IV SAB/Wr 120/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Marta Pająkiewicz-Kremis (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi M. V. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismami z dnia 3 kwietnia 2023 r. skarżący M. V. (dalej: skarżący) został wezwany do: - przedłożenia kopii ponagleń kierowanych do organu wraz z dowodem jego wniesienia; - uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy, korespondencja sądowa, zawierająca oba wezwania, była awizowana w dniach 4 i 12 kwietnia 2023 r. i nie została podjęta przez skarżącego z placówki pocztowej. Skarżący nie odpowiedział na skierowane do niego wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi sąd administracyjny obowiązany jest z urzędu badać, czy wniesienie skargi jest dopuszczalne. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259; dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia, należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 53 § 2 p.p.s.a.). Skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu (art. 53 § 2b p.p.s.a.). W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania organu, jej wniesienie dopuszczalne jest wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., to znaczy złożyła stosowne ponaglenie z uzasadnieniem do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie. Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ administracji publicznej. Takie też stanowisko jest konsekwentnie prezentowane w orzecznictwie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie 7 sędziów z dnia 2 września 2020 r. sygn. akt II OSK 3732/18, postanowienia NSA z dnia 8 lutego 2021 r. sygn. akt I OSK 2754/20, wyrok NSA z dnia 17 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 973/19 – orzeczenia dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej: CBOSA). Brak ponaglenia czyni skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, jeżeli strona przed wniesieniem skargi nie wyczerpie przysługującego środka zaskarżenia, to skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 października 2016 r. sygn. akt I OSK 125/15, CBOSA). Z kolei po myśli art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli skarga dotknięta jest powyższym brakiem strona wzywana jest do jego uzupełnienia, a nieusunięcie braku w wyznaczonym terminie powoduje odrzucenie skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a). Jak wynika z akt sprawy, pismami z dnia 3 kwietnia 2023 r. skarżący został wezwany przez Sąd do: - przedłożenia kopii ponagleń kierowanych do organu wraz z dowodem jego wniesienia; - uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja sądowa, zawierająca oba te wezwania, była awizowana w dniach 4 i 12 kwietnia 2023 r. i nie została podjęta przez skarżącego z placówki pocztowej. Nie stwierdzając nieprawidłowości w sposobie awizowania, Sąd przyjął skutek doręczenia tej przesyłki na dzień 18 kwietnia 2023 r., zgodnie z treścią art. 73 § 4 p.p.s.a. Liczony od tego dnia termin siedmiu dni na wykonanie wezwań Sądu minął bezskutecznie w dniu 25 kwietnia 2023 r. W tym stanie rzeczy, skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz 220 § 3 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono jak w sentencji.