II GSK 1396/22
Sądy administracyjne2025-02-11
Sygnatura
II GSK 1396/22
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2025-02-11
Rodzaj
Postanowienie NSA
Sędziowie
Małgorzata Korycińska
Rozstrzygnięcie
Podjęto zawieszone postępowanie
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu 11 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skarg kasacyjnych R z siedzibą w [...], L. C., L. z siedzibą w [..] Królestwo Niderlandów, G. S.A. w W., R. R., P. W., W. B., J. G., A. K., A. B., B. B., R. B., W. B., J. B., H. C., K. C., H. D., T. F., W. F., A. J., J. J., A. K., J. K., J. K., G. K., R. K., Z. K., R. L., K. M., W. M., P. N., B. O., K. P., I. R., Z. R., J. S., A. S., A. S., Z. S., M. T., J. W., R. Z., J. Z., L. W., Z. S., M. O., M. C., A. K., E. G., F. J., L. M., M. P., P. W., O. H., A. K., Z. B., A. B., M. K., M. F., M. A., J. D., P. J., R. S., K. J., A. K., I. T., J. D., W. D., A. P., K. B., M. D., S. C., J. P., W. T., J. G., M. G., K. B., M. K., S. U., A. F., M. U., E. B., U. B., B. Z., E. K., B. C., W. K., M. K., J. R., M. A., B. B., M. O., W. R., E. G., L. O., J. N., B. S., K. M., I. B., A. K., L. J., D. K., E. S., I. M., J. D., M. J., M. B., M. K., P. P., P. B., R. P., S. K., S. C., A. H., T. H., W. S., S. M., B. K., K. M., W. M., J. H. M., E. F., H. D., R. B., B. B., S. B., B. B., W. B., A. B., K. D., A. G., E. H., Z. J., M. J., A. K., S. K., D. K., A. K., P. M., K. O., B. P., M. P., D. P., Z. P., R. P., H. P., J. R., K. S., J. S., T. S., M. W., M. Z., A. K., P. K., M. K., K. Sp. z o.o. w K., A. P., T. Z., G. J., J. M. A., A. J., M. W., L. W., J. M., W. M., W. P., K. K., A. Ś., E. M., P. D., R. J., A. J., P. M., R. H., M. Z., J. G., N. P., K. P., J. K., E. Ł., W. W., A. C., I. D., H. M., J. G., G. T., T. M., A. M., R. Ł., J. M., J. P., A. W., A. K., H. C., M. B., J. O., C. K., M. Z., B. R., L. B., E. B., A. K., E. Z., J. B., K. F., M. K., D. R., A. S., A. K., I. H., A. W., Z. W., J. W., K. C., M. P., J. S., L. C., A. D., Z. G., J. S., A. P., J. L., J. K., A. R., S. M., A. D., B. U., G. Ś., P. Ś., J. Z., H. G., J. K., A. N., Z. S., A. A., P. A., R. A., P. M., J. A., R. M., J. J., R. M., I. P., S. S., Ł. O., A. S., D. K., M. K., K. K., W. K., R. P., B. Ż., E. C., D. K., E. B., A. S., M. J., J. K., G. K., J. K., E. G., E. D., A. P., M. S., P. M., R. R., P. Z., M. G., R. D., P. P., A. B., M. A., M. K., B. H., H. M., P. S., M. Ż., E. S., P. Ł., P. J., W. K., D. W., K. D., Z. Z., R. Ł., A. P., N. K., J. B., R. F., P. K., M. G., T. T., M. W., R. W., Z. M., E. S., E. M., L. T., P. H., E. B., M. S., M. K., A. G., J. H., M. M., K. B., T. M., S. D., E. B., Ł. T., Z. O., K. Z., Ł. J., C. Ś., E. D., A. R., B. B., A. S., Z. B., E. K., M. B., W. O., R. H., G. K., J. S., M. K., M. P., E. M., W. S., A. S., M. W., R. W., M. S., M. P., K. P., I. O., G. Ż., M. G., D. I., B. W., W. K., B. S., M. B., Ł. J., D. M., R. I., L. J., M. G., W. B., W. F., J. P., J. G., S. K., A. S., D. W., J. K., A. H., P. K., M. M., M. L., C. P., W. C., M. Ł., M. P., W. B., E. Z., K. C., M. K., T. B., E. S., J. S., J. K., B. G., H. D., B. Z., E. M., Z. G., A. B., J. P., D. D., J. W., I. D., D. B., Z. N., I. K., W. M., M. J., A. S., H. K., K. W., E. B., E. W., K. K., M. W., R. S., S. P., B. K., M. B., R. U., T. P., K. R., M. G., G. K., R. K., B. W., T. L., T. R., S. Z., Ł. P., A. N., J. W., M. F., W. S., M. G., P. P., J. S., T. G., G. N., J. W., K. K., W. M., P. B., M. Ł., Ż. K., B. S., Z. W., P. M., R. Ś., A. S., R. M., A. K., J. P., M. M., P. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 sierpnia 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 201/21 w sprawie ze skarg R. z siedzibą w [...], L. C., I. W., J. G., K. W., P. P., M. K., N. M., M. W., A. R., R. T., R. S., M. K., M. P., E. M., J. G., A. J., R. J., Z. R., L. W., P. D., R. W., K. K., R. H., W. M., A. S., W. P., P. M., M. P., M. K., P. K., G. W., G. J., T. N., S. M., M. M., P. S., R. J., P. M., A. G., D. P., J. B., A. B., E. S., M. L., K. D., M. Z., R. P., M. P., M. J., A. K., D. K., Z. P., K. S., B. B., E. H., B. B., W. B., K. O., Z. J., M. W., J. R., T. S., R. B., J. K., J. S., A. K., H. P., A. G., S. B., B. P., T. B., M. J., A. S., B. B., M. O., R. R., M. K., J. G., J. M., J. K., A. J., M. J., Z. S., W. B., M. Z., D. N., J. M., P. W., J. B., M. W., M. R., R. G., A. M., T. R., P. Z., M. B., S. R., Z. B., P. A., M. B., B. F., L. K., M. K., Z. M., K. M., S. M., P. R., J. P., A. P., T. Z., B. S., M. S., H. B., Z. B., J. B., O. H., K. C., J. D., S. U., E. S., A. K., K. K., A. K., M. J., A. S., S. C., P. B., M. B., S. K., D. K., K. D., A. F., R. C., R. P., M. U., E. B., U. B., B. Z., E. K., B. C., J. K., E. D., J. O., J. N., J. K., T. D., L. M., H. J., J. L., J. T., Z. L., A. W., A. M., B. B., W. T., J. P., M. S., M. S., K. W., P. W., M. W., L. K., P. S., K. K., B. K., K. K., T. I., M. F., K. M., J. N., A. M., M. K., A. K., J. K., K. T., W. S., M. M., T. J., W. G., A. K., P. N., P. P., A. S., K. M., I. B., M. T., M. J., I. M., L. z siedzibą w [...], Królestwo Niderlandów, J. G., N. P., K. P., J. K., E. L., W. W., A. C., I. D., H. M., J. G., G. T., T. M., A. M., R. L., J. M., J. P., M. D., A. W., A. K., H. C., M. B., J. O., C. K., M. Z., B. R., L. B., E. B., A. K., E. Z., J. B., J. M., K. F., M. K., D. R., A. S., A. K., I. H., A. W., Z. W., J. W., K. C., M. P., J. S., L. C., A. D., Z. G., J. S., A. P., J. L., J. K., I. N., A. R., S. M., A. D., B. U., G. S., P. S., J. Z., H. G., J. K., A. N., Z. S., A. A., P. A., R. A., P. M., J. A., R. M., J. R., J. J., R. M., I. P., S. S., L. O., A. S., D. K., M. K., K. K., W. K., R. P., B. Z., E. C., D. K., E. B., A. S., M. J., J. K., G. K., J. K., E. G., E. D., A. P., M. S., P. M., R. R., P. Z., M. G., R. D., P. P., A. B., M. A., M. K., B. H., H. M., P. S., M. Z., E. S., P. L., P. J., W. K., D. W., K. D., Z. Z., K. R., R. L., A. P., N. K., J. B., R. F., P. K., M. G., T. T., M. W., R. W., Z. M., E. S., E. M., L. T., P. H., E. B., M. S., M. K., A. G., J. H., M. M., K. B., T. M., S. D., E. B., A. B., L. T., Z. O., K. Z., L. J., C. S., E. D., A. R., B. B., A. S., Z. B., E. K., M. B., W. O., R. H., G. K., J. S., M. K., M. P., M. M., E. M., W. S., A. S., M. W., R. W., M. S., M. P., A. P., K. P., I. O., G. Z., M. G., D. I., B. W., W. K., B. S., M. B., L. J., R. M., D. M., R. I., L. J., M. G., W. B., W. F., J. P., J. G., S. K., A. S., D. W., J. K., A. H., P. K., M. M., M. L., C. P., W. C., M. L., M. P., W. B., E. Z., K. C., M. K., T. B., E. S., J. S., J. K., B. G., H. D., B. Z., E. M., Z. G., A. B., J. P., D. D., J. W., I. D., D. B., Z. N., I. K., W. M., M. J., A. S., H. K., K. W., E. B., E. W., K. K., M. W., R. S., S. P., B. K., R. R., M. B., R. U., T. P., K. R., M. G., G. K., R. K., B. W., T. L., T. R., S. Z., L. P., A. N., J. W., M. F., W. S., M. G., P. P., J. S., T. G., G. N., J. W., K. K., W. M., R. M., P. M., K. Sp. z o.o. z siedzibą w [...], A. K., M. K., P. K., J. M., J. G., M. M., J. G., R. D., K. G., K. Z., S. P., B. M., L. D., A. K., K. Z., W. C., T. G., M. L., J. F., H. P., P. B., D. K., D. D., A. G., M. L., M. G., T. S., Z. K., M. S., B. S., B. B., L. B., E. G., W. K., L. O., M. O., W. S., M. A., E. F., L. J., M. K., J. M., W. R., J. R., A. O., G. S.A. z siedzibą w [...], A. K., W. M., J. M., A. S., G. P., I. S.A. z siedzibą w [...], A. B., H. B., S. C., S. C., M. C., P. W., E. Z., K. K., Z. K., H. N., M. W., J. A., A. H., T. H., A. C., J. D., M. F., M. G., J. G., H. J., J. S., A. K., M. K., L. K., P. K., A. K., M. M., P. P., W. S., J. P., W. T., Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...], K. B., A. B., B. B., R. B., W. B., J. B., H. C., K. C., H. D., T. F., W. F., A. J., J. J., A. K., J. K., J. K., G. K., R. K., Z. K., R. L., K. M., W. M., P. N., B. O., K. P., I. R., Z. R., J. S., A. S., A. S., Z. S., M. T., J. W., R. Z., J. Z., L. W., T. C., J. W., M. C., R. D., E. G., M. H., F. J., G. M., L. M., M. P., J. P., B. S., R. S., Z. W., Z. B., A. B., M. K., M. F., M. A., J. D., P. J., R. S., K. J., A. K., I. T., J. D., W. D., A. P., K. B., M. D., S. H., M. J., A. K., M. M., J. S., M. Z. oraz H. D. na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia 30 grudnia 2020 r. nr DPR.720.2.2019, DPR.720.4.2019, DPR.720.8.2019, DPR.720.9.2019 w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji postanawia: podjąć zawieszone postępowanie.
