II SA/Kr 802/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Sebastian Pietrzyk SWSA Magda Froncisz SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 15 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Miasta i Gminy Muszyna na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 22 maja 2023 r., znak WI-VI.7821.1.28.2022.MP w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala. UZASADNIENIE II SA/Kr 802/23 UZASADNIENIE Starosta Nowosądecki postanowieniem z dnia 15 lipca 2022 r. znak: BUD.6740.1066.2022, wydanym na podstawie art.149 § 3 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 i art. 148 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") - po rozpatrzeniu podania Burmistrza Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna o wznowienie postępowania - odmówił wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty Nowosądeckiego nr 2/D/2017 z dnia 10 sierpnia 2017 r., znak: BUD.6740.1301.2017 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej pn.: Budowa drogi gminnej o długości 670,86 m wraz z kładką rowerową Ml w km 49+580 rzeki Poprad w miejscowości M., gm. M. realizowanej w ramach zadania: "Budowa I etapu Zintegrowanej Sieci Tras Rowerowych w województwie małopolskim EuroVelo11 - pododcinek Ila od Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna do Miasta Nowy Sącz“ (dalej: "decyzja ZRID"). W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że w dniu 21 czerwca 2021 r. wpłynęło do niego podanie o wznowienie postępowania, w którym strona (inwestor) jako okoliczności, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wskazała niejasności co do prawa własności jednej z nieruchomości objętej inwestycją, co skutkowało tym, że na dzień wydania decyzji krąg właścicieli tej nieruchomości był odmienny od przyjętego w postępowaniu. Następnie organ pierwszej instancji wyjaśnił, że postępowanie wznowieniowe jest dwuetapowe, a w pierwszej kolejności badaniu podlega: (i) czy podanie wniosła strona, (ii) czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowienia, (iii) czy dotyczy ono decyzji ostatecznej i (iv) czy zostało wniesione w terminie określonym w art. 148 k.p.a. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie uzasadniają wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania, które rozpoczyna drugi etap postępowania wznowieniowego. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy organ pierwszej instancji stwierdził, że miesięczny termin, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a., nie został zachowany. Co prawda w podaniu o wznowienie postępowania strona wskazała, że dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia w dniu 6 czerwca 2022 r. (data otrzymania korespondencji od spółki "P. ", z której wynikało, że spółka ta w 2016 r. nabyła udziały w nieruchomości nr A/2), jednakże z tego samego podania wynika jednocześnie, że strona dużo wcześniej wiedziała o problemach z własnością jednej z nieruchomości objętej inwestycją. Wskazują na to następujące fragmenty podania: - "Jednakże już przed wydaniem w/w decyzji, pojawiły się wątpliwości w kwestii pgr X, a w konsekwencji powstałych z niej działek oraz ich rzekomego właściciela, gdyż w 2010 r. prowadzone było postępowanie nr [...] przed Prokuraturą Rejonową w M., w sprawie posłużenia się sfałszowanym Aktem Własności Ziemi, przy zakładaniu Księgi Wieczystej dla działek nr B/2, B/3 położonych w M. [...]