II SA/Kr 773/06

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Piotr Głowacki (spr.) WSA (del.) Elżbieta Kmiecik Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 listopada 2007 r. sprawy ze skargi S.K. na decyzję Wojewody [ ] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania skargę oddala. UZASADNIENIE II SA / Kr 773 / 06 Uzasadnienie. Decyzją nr .........z ....... 2006 r. Wojewoda ........na podstawie art. 81 ust. l i art.82 ust. 3 Prawa budowlanego oraz art. 138 § l pkt l w związku z art. 104 k. p. a. po rozpatrzeniu odwołania S.K. od decyzji Prezydenta Miasta K. z .........2005 r. nr ....odmowie wznowienia postępowania zakończonego decyzją z .......... 2002 r. nr .......w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przyłącza wodociągowego - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy podzielił stanowisko prezentowane przez Prezydenta Miasta K. , że wnioskujący nie zachował przewidzianego w art. 148 § l k. p. a. miesięcznego terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Wskazał bowiem jako podstawę wznowienia okoliczność , która była mu znana co najmniej pół roku wcześniej w relacji do daty złożenia wniosku. W skardze na po wyższą decyzję S.K. zarzucił naruszenie art. 7 i 8 k. p. a. poprzez odejście od zasad praworządności i prawdy obiektywnej, art. 32 ust. 4 w związku z art. 3 ust. 11 Prawa budowlanego poprzez domniemanie prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane na podstawie porozumienia zawartego z właścicielem w sprawie wspólnej budowy przyłącza wodociągowego , art. 145 § l pkt l i 2 k. p. a. przez premiowanie osób składających oświadczenia pod odpowiedzialnością karną niezgodnie za stanem faktycznym przy ukryciu posiadania służebności po zupełnie innej trasie niż wniosek o pozwolenie na budowę , art. 75 k. p. a. ponieważ nie dopuszczono dowodów w postaci jego oświadczenia w jakim czasie dowiedział się o podstawie wznowienia oraz zasady rękojmi wiary publicznej ksiąg wieczystych. W oparciu o powyższe zarzuty wnosił skarżący o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę Wojewoda ........wnosił ,o oddalenie skargi przywołując argumentację zawarta w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej , przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem tj. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego ( art. 3 ustawy z 30. 08. 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, póz.1270 z późn. zm.) Orzekanie w myśl art.135 powołanej ustawy następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Mając powyższe na uwadze ,a także zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dowodowy ,tudzież przebieg postępowania przed organami administracji publicznej - zarzuty wyartykułowane w skardze uznać należy za bezzasadne. Sąd nie będąc związany skargą i orzekając w granicach sprawy nie dopatrzył się również żadnych innych naruszeń prawa czy uchybień - nie podniesionych w środku zaskarżenia - o jakich mowa w art. 145§ l ustawy o.p.p.s.a. Odnosząc się do artykułowanych przez skarżącego zarzutów przedstawić należy poniższe argumenty. Organy obu instancji uczyniły zadość przepisom k.p.a., w szczególności wszystkim stronom został zapewniony czynny udział w postępowaniu stosownie do art. l O k.p.a. , zaś przeprowadzone postępowanie wyjaśniające odpowiada w ocenie Sądu przepisom art. 7 i 77 § l k.p.a. Nadto dokonana ocena materiału zgromadzonego w aktach nie przekracza granic swobodnej oceny dowodów, odpowiadając zasadom logicznego rozumowania i doświadczenia życiowego, co oznacza zgodność z dyspozycją art. 80 k.p.a. Dotyczy to w głównej mierze ustaleń w zakresie uchybienia terminu do wystąpienia z podaniem o wznowienie postępowania. Słusznie akcentują oba rozpoznające sprawę organy , iż we wniosku z.......2005 r. podstawy wznowienia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przyłącza wodociągowego S.K. upatrywał w ukryciu przez inwestora przed organem prowadzącym postępowanie , ze nie posiada on prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane po trasie , na jaką opracowany został projekt i wydane pozwolenie na budowę. Z powyższego jednoznacznie wynika kwalifikacja owej podstawy jako opartej na brzmieniu art. 145 § l pkt 5 k. p. a., ponieważ wyszły na jaw nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania decyzji, a nieznane organowi orzekającemu. Tymczasem jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego przedmiotowa decyzja poddana została weryfikacji w trybie postępowania o stwierdzenie jej nieważności. W postępowaniu tym , zainicjowanym przez S.K. powoływał on tożsame jak w niniejszej okoliczności, a te poddane zostały stosownej kontroli. Postępowanie dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę zostało zakończone odmową stwierdzenia nieważności rzeczonej decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzję tą utrzymał w mocy. Przesłanką przywołanych rozstrzygnięć było ustalenie , że inwestor wykazał swe prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane tak w relacji do nieruchomości będącej obecnie własnością S.K. , jak i względem innych , przez które przebiega inwestycja. Rozpoznając skargę S.K. na tą ostatnią decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 12.01.2006 r. skargę tą oddalił, podnosząc w uzasadnieniu, że inwestorzy wykazali swe prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane powołując się na porozumienie z...........2001 r. Porozumienie to w ocenie Sadu odpowiada wymogom art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego. W tym kontekście należy rozpatrywać terminowość wystąpienia przez skarżącego z podaniem o wznowienie postępowania. Otóż zauważyć należy , że w związku z prowadzonym postępowaniem nieważnościowym S.K. w dniu........2005 r. zapoznał się z całością materiału dowodowego zgromadzonego w odpowiednich aktach, w tym ze znajdującym się tam odpisem wzmiankowanego porozumienia ; tym samym oczywisty jest wniosek, że jego treść co najmniej w powołanej dacie stała się mu znana. Skoro tak , to słuszne jest ustalenie obu organów w przedmiocie uchybienia terminu do złożenia podania o wznowienie postępowania. Należy także zauważyć, że przywołane wyżej ustalenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczące charakteru prawnego porozumienia z.........2001 r. jest na mocy art. 170 ustawy o p. p. s. a. wiążące tak dla stron postępowania jak i dla sądu rozpoznającego sprawę. Powołane okoliczności determinują jej wynik. Mając na uwadze przedstawiony stan rzeczy podniesione w skardze zarzuty dotyczące naruszenia przez rozpoznające sprawę organy przepisów prawa, tak procesowego , jak i materialnego nie mogą być uwzględnione. Orzec zatem należało jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy o p. p. s. a.