UZASADNIENIE
I
Postanowieniem z 4 kwietnia 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie z 48 skarg kasacyjnych kilkuset podmiotów, w tym skargi kasacyjnej R. w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 25 sierpnia 2021 r. sygn. akt VI SA/Wa 201/21, który oddalił skargi zarówno R. w [...], jak i skargi kilkuset osób fizycznych i spółek wymienionych w sentencji wyroku, na decyzję Bankowego Funduszu Gwarancyjnego z 30 grudnia 2020 r. w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji, do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Sprawiedliwości UE przedstawionych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 26 stycznia 2023 r., sygn. akt VI SA/Wa 2964/22, pytań prejudycjalnych o następującej treści: "1. Czy art. 85 ust. 2 i 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/EU oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012 (Dz.U.UE.L.2014.173.190 ze zm.) w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U.UE.C.2007.303.1) i art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. U. z 2004 r. Nr 90 poz. 864/30 ze zm.) należy interpretować w ten sposób, że w przypadku wniesienia przez radę nadzorczą podmiotu w restrukturyzacji skargi do krajowego sądu administracyjnego na decyzję w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji, skuteczny środek ochrony prawnej uznaje się za zapewniony także osobom, które w zaskarżeniu tej decyzji upatrują ochrony swojego interesu prawnego, w sytuacji gdy sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, a prawomocny wyrok, wydany w wyniku rozpoznania tej skargi jest skuteczny erga omnes i gdy możliwość uzyskania przez te osoby ochrony ich interesu prawnego nie jest uzależniona od odrębnego wniesienia przez nie skargi do sądu administracyjnego na powyższą decyzję? 2. Czy art. 85 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE wprowadzający wymóg sprawnej kontroli sądowej oraz art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej i art. 19 ust. 1 akapit drugi Traktatu o Unii Europejskiej, stanowiące o skutecznej ochronie prawnej, należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie zastosowaniu przepisu proceduralnego państwa członkowskiego, który zobowiązuje krajowy sąd administracyjny do łącznego rozpoznania wszystkich skarg, jakie zostały wniesione do tego sądu na decyzję organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, w sytuacji gdy zastosowanie tego przepisu wraz z innymi wymogami krajowej procedury sądowoadministracyjnej powoduje, że z uwagi na znaczną ilość takich skarg wydanie wyroku w sprawie może okazać się nadmiernie utrudnione o ile w ogóle możliwe w rozsądnym terminie? 3. Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE należy interpretować w ten sposób, że pozwala on państwu członkowskiemu na niedokonywanie strukturalnego oddzielenia - dla zagwarantowania operacyjnej niezależności i uniknięcia konfliktu interesów - funkcji organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji od innych funkcji tego organu jako ustawowego gwaranta depozytów bankowych lub kuratora banku (tymczasowego administratora) ustanowionego na podstawie decyzji krajowego organu właściwego dla nadzoru do celów rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE? 4. Czy art. 3 ust. 3 dyrektywy 2014/59/UE należy interpretować w ten sposób, że w przypadku uchybienia przez państwo członkowskie obowiązkowi ustanowienia odpowiednich uzgodnień strukturalnych dla zagwarantowania operacyjnej niezależności i uniknięcia konfliktu interesów pomiędzy funkcjami nadzoru na mocy rozporządzenia (UE) nr 575/2013 i dyrektywy 2013/36/UE lub innymi funkcjami odpowiedniego organu a funkcjami organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, warunek operacyjnej niezależności i uniknięcia konfliktu interesów może być uznany za spełniony, jeśli krajowy sąd administracyjny kontrolujący decyzję w przedmiocie przymusowej restrukturyzacji uzna, że zastosowane inne rozwiązania organizacyjne i działania faktyczne organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, były wystarczające dla osiągnięcia tego skutku?".
II
Wyrokiem z 12 grudnia 2024 r. Trybunał Sprawiedliwości UE w sprawie C-118/23 rozpoznał ww. pytania prejudycjalne i orzekł, że
1. Artykuł 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie stosowaniu krajowego przepisu proceduralnego nakładającego na sąd właściwy do rozpoznania skarg na decyzję krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o przyjęciu środka w zakresie zarządzania kryzysowego obowiązek połączenia wszystkich wniesionych do niego skarg na tę decyzję, jeżeli stosowanie tego przepisu jest sprzeczne z prawem do rozpatrzenia sprawy w rozsądnym terminie.
