II OZ 397/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia U. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 507/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi U. K. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 10 marca 2021 r., znak WI-I.7840.24.6.2021.AN w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Uzasadnienie. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt II SA/Kr 507/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę U. K. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia 10 marca 2021 r., znak WI-I.7840.24.6.2021.AN w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wznowienia postępowania. Sąd wskazał, że skarżąca wnosząc skargę nie uiściła opłaty, lecz dołączyła do niej wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został załatwiony odmownie prawomocnym postanowieniem z dnia 30 września 2021 r. Zarządzeniem z dnia 4 października 2021 r. (k. 17) wezwano stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Jednocześnie pouczono, że wpis ten winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca zarządzenie powróciła po dwukrotnym awizowaniu w dniach 11 i 19 października 2021 r. z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". Tym samym na podstawie art. 73 P.p.s.a. należało ją uznać za doręczoną w dniu 25 października 2021 r. Wpis nie został uiszczony Z tego względu sąd odrzucił skargę wniesioną w niniejszej sprawie, działając na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie oraz przywrócenia wszystkich terminów dotyczących sprawy sygn. akt II SA/Kr 507/21, toczącej się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie Wydział II. Ponadto wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych od powyższego zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 P.p.s.a. (od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). W myśl art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 P.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Z uwagi na fakt, że skarżąca wystąpiła ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie została wezwana do jej uiszczenia w trybie art. 220 § 1 P.p.s.a.. W sprawie okolicznością bezsporną pozostaje, że korespondencja sądowa zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi została skarżącej doręczona w trybie tzw. doręczenia zastępczego (art. 73 P.p.s.a.) z upływem 14. dnia liczonego od pierwszej awizacji, która miała miejsce 11 października 2021 r. (k. 20 akt sądowych). Prawidłową datą doręczenia wezwania do uzupełnienia braku fiskalnego skargi był zatem dzień 25 października 2021 r., co oznacza upływ ustawowego terminu do dokonania czynności z końcem 2 listopada 2021 r. Z okoliczności sprawy wynika, że w zakreślonym terminie skarżąca nie uzupełniła braku fiskalnego skargi, co obligowało sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi, stosownie do art. 220 § 3 P.p.s.a. Zaznaczyć należy, że zarządzeniem Przewodniczącego z dnia 22 marca 2022 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącej o przywrócenie wszystkich terminów dotyczących sprawy sygn. akt II SA/Kr 507/21. Natomiast prawomocnym postanowieniem wydanym 6 września 2022 r., II SPP/Kr 75/22, WSA w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie starszego referendarza sądowego z dnia 15 lipca 2022 r. oddalające wniosek skarżącej o zwolnienie jej od kosztów sądowych. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.