Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SAB/Gd 54/24

Sądy administracyjne2024-05-10
Sygnatura
III SAB/Gd 54/24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia
2024-05-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gdańsku

Sędziowie

Bartłomiej Adamczak

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Y. K. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Y. K. (zwany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na bezczynność Wojewody Pomorskiego w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 25 marca 2024 r. skarżący został wezwany do udzielenia informacji na piśmie, w terminie 7 dni, czy z uwagi na wydanie decyzji przez Wojewodę Pomorskiego w dniu 20 grudnia 2023 r. udzielającej zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, podtrzymuje swoją skargę czy ją cofa. Odrębnym, z tej samej daty, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III tutejszego Sądu wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego, zakreślając siedmiodniowy termin na wykonanie zobowiązania, pod rygorem odrzucenia skargi. Oba wezwania zostały skutecznie doręczone stronie w dniu 20 kwietnia 2024 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 19 akt sądowych). Tym samym siedmiodniowy termin do wykonania nałożonych na stronę obowiązków upływał z dniem 27 kwietnia 2024 r. (tj. w sobotę). Uwzględniając zatem treść art. 83 § 2 p.p.s.a. (zgodnie z którym, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy), należało przyjąć, iż termin do wykonania wezwania w upłynął z dniem 29 kwietnia 2024 r. W zakreślonym terminie skarżący nie udzielił żądanej informacji, jak również nie uiścił należnego wpisu sądowego, co potwierdza notatka Oddziału Finansowo – Budżetowego tutejszego Sądu z dnia 9 maja 2024 r. (vide: k. 22 akt sądowych). Pismem z dnia 30 kwietnia 2024 r. skarżący złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a.") skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W odniesieniu do pisma skarżącego z dnia 30 kwietnia 2024 r., zawierającego oświadczenie o cofnięciu skargi wyjaśnić należy, że w sprawie nie mógł znaleźć zastosowania przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, bowiem niedopuszczalne jest umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu. Pismo nieopłacone nie wywołuje żadnych skutków, a zatem do czasu uzupełnienia jego braków fiskalnych sąd nie może rozpoznać żadnych innych wniosków strony. Jeśli strona natomiast cofnie skargę przed uiszczeniem należnego wpisu, sąd nie rozpatruje skuteczności cofnięcia skargi, lecz odrzuci ją, w przypadku bezskutecznego upływu terminu do jej opłacenia (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2023 r., sygn. akt III OZ 470/23). W rozpoznawanej sprawie skarżący choć cofnął skargę, to jednak nie wykonał uprzedniego wezwania do uiszczenia należnego wpisu o skargi, co musiało skutkować odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.