skargi obejmujących kwestie materialnoprawne związane z przedmiotem postępowania administracyjnego, w którym zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę. Przeprowadzona analiza sądowoadministracyjna doprowadziła do wniosku, że zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane z pominięciem art. 28 ust. 2 w zw. z art. 3 pkt 20 Pr.bud. Na marginesie odnotowania jedynie wymaga, że zarzut naruszenia art. 133 k.p.a. pozostaje nieuzasadniony. Jak wynika bowiem z akt sprawy organ odwoławczy rozpoznając odwołanie Strony dysponował aktami sprawy (pismo z dnia 31 maja 2022 r., karta nr 23 akt administracyjnych). W ramach ponownie prowadzonego postępowania organ obowiązany będzie do przeprowadzenia szczegółowej analizy przysługującego Skarżącej przymiotu strony postępowania oraz wydania stosownego rozstrzygnięcia. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a., orzeczono o kosztach postępowania, zasądzając na rzecz Skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 500,00 zł, na które składa się uiszczony wpis sądowy. Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.