. Natomiast już w 2009 r. do Sądu złożone zostały wnioski o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, bowiem w toku prowadzonych postępowań, padło podejrzenie, iż P. S. nie jest prawowitym właścicielem nowo powstałej działki nr A/1 (powstałej z podziału działki nr A) położonej w M. "; - "W 2016 r. Gmina wystąpiła z wnioskiem do Prokuratury Rejonowej w Nowym Sączu [...] o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym, gdyż niejasności co do prawa własności wskazanej nieruchomości, występowały już na długo przed procedurą zmierzającą do wydania decyzji nr 2/D/2017 o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej"; - "Miasto i Gmina Uzdrowiskowa Muszyna, od początku planowanej inwestycji, miała świadomość o błędnym wskazaniu właściciela działki nr A/1". Niezależnie od powyższego, wątpliwości organu pierwszej instancji wzbudziła informacja zawarta w podaniu o wznowienie postępowania, zgodnie z którą spółka "P. " nabyła w 2016 r. udziały w nieruchomości nr A/2, ponieważ ta działka wydzielona została z działki nr A w wyniku zatwierdzenia podziału decyzją ZRID w dniu 10 sierpnia 2017 r., a działka nr A2 nie była objęta inwestycją. Wojewoda Małopolski postanowieniem z dnia 22 maja 2023 r., znak: WI-VI.7821.1.28.2022.MP, wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 11g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2023 poz. 163, dalej: "specustawa") po rozpatrzeniu zażalenia Burmistrza Miasta i Gminy Uzdrowiskowej M. , utrzymał w mocy ww. postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że podanie o wznowienie postępowania z dnia 20 czerwca 2022 r. (data stempla pocztowego) zostało złożone z uchybieniem ustawowego terminu, który – w związku z tym, że podanie o wznowienie postępowania może być skutecznie wniesione najwcześniejszej w pierwszym dniu po dniu, w którym decyzja stała się ostateczna - upłynął z dniem 16 października 2017 r. Z podania wynika, że niejasności w zakresie prawa własności m.in. działki nr B/4 (która po zniesieniu do jednego numeru utworzyła, z innymi działkami, działkę ewidencyjną nr A, objętą inwestycją) wyszły na jaw już w wyniku złożenia przez stronę wniosku do Starosty Nowosądeckiego o wydanie decyzji ZRID w 2017 r. Opisane wyżej postanowienie zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Miasto i Gmina Uzdrowiskowa Muszyna, zarzucając mu naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 k.p.a. przez brak wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego i nieuwzględnienie słusznego interesu społecznego i słusznego interesu obywateli związanego w szczególności z usankcjonowaniem stanu prawnego, w którym osobie nieuprawnionej należy ze środków publicznych wypłacić odszkodowanie w sytuacji, gdy osoba ta została wpisana do księgi wieczystej na podstawie sfałszowanych dokumentów. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżąca nie zmierza do zakwestionowania konieczności zapłaty odszkodowania za zajętą nieruchomość, jednakże nie do przyjęcia dla niej jest to, że odszkodowanie może otrzymać osoba wpisana do księgi wieczystej na podstawie sfałszowanych dokumentów. Po wydaniu decyzji ZRID pojawiły się nowe okoliczności, które w konfrontacji z nią prowadzą do wniosku, że jej pozostawanie w obrocie prawnym prowadzi do stanu zagrażającego poważnym interesom gospodarki narodowej lub ważnym interesom państwa, które są związane w szczególności z wydatkowaniem środków publicznych oddziałujących negatywnie na gospodarkę narodową oraz jej dział samorządowy związany ze środkami publicznymi oraz usankcjonowaniem czynu wywołanego przestępstwem - i obecnie nie ma innej możliwości przeciwstawienia się temu zagrożeniu. Skarżąca wielokrotnie występowała do różnych instytucji w celu znalezienia rozwiązania i wyeliminowania osoby nieuprawnionej, która nabyła prawo w wyniku przestępstwa. Skarżąca stała się stroną w toczącym się od kilkunastu lat postępowaniu prowadzonym przez Prokuraturę Rejonową w Nowym Sączu, Prokuraturę Okręgową w Nowym Sączu, Prokuraturę Rejonową w Zakopanem oraz licznych postępowaniach administracyjnych. W postępowaniu administracyjnym dotyczącym wypłaty odszkodowania za grunt przejęty pod drogę argumenty skarżącej nie zostały jednak uwzględnione. Już przed wydaniem decyzji ZRID pojawiły się wątpliwości w kwestii pgr X i powstałych z niej działek oraz rzekomego ich właściciela, gdyż: - w 2009 r. do sądu złożono wnioski o uzgodnienie treści KW z rzeczywistym stanem prawnym, bowiem w toku prowadzonych postępowań pojawiło się podejrzenie, że P. S. nie jest prawowitym właścicielem nowo powstałej działki nr