2. Artykuł 85 ust. 3 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/59/UE z dnia 15 maja 2014 r. ustanawiającej ramy na potrzeby prowadzenia działań naprawczych oraz restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji w odniesieniu do instytucji kredytowych i firm inwestycyjnych oraz zmieniającej dyrektywę Rady 82/891/EWG i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2001/24/WE, 2002/47/WE, 2004/25/WE, 2005/56/WE, 2007/36/WE, 2011/35/UE, 2012/30/UE i 2013/36/UE oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1093/2010 i (UE) nr 648/2012, zmienionej dyrektywą Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/879 z dnia 20 maja 2019 r., w związku z art. 47 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji gdy do sądu krajowego wniesiono większą liczbę skarg na decyzję krajowego organu ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji o przyjęciu środka w zakresie zarządzania kryzysowego, z których jedna została wniesiona przez organ instytucji objętej procedurą restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, oddalenie tylko tej jednej skargi jako bezzasadnej nie pozwala uznać, że zapewniono przestrzeganie prawa do skutecznego środka prawnego w odniesieniu do każdej innej osoby, której ta decyzja dotyczy i która również wniosła na nią skargę, podnosząc zarzuty, które nie zostały uwzględnione w wydanym wyroku i które w każdym razie nie były przedmiotem kontradyktoryjnej debaty pozwalającej tej osobie na przedstawienie swojej sprawy.
3) Artykuł 3 ust. 3 dyrektywy 2014/59, zmienionej dyrektywą 2019/879, należy interpretować w ten sposób, że przepis ten ma zastosowanie, w sytuacji gdy krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji pełni również funkcje tymczasowego administratora w rozumieniu art. 29 tej dyrektywy, ze zmianami, lub funkcje gwaranta depozytów w rozumieniu dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2014/49/UE z dnia 16 kwietnia 2014 r. w sprawie systemów gwarancji depozytów, w związku z czym nakłada on obowiązek przyjęcia uzgodnień strukturalnych w celu zapewnienia niezależności operacyjnej tego organu i uniknięcia konfliktu interesów w odniesieniu do tych funkcji.
4) Artykuł 3 ust. 3 dyrektywy 2014/59, zmienionej dyrektywą 2019/879, należy interpretować w ten sposób, że w sytuacji gdy krajowy organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji pełni również "funkcje nadzoru" lub "inne funkcje" w rozumieniu tego postanowienia oraz w braku wewnętrznych przepisów na piśmie mających na celu zapewnienie niezależności operacyjnej tego organu i zapobieganie konfliktom interesów między jego funkcjami w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji a innymi funkcjami, przestrzeganie tych wymogów może jednak wynikać z wprowadzenia w tym celu wystarczających środków organizacyjnych i innych środków. Wspomniany przepis nie oznacza jednak ani tego, że decyzje dotyczące funkcji w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji oraz te dotyczące innych funkcji wspomnianego organu muszą być podejmowane przez różne jednostki decyzyjne, ani tego, że wewnętrzne działy tego samego organu nie mogą świadczyć usług wsparcia zarówno pracownikom przydzielonym do pełnienia funkcji w zakresie restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, jak i pracownikom przydzielonym do pełnienia innych funkcji, bez uszczerbku dla przepisów dotyczących tajemnicy zawodowej. Jeżeli istnieją przewidziane w tym postanowieniu przepisy wewnętrzne na piśmie, brak ich publikacji nie powoduje automatycznie nieważności decyzji podjętych przez organ ds. restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji, lecz oznacza w stosownej sytuacji w przypadku odwołania od decyzji tego organu, że do tego organu należy wykazanie, iż przepisy te były przestrzegane, w związku z czym decyzja ta została podjęta wyłącznie w celu osiągnięcia jednego lub kilku celów restrukturyzacji i uporządkowanej likwidacji.
III
W związku z tym, że ustała przyczyna zawieszenia postępowania sądowego, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił podjąć z urzędu zawieszone postępowanie w oparciu o art. 128 § 1 pkt 4 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 935).