Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I GSK 1217/21

Sądy administracyjne2024-12-05
Sygnatura
I GSK 1217/21
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2024-12-05
Rodzaj
Wyrok NSA

Sędziowie

Henryk WachJacek BoratynJoanna Wegner

Rozstrzygnięcie

Oddalono skargę kasacyjną

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner (spr.) Sędzia NSA Henryk Wach Sędzia del. WSA Jacek Boratyn Protokolant asystent sędziego Jarosław Lubryczyński po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2024 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej L. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1408/19 w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 30 września 2019 r., nr 1201-IOC.4380.1.2019 w przedmiocie odmowy zwolnienia z należności celnych przywozowych 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od L. K. na rzecz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie 675 (sześćset siedemdziesiąt pięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z 16 lipca 2020 r., sygn. akt I SA/Kr 1408/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." oddalił skargę L. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 30 września 2019 r. w przedmiocie odmowy zwolnienia z należności celnych przywozowych. W skardze kasacyjnej wniesionej od tego wyroku skarżący zaskarżył go w całości, opierając zarzuty na drugiej podstawie. Dotyczyły one po pierwsze naruszenia art. "7 k.p.a. w związku z art. 80 k.p.a." poprzez niewyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego w sprawie i jego dowolną i wybiórczą ocenę w szczególności poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego i prawnego i uznanie za prawidłowe ustaleń organu, a po drugie "art. 75 § 1 i art. 89 § 1 i 2 k.p.a." poprzez zaniechanie przeprowadzenia wnioskowanych przez stronę dowodów, a po trzecie "brak rzetelności i prawidłowości rozpoznania skargi przez WSA". Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna okazała się nieuzasadniona, dlatego że zostały one wadliwie skonstruowane. Przypomnieć należy, że skarga kasacyjna jest środkiem sformalizowanym, wymagającym profesjonalnego sporządzenia, czego wyrazem jest przymus adwokacko-radcowski. Prawidłowa konstrukcja zarzutów wymaga przede wszystkim precyzyjnego określenia tej jednostki redakcyjnej tekstu prawnego, którego zarzut dotyczy. Należy także określić dane aktu prawnego, w którym dany przepis się znajduje w sposób powszechnie przyjęty, to jest wskazać rodzaj aktu prawnego, jego datę, w razie potrzeby autora oraz niezbędne dane publikacyjne, precyzujące zarazem wersję tekstu normatywnego. W skardze kasacyjnej posłużono się powszechnie używanym skrótowcem "k,p.a." i dlatego możliwe było odkodowanie pełnego tekstu ustawy, której zarzuty środka odwoławczego dotyczą. Należy jednak zauważyć, że przepisy ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2019 r., poz. 735) nie znajdowały w tej sprawie zastosowania. Organy prowadziły bowiem postępowanie na podstawie przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 952/2013 z 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.U.UE.L.2013.269.1) oraz ustawy z 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. z 2021 r., poz. 1856) i odpowiednio stosowanych przepisów ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325). Wskazane podstawy prawne wydanej w tej sprawie decyzji organów stanowiły zresztą przedmiot rozważań Sądu pierwszej instancji, badającego legalność tego aktu i składały się na wzorzec tej kontroli. W skardze kasacyjnej nie zarzucono ani wad wzorca ani błędów w jego aplikowaniu. Tym samym środek odwoławczy pozostaje nieuzasadniony. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.