II SA/Kr 1409/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 26 września 2022 r. nr WS-VI.7581.25.2022.BP w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w prawo własności postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 13 czerwca 2023 r. sygn. akt II SA/Kr 1409/22 poprzez wpisanie w miejsce błędnie podanej sygnatury sprawy "II SA/Kr 1409/23" poprawnej sygnatury "II SA/Kr 1409/22" UZASADNIENIE Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "P.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a.). Sprostowaniu podlegają wadliwości występujące zarówno w samej sentencji orzeczenia i w jego komparycji (np. niewłaściwe, niedokładne określenie sądu, określenie żądania, itp.), jak i w uzasadnieniu orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć, na przykład, oznaczenia stron, oznaczenia daty wyroku, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski to z kolei widoczne, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, widoczne, niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Należy wskazać, że omyłka prostowana przez sąd musi mieć charakter oczywisty, tj. niewymagający dla swojego wykrycia dokładnej analizy akt postępowania. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem nie ma wątpliwości, że wyrok został wydany w sprawie o sygnaturze akt II SA/Kr 1409/22, a nie jak błędnie podano w wyroku II SA/Kr 1409/23, co było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.