II OZ 485/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 19 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Gd 200/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. B. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 5 marca 2024 r. nr SO-IX.621.1.14.2024.KS w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 27 maja 2024 r. sygn. akt III SA/Gd 200/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę J. B. (dalej również jako "skarżący") na decyzję Wojewody Pomorskiego (dalej również jako "Wojewoda") z dnia 5 marca 2024 r., w przedmiocie odmowy wymeldowania z pobytu stałego. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Gdańsku z dnia 7 maja 2024 r., wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisu skargi, celem doręczenia pozostałym stronom, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 13 maja 2024 r. Zatem ostatnim dniem siedmiodniowego terminu przewidzianego na uzupełnienie powyższych braków skargi był dzień 20 maja 2024 r. Skarżący, w odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 14 maja 2024 r., oświadczył, że nie jest w posiadaniu żądanych dokumentów z dnia 3 kwietnia 2024 r. (na ten dzień jest datowana skarga). Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. odrzucił wniesioną skargę. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie. Pełnomocnik podniósł naruszenie przepisów postępowania, a to art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, podczas gdy skarżący nie uzupełnił braków skargi bez swojej winy, bowiem wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego, który został jednakże ustanowiony już po upływie terminu na wykonanie wezwania sądu do uzupełnienia braków formalnych skargi, zaś skarżący samodzielnie (tj. bez pomocy radcy prawnego) nie był w stanie prawidłowo zrozumieć, a co za tym idzie - wykonać wezwania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 47 § 1 p.p.s.a., do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Z treści art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika, że sąd wzywa do uzupełnienia braku formalnego skargi, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Konieczność dołączenia odpisu pisma uzupełniającego jest konsekwencją mającej zastosowanie również w niniejszej sprawie reguły zawartej w art. 47 p.p.s.a., stąd odpowiednio można zastosować tezę uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, wedle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd (zob. postanowienia NSA z 8 listopada 2017 r., II OZ 1334/17; z 25 sierpnia 2017 r., II OZ 807/17). Odrzucenie skargi z uwagi na brak odpisów ma zatem oparcie w przepisach prawa i ich wykładni zawartej w orzecznictwie. Złożone zażalenie koncentruje się natomiast na braku winy skarżącego w uchybieniu czynności procesowej. Argumentacja ta nie może podważyć zasadności odrzucenia skargi, jednakże z akt wynika, że Sąd I instancji postanowieniem z dnia 18 lipca 2024 r. przywrócił skarżącemu termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, a zatem niniejsze rozstrzygnięcie nie rzutuje negatywnie na sytuację procesową skarżącego. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.