A/1 (powstałej z podziału działki nr A); - w 2010 r. Prokuratura Rejonowa w Muszynie (sygn. akt [...]) prowadziła postępowanie w sprawie posłużenia się sfałszowanym aktem własności ziemi przy zakładaniu księgi wieczystej dla działek nr B/2 i nr B/3; - w 2016 r. Gmina wystąpiła do Prokuratury Rejonowej w Nowym Sączu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. W KW nr [...], obejmującej działkę nr A, jako właściciel figurował P. S., jednakże dział III zawierał ostrzeżenia: - o toczącym się przed Sądem Rejonowym w Muszynie postępowaniu o zmianę stwierdzenia nabycia spadku po Pani M. P. (wpisane na podstawie postanowienia z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt. I [...]); - o toczącym się postępowaniu o uzgodnienie treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym (wpisane na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego w Muszynie z dnia 2 maja 2012 r., sygn. [...]); - ograniczone prawo rzeczowe - prawo użytkowania całej nieruchomości, stanowiącej działki nr [...], [...] na rzecz Pana B. C. (wpisane na podstawie aktu notarialnego z dnia 20 sierpnia 2012 r., rep. A Nr [...]); - ograniczone prawo rzeczowe - prawo użytkowania działki nr B/2 o pow. 0,2900 ha do dnia 20 sierpnia 2022 r. (wpisane na podstawie aktu notarialnego z dnia 31 sierpnia 2015 r., rep. A Nr [...]). W zakresie sfałszowania aktu własności ziemi nr [...] z dnia 5 września 1974 r. (dalej: "AWZ") skarżąca wskazała na: (i) postępowanie cywilne, które toczyło się przed Sądem Rejonowym w Nowym Sączu (sygn. akt I [...] a następnie przed Sądem Okręgowym w Nowym Sączu (sygn. [...] z powództwa m.in. Prokuratora Rejonowego w Muszynie oraz fakt złożenia skargi kasacyjnej przez tego powoda w dniu 11 lipca 2022 r., (ii) powołanie w podstawie prawnej AWZ decyzji z przyszłości (z 1978 r.), (iii) fakt, że AWZ, który wszak nie jest decyzją, uchylił inne decyzje. Skarżąca podała, że wymienionej w AWZ pgr nr X (z której powstały działki nr B/3 i nr B/4) nie było na mapie poscaleniowej z 1948 r. i w tzw. spisie parcelowym z 1956 r., więc musiała zostać dorysowana. Wiadomo też, że działki nr B/3 i nr B/4 (z których powstała działka nr A) stanowiły zawsze własność obywateli Republiki Słowackiej i nie zmieniło się to po zmianie granic państwowych. Skarżąca wskazała też na zawieszone postępowanie cywilne przed Sądem Rejonowym w Nowym Sączu (sygn. akt [...] z wniosku M. T., M. T.2, T. T., E. T. oraz B. T. o zasiedzenie działek nr B/3 i nr B/4. Następnie skarżąca zrelacjonowała postępowanie administracyjne dotyczące wypłaty odszkodowania, które jej zdaniem powinno zakończyć wydaniem decyzji przewidującej przekazanie odszkodowania do depozytu sądowego i pozostawienie go tam do ustalenia prawowitego właściciela działki, a w którym nie uwzględniono jej argumentów: - dniu 8 lutego 2018 r. Starosta Nowosądecki zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania za działkę nr A/1 do czasu rozstrzygnięcia przed Sądem Rejonowym w Nowym Sączu sprawy uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym (sygn. akt [...]), lecz w dniu 5 kwietnia 2018 r. po rozpatrzeniu zażalenia P. S. Wojewoda Małopolski uchylił to postanowienie; - w związku z powyższym w dniu 7 sierpnia 2018 r. została wydana decyzja o ustaleniu odszkodowania i zobowiązaniu Gminy do przekazania go do depozytu sądowego; - następnie Wojewoda Małopolski orzekł kasatoryjnie (decyzja z dnia 18 stycznia 2019 r.), wskazując że wpis ostrzeżenia w dziale III KW wyłącza jedynie rękojmię wiary publicznej KW, ale nie obala domniemania wynikającego z wpisu w dziale II KW i nie ma podstaw do złożenia odszkodowania do depozytu sądowego, skoro w dniu ostateczności decyzji ZRID właścicielem nieruchomości zgodnie z KW był P. S.; - w związku z powyższym Starosta Nowosądecki orzekł o ustaleniu odszkodowania (decyzja z dnia 24 czerwca 2019 r.), a Wojewoda Małopolski orzekł kasatoryjnie ze względu na nieprawidłowości w operacie szacunkowym (decyzja z dnia 18 listopada 2019 r.); - decyzją z