III SAB/Kr 110/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący – Asesor WSA Magdalena Gawlikowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 listopada 2024 r. sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 18 grudnia 2021 r. o wydanie zaświadczeń postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Skarżący K. J. 24 października 2024 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie rozpoznania jego wniosku z 18 grudnia 2021 r. o wydanie zaświadczeń. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Analiza akt sprawy wskazuje, że skarżący wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z wnioskiem z 18 grudnia 2021 r. Wniosek, dotyczył wydania zaświadczeń w zakresie uznania go w dalszym ciągu za policjanta, tylko zwolnionego ze służby, ale korzystającego ze wszystkich praw przyznanych policjantom. W dniu 22 grudnia 2021 r. Komendant Powiatowy Policji w Krakowie wydał postanowienie nr 29/2021/ZSK, którym odmówił wydania zaświadczeń o treści przytoczonej we wniosku skarżącego z 18 grudnia 2021 r. Na skutek wniesienia przez skarżącego środka zaskarżenia, 26 stycznia 2022 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie wydał postanowienie nr 5/2022/AH, którym utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z 22 grudnia 2021 r. nr 29/2021/ZSK. Postanowienie to jest ostateczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) - dalej zwanej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 tego przepisu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a ww. przepisu. Stosownie natomiast do art. 149 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (§ 1 pkt 1-3). Jednocześnie sąd stwierdza czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 1a). Wątpliwości co do różnego rozumienia powołanego przepisu i związanej z tym dopuszczalności jego stosowania w sytuacji wniesienia skargi na bezczynność po zakończeniu postępowania, były przedmiotem analizy Naczelnego Sądu Administracyjnego. W uchwale składu siedmiu sędziów NSA z 22 czerwca 2020 r. (II OPS 5/19) przesądzono, że "wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej, stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a.". Powyższe stanowisko orzekający w sprawie Sąd w pełni aprobuje. W rozpoznawanej sprawie 24 października 2024 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie w przedmiocie wydania zaświadczenia żądanej treści zacytowanej powyżej. Z akt sprawy wynika jednak, że postanowieniem z 26 stycznia 2022 r. Komendant Wojewódzki Policji w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie Komendanta Powiatowego Policji w Krakowie z 22 grudnia 2021 r. odmawiające skarżącemu wydania zaświadczeń zgodnie z wnioskiem z 18 grudnia 2021 r. Opisany stan faktyczny wskazuje, że skarga na bezczynność została wniesiona przez skarżącego po zakończeniu postepowania administracyjnego, zakończonego ostatecznym postanowieniem Komendanta Wojewódzkiego Policji w Krakowie z 26 stycznia 2022 r. Dlatego biorąc pod uwagę treść przytoczonej wyżej uchwały składu siedmiu sędziów NSA należało uznać, że stanowi to przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu skargi na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W konsekwencji Sąd stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.