II SAB/Wr 939/24
Sądy administracyjne2024-11-21
Sygnatura
II SAB/Wr 939/24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2024-11-21
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Sędziowie
Olga Białek
Rozstrzygnięcie
*Odrzucono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II sprawy ze skargi C. L. na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: odrzucić skargę.
UZASADNIENIE
Pismem z dnia 13 września 2024 r. C. L. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 października 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Niezależnie od powyższego, skarżący został również wezwany do nadesłania kopii ponaglenia wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego do organu wyższego stopnia oraz dowodu potwierdzającego fakt jego złożenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie zostało doręczone skarżącemu na wskazany w skardze adres do doręczeń, poprzez upoważnionego pracownika, w dniu 28 października 2024 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru (k. 16 akt sądowych). Termin na wykonanie czynności wymienionej w wezwaniu upłynął z dniem 4 listopada 2024 r. (poniedziałek).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Stosownie do art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Natomiast art. 220 § 1 p.p.s.a. stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, zgodnie z art. 212 § 1 p.p.s.a., opłatą sądową jest m.in. wpis od skargi. Jednocześnie stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Z powołanej regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez Sąd stanowi warunek, którego spełnienie jest konieczne dla nadania jej dalszego biegu.
W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Niezależnie od powyższego, skarga dotknięta była również innymi uchybieniami, w związku z czym skarżący został wezwany do usunięcia braku formalnego poprzez nadesłania kopii ponaglenia na przewlekłość wniesionego w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego (jak wynika bowiem z akt administracyjnych, ponaglenie złożone w toku postępowania administracyjnego zostało złożone w związku z bezczynnością Wojewody Dolnośląskiego, zaś przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest przewlekłość Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę). Jak już wspomniano, wezwanie zostało doręczone adresatowi w dniu 28 października 2024 r., wskutek czego zakreślony 7-dniowy termin upłynął w dniu 4 listopada 2024 r. (poniedziałek). W zakreślonym terminie nie uiszczono wpisu od skargi, pomimo stosownego wezwania i pouczenia o rygorze odrzucenia skargi w razie zaniechania wykonania wskazanej czynności.
Na marginesie należy zauważyć, że w niniejszej sprawie skarga i tak podlegałaby odrzuceniu z powodu braku uprzedniego wniesienia ponaglenia na przewlekłość organu. W świetle powyższego Sąd uznał, że nawet gdyby brak fiskalny skargi został uzupełniony, z uwagi na niespełnienie ww. wymogu dopuszczalności skargi, podlegałaby ona odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.