III SAB/Wr 395/23

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w następującym składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska-Szostak po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi: V.S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE V. S. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt stały. Wezwaniem z dnia 7 grudnia 2023 r. (k-107) wezwano skarżącego do podpisania skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi oraz do uzupełnienia skargi o dowód wniesienia ponaglenia w sprawie, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 grudnia 2023 r. (k-109). W zakreślonym 7-dniowym terminie skarżący przesłał podpisaną skargę, jednakże nie przesłał dowodu wniesienia ponaglenia w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skuteczne wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga spełnienia wymogów formalnych. W przypadku skargi dotkniętej brakami formalnymi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę w przypadku nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Nadto, w myśl art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. sąd na posiedzeniu niejawnym odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a., skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. Instytucja ponaglenia została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej k.p.a.). I tak, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). W myśl natomiast art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się: 1) do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie; 2) do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia. Skutki ponaglenia dla dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego można rozważać w kontekście ponaglenia skutecznie wniesionego. Tylko takie ponaglenie daje stronie możliwość wniesienia skargi do sądu. Skarga na bezczynność, która nie została poprzedzona ponagleniem, jest bowiem niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – zob. wyrok NSA z 26 stycznia 2021 r., sygn. II OSK 2203/20, LEX nr 3179549. Skarżący powołał się w swojej skardze na złożenie do organu szeregu pism z prośbą o przyspieszenie sprawy. Wskazał ponadto, że pismem z dnia 8 sierpnia 2023 r. złożył ponaglenie na nieterminowe załatwienie sprawy. Sąd wezwał organ do uzupełnienia akt sprawy o wskazane w skardze dokumenty. Stosowne wezwanie do uzupełnienia akt sprawy o ponaglenie i dowód jego wniesienia zostało również wysłane do strony. W odpowiedzi na wezwanie Sądu organ pismem z dnia 25 października 2023 r. (k-58) przesłał szereg wiadomości email kierowanych przez skarżącego do organu. W piśmie tym została również zawarta informacja, że w zasobach sprawy ponaglenia z dnia 8 sierpnia 2023 r., na które powołuje się skarżący, nie znaleziono. Jak wynika z przesłanych przez organ przy piśmie z dnia 25 października 2023 r. dokumentów skarżący kierował do organu szereg wiadomości email – z 13 lutego 2023 r., 30 czerwca 2023 r. oraz 17 lipca 2023 r., w których wnosił m.in. o przyśpieszenie rozpoznania sprawy. Żadna z wiadomości email nie została podpisana w sposób, jakiego wymagają przepisy k.p.a. dla podań procesowych. Zgodnie z treścią art. 63 § 1 k.p.a. podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia) wnosi się na piśmie, za pomocą telefaksu lub ustnie do protokołu. Podania utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się na adres do doręczeń elektronicznych lub za pośrednictwem konta w systemie teleinformatycznym organu administracji publicznej. Jeżeli przepisy odrębne nie stanowią inaczej, podania wniesione na adres poczty elektronicznej organu administracji publicznej pozostawia się bez rozpoznania. W niniejszej sprawie, z akt nie wynikało zatem aby skarga na bezczynność organu została poprzedzona wniesieniem ponaglenia w opisanej formie i trybie. Spełnieniem takiego wymogu nie jest bowiem przesłanie wiadomości email, gdyż ponaglenie w rozumieniu art. 37 k.p.a., jest sformalizowanym środkiem dyscyplinującym organy administracji publicznej, w reakcji na który organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie. Formalizm ponaglenia polega na tym, że powinno ono przybrać formę pisemną bądź elektroniczną (lecz nie wiadomość email), a nadto zawierać uzasadnienie i być skierowane do właściwego organu (por. postanowienie WSA we Wrocławiu z dnia 18 października 2021 r., sygn. akt II SAB/Wr 65/21). Wezwaniem z dnia 7 grudnia 2023 r. wezwano stronę skarżącą do uzupełnienia braków skargi poprzez przesłanie ponaglenia i dowodu jego wniesienia do organu. Pismem tym wezwano ponadto skarżącego do podpisania skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 12 grudnia 2023 r. (k-109). W związku z powyższym należy stwierdzić, że 7-dniowy termin na uzupełnienie skargi przypadał na dzień 19 grudnia 2023 r. W zakreślonym powyżej terminie skarżący podpisał skargę, jednakże nie przedstawił ponaglenia i dowodu jego wniesienia do organu. W tym stanie rzeczy należało uznać, że skarga na bezczynność organu wniesiona do tut. Sądu nie została poprzedzona wyczerpaniem przysługujących skarżącemu środków zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 2b p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną. O zwrocie wpisu od skargi postanowiono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.