I GZ 19/25

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T.C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 października 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2793/23 w zakresie oddalenia wniosków o wyłączenie sędziów i asesora sądowego w sprawie ze skargi T.C. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia 22 maja 2023 r., nr BDF1.4800.36.2022 w przedmiocie naruszenia dyscypliny finansów publicznych postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 15 października 2024 r., sygn. akt V SA/Wa 2793/23, na podstawie art. 22 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2024.935, dalej: p.p.s.a.) oddalił wnioski T.C. o wyłączenie sędziego WSA Piotra Kraczowskiego, sędziego WSA Jadwigi Smołuchy i asesora sądowego Pawła Gorajewskiego od orzekania w sprawie ze skargi T.C. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia 22 maja 2023 r. w przedmiocie naruszenia dyscypliny finansów publicznych. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że do pisma z 28 sierpnia 2024 r. skarżący załączył trzy wnioski o wyłączenie od orzekania w sprawie: sędziego WSA Piotra Kraczowskiego, sędziego WSA Jadwigi Smołuchy i asesora WSA Pawła Gorajewskiego. Jako podstawę prawną swoich wniosków podał art. 19 p.p.s.a. Skarżący we wnioskach odnosił się do okoliczności powołania Piotra Kraczowskiego na sędziego WSA w Warszawie, Jadwigi Smołuchy na sędziego WSA w Warszawie i Pawła Gorajewskiego na stanowisko asesora WSA w Warszawie. Wskazał również, że ma uzasadnione wątpliwości co do bezstronności ww. sędziów i asesora. Zarzucił ww. sędziom i asesorowi błędne stosowanie prawa procesowego, mające na celu pozbawienie skarżącego jego praw w ramach postępowania przed sądem I instancji, co jego zdaniem jest nagminne w wydziale V WSA w Warszawie. Ponadto zarzucił ww. sędziom i asesorowi naruszenie zasad ładu konstytucyjnego. Sędziowie i asesor sądowy złożyli oświadczenia, iż po ich stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 p.p.s.a. wyłączające z mocy samej ustawy od orzekania w sprawie. Ponadto oświadczyli, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, o której mowa w art. 19 p.p.s.a., która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w tej sprawie. Do akt sprawy wpłynęły pisemne wyjaśnienie sędziego WSA Piotra Kraczowskiego, sędziego WSA Jadwigi Smołuchy i asesora WSA Pawła Gorajewskiego, w którym oświadczyli, że nie zachodzą wobec nich żadne okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności. Uzasadniając oddalenie wniosków Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że skarżący wyraźnie wskazał art. 19 p.p.s.a. jako podstawę prawą swoich wniosków, dlatego też niniejsze wnioski zostały rozpoznane jako wnioski o wyłączenie sędziego (asesora) w trybie p.p.s.a. Jak wynika z treści wniosków, ich uzasadnienia odnoszą się do okoliczności powołania ww. osób na stanowisko sędziego WSA w Warszawie i asesora WSA w Warszawie. Sąd stwierdził, że nie jest uprawniony do ich badania na podstawie art. 19 p.p.s.a. Skarżący nie wskazał przy tym żadnych innych okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do sygn. akt V SA/Wa 2793/23 bezstronności sędziego WSA Piotra Kraczowskiego, sędziego WSA Jadwigi Smołuchy i asesora WSA Pawła Gorajewskiego. Sąd wskazał, że w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że wyłączenie sędziego (asesora) na podstawie art. 19 p.p.s.a. powinno odwoływać się do zobiektywizowanych przesłanek (konkretnych faktów), tak aby wątpliwość co do bezstronności sędziego (asesora) mogła zostać uznana za mającą realne podstawy. Również z treści oświadczeń złożonych przez: Piotra Kraczowskiego, Jadwigę Smołuchę i Pawła Gorajewskiego wynika, że nie zachodzą wobec nich żadne okoliczności czy to określone w art. 18 czy też w art. 19 p.p.s.a., które dawałyby podstawy do wyłączenia ich od orzekania w sprawie. W ocenie Sądu prawdziwość tych oświadczeń nie budzi żadnych wątpliwości, a zatem wnioski o wyłącznie nie zasługują na uwzględnienie. Sąd rozpoznający wnioski skarżącego podzielił bowiem pogląd wyrażany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, że skoro sędzia (asesor), którego przedmiotowy wniosek dotyczy, złożył oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania niniejszej sprawy i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego (asesora sądowego) nie zasługuje na uwzględnienie. Zażaleniem skarżący zaskarżył powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie w całości i przychylenie się do wniosków strony, ze względu na błędne ustalenie przez Sąd I instancji, że wniosek był oparty o kwestie formy powołania sędziów i asesora przez konstytucyjny organ zamiast przez organ nie konstytucyjny (neo-KRS) a zachowania sędziów poprzez przyjęcie nominacji świadczyło nie tylko o nietycznym serwilistycznym stosunku do władzy wykonawczej z którą strona ma spór ale poprzez złamanie ślubowania sędziowskiego oraz zasady stania na straży konstytucji RP. W zażaleniu powtórzono treść wniosku o wyłączenie sędziów i asesora. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 18 § 1 p.p.s.a. zawiera zamknięty katalog przesłanek, dla których wyłączenie sędziego powinno nastąpić z urzędu, zaś wyłączenie dokonywane na wniosek strony uregulowane jest w art. 19 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 20 p.p.s.a. wnoszący o wyłączenie obowiązany jest wskazać i uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia. Postanowienie w przedmiocie wyłączenia sędziego, zgodnie z art. 22 § 2 p.p.s.a., poprzedza złożenie wyjaśnień przez tego sędziego, którego wniosek dotyczy. Podkreślenia wymaga, że o wyłączeniu sędziego nie może decydować subiektywne przekonanie strony o jego stronniczości i niesprawiedliwości. Przyczyny wyłączenia, które powinny zostać uprawdopodobnione we wniosku o wyłączenie sędziego, to wyłącznie przyczyny, które wynikają z art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Oznacza to, że przyczyną wyłączenia nie jest jakakolwiek okoliczność, która zdaniem strony wyłącza sędziego od rozpoznania jego sprawy, ale okoliczność przewidziana ustawą Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd I instancji trafnie ocenił, że w sprawie nie zachodzą okoliczności, które uzasadniałyby uwzględnienie wniosku o wyłączenie sędziego WSA Piotra Kraczowskiego, sędziego WSA Jadwigi Smołuchy i asesora WSA Pawła Gorajewskiego. Z akt sprawy wynika, że sędziowie i asesor, których wyłączenia domagał się skarżący, złożyli stosowne oświadczenia, że w sprawie nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a., ani inne tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.). Wobec niewskazania w zażaleniu jakichkolwiek okoliczności i argumentów, które podważyłyby prawdziwość oświadczeń sędziów i asesora stwierdzić należy, że postanowienie Sądu I instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziów i asesora było zgodne z prawem. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.