III FZ 78/24

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 5/20 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi D. B. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 17 października 2019 r., nr 1201-IEE.711.1.148.2019.2.ET w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia: 1. odrzucić zażalenie; 2. sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską zawartą w rubrum postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 5/20, w ten sposób, że w miejsce numeru postanowienia "12021-IEE.711.1.148.2019.2.ET" wpisać prawidłowo "1201-IEE.711.1.148.2019.2.ET". UZASADNIENIE Postanowieniem z 20 lipca 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 5/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił zażalenie D. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 21 czerwca 2021 r., sygn. akt I SA/Kr 5/20. Odpis ww. postanowienia został doręczony Skarżącemu w dniu 21 września 2022 r. Pismem z 28 września 2022 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Skarżący wniósł zażalenie na ww. postanowienie (definiując je jako "zarządzenie"). W tym samym piśmie zwrócił się o przyznanie pomocy prawnej celem właściwego sformułowania zażalenia. W wykonaniu zarządzenia starszego referendarza sądowego z 3 listopada 2022 r. Skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych zażalenia poprzez przedłożenie odpisu zażalenia, wskazanie prawidłowego orzeczenia, które zostało zaskarżone oraz przez podanie zwięzłego uzasadnienia zażalenia – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przedmiotowe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu 20 grudnia 2022 r. W piśmie z 21 grudnia 2022 r. (data wniesienia pisma osobiście) Skarżący doprecyzował, że składa zażalenie na "postanowienie z dnia 20 lipca 2022 roku w całości", jednocześnie ponownie wnosząc o przyznanie prawa pomocy celem sporządzenia poprawnego i wyczerpującego zażalenia oraz zwolnienia z kosztów postępowania. Skarżący uzasadniając swoje stanowisko wskazał, że "z uwagi na stan faktyczny i aspekty prawne wspomniane postanowienie (zarządzenie) powinno zostać uchylone". Do pisma dołączony został odpis zażalenia z 28 września 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie, jako niedopuszczalne, podlega odrzuceniu. Stosownie do art. 194 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) zażalenie powinno czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Jeżeli we wniesionym przez stronę zażaleniu nie dochowano warunków formalnych, w myśl art. 49 § 1 p.p.s.a. przewodniczący wzywa stronę o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej, co w niniejszej sprawie uczynił. Wymóg określony w art. 194 § 3 in fine p.p.s.a. polega na obowiązku przedstawienia przez wnoszącego zażalenie zwięzłego uzasadnienia, które zawiera argumenty, motywy oraz ewentualne dowody potwierdzające zasadność zaskarżenia orzeczenia sądowego. Uzasadnienie to musi dotyczyć konkretnego orzeczenia, a nie stanowić ogólnych twierdzeń mogących pasować do różnych spraw. Zwrot "zwięzłe uzasadnienie zażalenia", użyty w art. 194 § 3 in fine p.p.s.a., co do zasady nie może być rozumiany w ten sposób, że sprowadza się do przedstawienia w jednozdaniowej formie poglądu Skarżącego, zgodnie z którym "z uwagi na stan faktyczny i aspekty prawne postanowienie powinno zostać uchylone". Naczelny Sąd Administracyjny stoi na stanowisku, że należy rozróżnić sytuację braku uzasadnienia środka zaskarżenia od uzasadnienia lakonicznego, nieodnoszącego się do sedna problemu czy obarczonego innym rodzajem wady, ale podlegającego ocenie na etapie merytorycznego rozpoznania zażalenia. W ocenie składu orzekającego, wobec specyfiki środka odwoławczego w postaci zażalenia oraz charakteru inicjowanego przezeń postępowania, tylko całkowity brak uzasadnienia tego środka zaskarżenia może być kwalifikowany jako niespełniający wymogów formalnych stawianych temu pismu procesowemu, co w zależności od ogólnej oceny okoliczności sprawy prowadzić może bądź do wszczęcia procedury sanacyjnej takiego środka zaskarżenia, bądź jego odrzucenia. W niniejszej sprawie lektura zażalenia wniesionego w sprawie nie pozwala na wyprowadzenie wnioskowania co do intencji i racji kierujących Skarżącym. Prezentowana przez stronę postawa świadczy raczej o próbie zaskarżenia każdej inicjatywy procesowej sądu, niezależnie od jakichkolwiek racjonalnych powodów, których skądinąd Skarżący nie prezentuje. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada przepisom obowiązującego prawa, prowadząc do konieczności odrzucenia zażalenia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 180 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji. Zgodnie z art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Jeżeli sprawa toczy się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, Sąd ten może z urzędu sprostować wyrok pierwszej instancji (art. 156 § 3 p.p.s.a.). W myśl art. 166 p.p.s.a. powyższy przepis znajduje odpowiednio zastosowanie do postanowień. W niniejszej sprawie, w wyniku błędu, w sentencji zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie jako numer postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wskazał "12021-IEE.711.1.148.2019.2.ET" zamiast "1201-IEE.711.1.148.2019.2.ET". W związku z powyższym zaistniała potrzeba sprostowania sentencji zaskarżonego postanowienia, o czym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł w punkcie drugim sentencji.