I OSK 1659/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA – Włodzimierz Ryms (spr) po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2007 r., na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 sierpnia 2007 r., sygn. akt II SA/Sz 566/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Zarządu Województwa Z. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Z. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały o odwołaniu dyrektora postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z dnia 29 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę Zarządu Województwa Z. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Z. z dnia [...] stwierdzające nieważność uchwały w przedmiocie odwołania Dyrektora Opery [...] w S. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że Wojewoda Z. rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...], na podstawie art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590 ze zm.), stwierdził nieważność uchwały Zarządu Województwa Z. z dnia [...] w sprawie odwołania dyrektora Opery [...] w S. Skoro rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczy uchwały Zarządu Województwa Z., to warunkiem formalnym wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ten akt nadzoru, stosownie do art. 86 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa, jest podjęcie przez odpowiedni organ województwa uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego do sądu administracyjnego. W ocenie Sądu Zarząd Województwa Z. nie podjął takiej uchwały, natomiast zapis z posiedzenia z dnia [...] kwietnia 2007 r., jak i uchwała tego Zarządu z dnia [...] maja 2007 r. w sprawie udzielenia pełnomocnictwa radcy prawnemu do występowania w postępowaniu ze skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, nie stanowią uchwały, o której mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa. W skardze kasacyjnej od tego postanowienia skarżący zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), art. 86 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa oraz art. 165 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 6 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa, podnosząc iż Sąd pierwszej instancji niesłusznie odrzucił skargę, skoro istniała wymagana przepisami podstawa skargi – uchwała uprawnionego organu. Zarząd Województwa Z. na posiedzeniu w dniu [...] kwietnia 2007 r. postanowił wnieść skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Z., a zatem podjął uchwałę o zaskarżeniu do sądu rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Z., o czym świadczy wyciąg z protokołu. Zapis w protokole nie stanowi innej niż uchwała formy przejawu woli organu kolegialnego. Art. 86 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa nie przewiduje żadnej szczególnej formy uchwały. Zarząd podjął również uchwałę o udzieleniu pełnomocnictwa szczególnego radcy prawnemu. Nie ma zatem wątpliwości, że zamiarem Zarządu Województwa Z. było zaskarżenie rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody Z.. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna oparta jest na usprawiedliwionych podstawach. Rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące województwa, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 3 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa do złożenia skargi uprawnione jest województwo, którego interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała organu, który podjął uchwałę lub którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Celem tego przepisu jest zapewnienie takiego stanu rzeczy, iż przed wniesieniem skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze, organ województwa, którego akt został unieważniony podejmie wewnętrzne rozstrzygnięcie, iż nie zgadza się z rozstrzygnięciem nadzorczym i należy wnieść skargę do sądu administracyjnego. Sąd w razie stwierdzenia, że skarga nie ma oparcia w uchwale właściwego organu województwa, powinien wezwać skarżące województwo do przedstawienia odpowiedniej uchwały w wyznaczonym terminie. Z akt sprawy wynika, że rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] Wojewoda Z. stwierdził nieważność uchwały Zarządu Województwa Z. z dnia [...] w sprawie odwołania dyrektora Opery [...] w S. Na to rozstrzygnięcie Województwo Z wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Zarządzeniem z dnia 20 sierpnia 2007 r. wezwano skarżące Województwo do przedstawienia uchwały o zaskarżeniu rozstrzygnięcia nadzorczego z dnia [...] kwietnia 2007 r. do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie Zarząd Województwa Z. przedstawił wyciąg z protokołu posiedzenia Zarządu Województwa Z. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. (k.49), z którego wynika, że Zarząd, po zapoznaniu się ze sprawą postanowił złożyć skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Z. z dnia [...] kwietnia 2007 r. stwierdzające nieważność uchwały Zarządu Województwa Z. z dnia [...] lutego 2007 r.. Zaprezentowane przez Sąd pierwszej instancji stanowisko, iż zapis w protokole z posiedzenia Zarządu Województwa Z. w dniu [...] nie stanowi, ani też nie zastępuje uchwały, o jakiej mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa jest wadliwe. Przepis art. 86 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa, oprócz tego, że uchwała organu, którego dotyczy rozstrzygnięcie ma stanowić podstawę skargi, nie stanowi w jakiej formie, ani jakie szczególne wymagania ma spełniać ta uchwała. Zatem, należy zgodzić się z poglądem przedstawionym w skardze kasacyjnej, iż wpisanie do protokołu z posiedzenia Zarządu Województwa Z. z dnia [...] ., że Zarząd Województwa Z. nie zgadza się z rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] kwietnia 2007 r. i należy wnieść skargę do sądu administracyjnego, jednoznacznie wskazuje na podjęcie uchwały, co jest wystarczające do przyjęcia, iż spełniony został wymóg, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa. Z przytoczonych względów należy podzielić stanowisko Zarządu Województwa Z., iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, art. 86 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa oraz art. 165 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej w związku z art. 6 ust. 3 ustawy o samorządzie województwa. W okolicznościach tej sprawy odrzucenie skargi Województwa Z. narusza konstytucyjne prawo do sądowej ochrony samodzielności województwa. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.