II SA/Wr 457/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi S[...] Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 17 lipca 2023 r., nr SKO.OŚ/41/22/2023 w przedmiocie odmowy wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie sześciu farm fotowoltaicznych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. UZASADNIENIE Pismem z 10 VII 2023 r. S. sp. z o.o. w K. (dalej "skarżąca"; "strona"), działając przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze (dalej "SKO") znak SKO.OŚ/41/14/2023 utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy B. odmawiającą wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia pn. "Budowa do sześciu farm fotowoltaicznych o mocy do 1 MW każda wraz z infrastrukturą techniczną na części działki o nr ewid. [...] oraz [...] w miejscowości J.". Skarga została przekazana przez SKO w dniu 21 VIII 2023 r. wraz odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi oznaczonymi znakiem SKO.OŚ/41/14/2023. Z przedstawionych akt wynika, że sprawa ta dotyczy przedsięwzięcia pn. "Budowa do trzech farm fotowoltaicznych o mocy do 1,0 MW wraz z infrastrukturą techniczną na części działki o nr ewid. [...] oraz [...] w obrębie D.", nie zaś budowy do sześciu farm fotowoltaicznych o mocy do 1 MW każda wraz z infrastrukturą techniczną na części działki o nr ewid. [...] oraz [...] w miejscowości J. W związku ze stwierdzoną rozbieżnością co do przedmiotu zaskarżenia, wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez doprecyzowanie oznaczenia przedmiotu sprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie, pełnomocnik skarżącej w piśmie procesowym z dnia 18 X 2023 r. oświadczył, że w skardze z 10 VII 2023 r. błędnie wskazano sygnaturę akt, podając SKO.OŚ/41/14/2023, zamiast SKO.OŚ/41/22/2023. Wniósł więc o każdorazowe zastąpienie w treści skargi oznaczenia SKO.OŚ/41/14/2023 znakiem SKO.OŚ/41/22/2023 (akta sądowe, k. 39). Sąd z urzędu ustalił, że skarga na decyzję SKO znak SKO.OŚ/41/22/2023 została zarejestrowana w WSA we Wrocławiu pod sygn. akt II SA/Wr 484/23 z datą wpływu 1 IX 2023 r. Wobec powyższych informacji, na mocy zarządzenia sędziego z 2 XI 2023 r., ponownie wezwano pełnomocnika skarżącej do doprecyzowania oznaczenia przedmiotu sprawy w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone upoważnionemu pracownikowi pełnomocnika skarżącej w dniu 10 XI 2023 r. Pozostało ono bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedza każdorazowo analiza pod kątem jej dopuszczalności. Oznacza to, że sąd zobowiązany jest do zbadania, czy w danej sprawie nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi, wymienione w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, ze zm.), dalej "ppsa". Jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi zachodzi wówczas, gdy sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona (por. art. 58 § 1 pkt 4 ppsa). Wspomniana regulacja odwołuje się do dwóch zasad, wywodzących się jeszcze z prawa rzymskiego. Pierwsza z nich, zasada lis pendens stanowi, że nie można wszcząć postępowania, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi stronami już się toczy. Natomiast druga zasada, res iudicata, stanowi, że nie można wszczynać postępowania sądowego, jeżeli sprawa w zakresie tego samego przedmiotu i między tymi samymi podmiotami została prawomocnie zakończona. Istotą obu zasad jest to, że w tej samej sprawie miedzy tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, a tym samym nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii, z czym związana jest niemożność ponownego merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd (zob. postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 27 III 2013 r., II SAB/Go 6/13 - CBOSA). O istnieniu więc stanów - sprawy w toku, bądź - powagi rzeczy osądzonej, decyduje tożsamość stron postępowania oraz tożsamość przedmiotu sprawy. Podkreślić przy tym należy, że zarzut sprawy w toku może być zgłoszony aż do prawomocnego ukończenia postępowania, a ponadto, niezależnie od zarzutu, okoliczność tę - jako bezwzględną, negatywną przesłankę procesową - sąd bierze pod uwagę z urzędu, w każdym stanie sprawy (por. postanowienie NSA z 29 III 2012 r., I OSK 468/12 - CBOSA). Odnosząc powyższe uwagi do badanej sprawy, stwierdzić należy, że przedmiotem skargi w tej sprawie, zgodnie z oświadczeniem skarżącej z 18 X 2023 r., jest decyzja SKO o znaku SKO.OŚ/41/22/2023, dotycząca budowy do sześciu farm fotowoltaicznych na części działki o nr ewid. [...] oraz [...] w miejscowości J. Sądowi jest ponadto wiadome z urzędu, że postępowanie w sprawie ze skargi tej samej strony na tą samą decyzję SKO (znak SKO.OŚ/41/22/2023), zostało wszczęte w dniu 1 IX 2023 r. i zarejestrowane pod sygn. akt II SA/Wr 484/23. Stwierdzić trzeba, że w okolicznościach sprawy o tożsamości spraw można mówić dopiero od 18 X 2023 r., kiedy to pełnomocnik skarżącej oświadczył, że skarga z 10 VII 2023 r. dotyczy decyzji znak SKO.OŚ/41/22/2023. Od tej też daty w rozpatrywanej sprawie wystąpił stan litispendencjii w stosunku do sprawy o sygn. akt II SA/Wr 484/23, która aktualnie nie została jeszcze prawomocnie zakończona. Z powyższego wynika, że skarżąca wniosła w istocie dwie skargi, z których za pierwszą zawisłą przed Sądem, jak to wyżej opisano, należy uznać sprawę II SA/Wr 484/23, a zatem postępowanie w niniejszej sprawie należy uznać za niedopuszczalne. Z tych względów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ppsa. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi postanowiono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.