II FZ 572/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Antoni Hanusz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. sp. z o.o. z siedzibą w K. na zarządzenie Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 22 sierpnia 2011 r. sygn. akt I SA/Rz 516/11 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi M. sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 6 czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za styczeń 2010 r. postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE II FZ 572/11 Uzasadnienie Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 22 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w sprawie o sygnaturze akt I SA/Rz 516/11, wezwał pełnomocnika spółki M. sp. z o.o. do uiszczenia wpisu stosunkowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia 6 czerwca 2011 roku, w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty, w kwocie 4.242,00 zł. Jako podstawę prawną zarządzenia powołano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej p.p.s.a., oraz § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2139 ze zm.). W zażaleniu na powyższe zarządzenie spółka wniosła o jego uchylenie oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. Spółka zarządzeniu zarzuciła naruszenie § 1 pkt 3 oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 roku w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2139 ze zm.). Do naruszenia tego dojść miało poprzez niewłaściwe zastosowanie tych przepisów polegające na ustaleniu wpisu stosunkowego, podczas gdy ze względu na charakter sprawy ze skargi na decyzję odmawiającą stwierdzenia nadpłaty, wpis od skargi powinien mieć charakter opłaty stałej. W zażaleniu podniesiono również, że dotyczy ono także innego zarządzenia przewodniczącego wydziału w przedmiocie ustalenia wartości przedmiotu zaskarżenia, którego jednak strona nie otrzymała W uzasadnieniu zażalenia spółka podniosła, że zaskarżona decyzja, w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty, nie sprowadza się do kwestionowania określonej należności pieniężnej, lecz dotyczy ustalenia istnienia bądź nieistenia określonych ustawowo przesłanek uzasadniających stwierdzenie nadpłaty. W ocenie spółki skoro zaskarżona decyzja nie nakłada na stronę ani na organ określonych zobowiązań mających wartość pieniężną, właściwym w tych sprawach jest wpis stały, a nie stosunkowy. Niezależnie od powyższego strona wywiodła, że zaskarżone zarządzenie należy uznać za przedwczesne. W niniejszej sprawie spółka nie podała w skardze wartości przedmiotu zaskarżenia, zatem najpierw, w ocenie skarżącej spółki, należało wezwać ją do uzupełnienia braków skargi, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem należało je oddalić. Nie ma racji strona skarżąca wywodząc, że w sprawach dotyczących stwierdzenia nadpłaty spór nie sprowadza się do kwestionowania konkretnej należności pieniężnej. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty strona domaga się konkretnej kwoty tyle tylko, że w odróżnieniu od decyzji wymiarowej (nakładającej obowiązek zapłaty) kwota ta została już uiszczona, a podatnik kwestionując wysokość zapłaconego podatku ubiega się o jego zwrot. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi zatem wątpliwości, że w niniejszej sprawie należny jest od skargi wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (art. 231 w zw. z art. 233 p.p.s.a. oraz § 1 rozporządzenia). Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. chociażby postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 12 lipca 2011 r., II FZ 299-304/11, II FZ 314/11; 29 czerwca 2011 r., II FZ 273-274/11, II FZ 253/11, II FZ 282/11, czy z dnia 30 września 2011 r., II FZ 545/11 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z uwagi na to, że w niniejszej sprawie organy podatkowe odmówiły skarżącej stwierdzenia nadpłaty w kwocie 424.158,00 zł, co wynika z akt sprawy, w tym z odpowiedzi na skargę, należny wpis od skargi, wyliczony zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia wynosi 4.242,00 zł. Taka też kwota została wskazana w zaskarżonym zarządzeniu. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa jednocześnie, że co prawda przewodniczący nie wezwał spółki do uzupełnienia braku skargi poprzez wskazanie wartości przedmiotu zaskarżenia, w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., to jednak uchybienie to nie mogło mieć istotnego wpływu na wynik toczącego się obecnie postępowania zażaleniowego. Tylko uchybienie tego rodzaju mogło stanowić uzasadnioną przyczynę uchylenia zarządzenia, co wynika z art. 197 § 2 w związku z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. Z treści skargi wynika nowiem bezsprzecznie, że strona kwestionuje zaskarżoną decyzję w całości. Nie ulega zatem wątpliwości, że sporna jest cała wskazana wyżej kwota żądanej nadpłaty, na którą powołuje się organ w odpowiedzi na skargę. Słusznie zatem przewodniczący wydziału w zarządzeniu z dnia 22 sierpnia 2011 roku ustalił wartość przedmiotu sporu na kwotę 424.158,00 zł. Z tych powodów powyższe uchybienie nie miało wpływu na prawidłowość kwestionowanego w sprawie wezwania. Wezwanie spółki do uzupełnienia skargi poprzez podanie wartości zaskarżenia oznaczałoby nieuzasadnione wydłużenie postępowania. Należy też zwrócić uwagę, że spółka nie kwestionowała w zażaleniu wysokości wskazanego w wezwaniu wpisu stosunkowego od skargi, którego wartość została wyliczona na podstawie ustalonej przez przewodniczącego wartości przedmiotu zaskarżenia. Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a.