I SA/Bd 686/15

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P., S. P. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi G. P., S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru podatku rolnego na 2015 r. postanowił: umorzyć postępowanie UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 22 listopada 2018r. (data wpływu do Sądu 26 listopada 2018r.) skarżący wystąpili do Sądu o przyznanie prawa pomocy. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej "p.p.s.a."), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten jest wolny od opłat sądowych. Unormowanie to daje podstawę prawną do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy wniosek jest złożony przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego albo w jego toku. Nie ma natomiast podstaw do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w przypadku, gdy jest on złożony po zakończeniu toku postępowania sądowoadministracyjnego w danej sprawie. Wyrokiem z [...] października 2015r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę G. P. i S. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 maja 2015r. w przedmiocie wymiaru podatku rolnego na 2015r. Postanowieniem z dnia 23 marca 2017r. stwierdzono, że ww. wyrok jest prawomocny od dnia 8 stycznia 2016r. Zatem wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy z dnia 22 listopada 2018r. został złożony po zakończeniu toku postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w zakresie prawa pomocy umarza się. W ocenie referendarza, rozpoznanie wniosku skarżących z dnia 22 listopada 2018r. o przyznanie prawa pomocy jest zbędne, ponieważ powyższy wniosek nie został złożony w toku postępowania sądowoadministracyjnego, ale po jego zakończeniu. Z tych powodów oraz na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.