dnia 29 września 2020 r. Starosta Nowosądecki ustalił odszkodowanie oraz zobowiązał Gminę do jego wypłacenia - Gmina wniosła odwołanie od tej decyzji. Skarżąca podkreśliła, że dopiero w dniu 6 czerwca 2022 r. powzięła wiedzę o tym, że spółka P. w 2016 r. nabyła udziały w działce nr A/2, a okoliczność ta nie była znana wcześniej ani stronom postępowania, ani organom orzekającym. Dotychczas brak było jednoznacznych danych potwierdzających w sposób nie budzący wątpliwości, jakie podmioty znajdują się w kręgu osób, które powinny brać udział w postępowaniu dotyczącym wydania decyzji ZRID. W oparciu o te zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a co za tym idzie, wznowienia postępowania zgodnie z podaniem. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Małopolski wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie, na które służy zażalenie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w świetle tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku. Badając zgodność z prawem zaskarżonego postanowienia Sąd podzielił opisane powyżej ustalenia faktyczne dokonane przez organy administracji publicznej przyjmując je za własne oraz czyniąc podstawą poniższych rozważań. Wznowienie postępowania to jeden z nadzwyczajnych trybów przewidzianych przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, obejmujące kontrolę już wcześniej wydanej decyzji ostatecznej (i niektórych postanowień). Jest to tryb mocno sformalizowany: jego wszczęcie wymaga spełnienia ściśle określonych w art. 145 – 145b k.p.a. przesłanek wznowienia, a wniosek musi zostać złożony w terminie wynikającym z art. 148 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (§ 1). Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji (§ 2). Zgodnie z art. 145 § 1 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: 1) dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe; 2) decyzja wydana została w wyniku przestępstwa; 3) decyzja wydana została przez pracownika lub organ administracji publicznej, który podlega wyłączeniu stosownie do art. 24, 25 i 27; 4) strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu; 5) wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję; 6) decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu; 7) zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte przez właściwy organ lub sąd odmiennie od oceny przyjętej przy wydaniu decyzji (art. 100 § 2); 8) decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego jest dwuetapowe. W pierwszym etapie organ bada, czy wniosek o wznowienie wniosła strona w rozumieniu art. 28 k.p.a., czy wskazano w nim ustawowe przesłanki wznowienia, o których mowa w art. 145 § 1, art. 145a § 1 i 145b § 1 k.p.a., a także czy dotyczy ono decyzji ostatecznej oraz czy zostało wniesione w terminie określonym w art. 148 k.p.a. Dopiero pozytywne ustalenia w tym zakresie, uzasadniają wydanie postanowienia o wznowieniu postępowania administracyjnego, które rozpoczyna drugi etap postępowania wznowieniowego i stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 i 2 k.p.a.). W przypadku jednak gdy wniosek o wznowienie postępowania nie wskazuje przesłanek wznowieniowych, czy też w sytuacji, gdy wnioskujący nie zachował terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, organ jest zobligowany do wydania postanowienia o odmowie wznowienia postępowania, zgodnie z art. 149 § 3 k.p.a. W rozpoznawanej sprawie postępowanie zainicjowane przez stronę skarżącą zakończyło się w pierwszej fazie, gdyż wznowienie postępowania okazało się w ocenie organów niedopuszczalne z uwagi na uchybienie terminu do zgłoszenia tego żądania. W orzecznictwie przyjmuje się, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek wskazania podstaw wznowienia i udowodnienia, kiedy konkretnie dowiedział się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, czy też wydaniu decyzji i zawartym w niej rozstrzygnięciu, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że podanie o wznowienie postępowania wpłynęło przed upływem terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. Powyższe nie zwalnia jednak organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w zakresie ustalenia tej okoliczności, a następnie weryfikacji twierdzeń strony i przedłożonych przez nią dowodów oraz rzeczowego przedstawienia swojego stanowiska, w oparciu o cały zgromadzony w sprawie materiał dowodowy. Obowiązek badania, czy wniosek o wznowienie postępowania wpłynął w terminie, spoczywa zatem na organach (zob. bliżej wyrok NSA z dnia 9 października 2019 r. sygn. II GSK 2874/17 i przywołane tam bogate orzecznictwo, dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobnie w wyroku z dnia 3 marca 2022 r., sygn. I OSK 606/19 (LEX nr 3317932) zwrócono uwagę, że ciężar dowodu dochowania terminu, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. spoczywa na stronie, która domaga się wznowienia postępowania w sprawie. Strona musi więc udowodnić, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania w sposób pozwalający organowi zweryfikować i ustalić, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem jednomiesięcznego terminu od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia. Oczywiście, to nie zwalnia organu z obowiązku przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w tym zakresie, a następnie weryfikacji twierdzeń wnioskodawcy. Wniosek Miasta i Gminy Uzdrowiskowej Muszyna o wznowienie postępowania wpłynął do organu I instancji w dniu 17 czerwca 2022 r. i powołano się w nim na okoliczności odpowiadające przesłankom wznowienia wymienionym w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. ("wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję"). Jako nową okoliczność, nieznaną organowi wydającemu decyzję o zezwoleniu realizację inwestycji drogowej z dnia 10 sierpnia 2017 r. znak 2/D/2017 tj. Staroście Nowosądeckiemu, strona skarżąca (wnioskująca o wznowienie postępowania) wskazała, że na dzień wydania przedmiotowej decyzji, krąg właścicieli nieruchomości, która znalazła się w terenie inwestycji był inny, od przyjętego w postępowaniu. W pierwszej kolejności należało zatem zbadać, czy wniosek ten został złożony w terminie wynikającym z art. 148 k.p.a. tj. w ciągu miesiąca od dnia, w którym strona skarżąca dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Jednak już w samym wniosku o wznowienie skarżąca stwierdziła między innymi, że "Miasto i Gmina Uzdrowiskowa Muszyna, od początku planowanej inwestycji, miała świadomość o błędnym wskazaniu właściciela działki nr A/1. Informacje potwierdzające ten fakt widniały także (...) w księdze wieczystej prowadzonej dla ww. nieruchomości". Jeżeli tak, to oznacza, że skarżąca co najmniej od 11 lipca 2017 r. (data złożenia wniosku o wydanie decyzji ZRID i określenia w treści wniosku P. S. jako właściciela działki nr A) wiedziała o okoliczności wskazywanej obecnie jako podstawa wznowienia postępowania tj. o tym, że stan prawny nieruchomości stanowiącej działkę A jest niepewny. Potwierdzają to także inne informacje i twierdzenia wniosku, przytoczone szczegółowo w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Oznacza to, że nie został zachowany miesięczny termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, zatem organ prawidłowo odmówił wznowienia postępowania. Pozostałe kwestie podnoszone w skardze sprowadzają się do polemiki z wyrokiem Sądu Okręgowego w Nowym Sączu Wydział Cywilny Odwoławczy z dnia 28 kwietnia 2022 r. sygn. [...], jak wskazuje sama skarżąca wyrok ten jest prawomocny. Okoliczności te jednak nie mają żadnego prawnego znaczenia dla kwestii wznowienia postępowania administracyjnego, a w szczególności dla oceny zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Niniejsza sprawa w gruncie rzeczy sprowadza się do rozstrzygnięcia wyłącznie w zakresie zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie. Jak wynika z powyższego wszystkie zarzuty skargi okazały się bezzasadne, zatem podlegała ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.