IV SA/Po 212/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz (spr.) Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Jacek Rejman Protokolant sekr. sąd. Iwona Maciak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lipca 2024 r. sprawy ze skargi J. W. na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia 9 sierpnia 2022 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. UZASADNIENIE J. W. (dalej jako skarżący) pismem z dnia 06 września 2022 r. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na zarządzenie zastępcze Wojewody z dnia 9 sierpnia 2022 r. znak: [...] w przedmiocie wygaśnięcia mandatu radnego. Następnie pismem z dnia 26 czerwca 2024 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego wyjaśniając, że jego mandat radnego wygasł z mocy prawa w dniu 30 kwietnia 2024 r. Powyższe – zdaniem skarżącego – powoduje, że nie istnieje już przedmiot sporu, a postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935, zwanej dalej jako "p.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżący jest dysponentem skargi, który inicjuje postępowanie sądowoadministracyjne, a Sąd jest związany oświadczeniem o cofnięciu skargi, o ile nie stwierdzi wystąpienia przesłanek negatywnych wskazanych w art. 60 p.p.s.a. Choć w rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego z uwagi na wygaśnięcie z mocy prawa mandatu radnego, to jednak – w ocenie Sądu – postępowanie nie stało się z tej przyczyny bezprzedmiotowe. Istotą sądowej kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne jest bowiem ocena legalności zaskarżonych aktów i czynności według stanu prawnego i faktycznego sprawy z daty ich podjęcia (wyrok NSA z dnia 22 marca 2007 r., II OSK 1776/06, LEX nr 327767). Zaskarżone rozstrzygnięcie nie zostało dotychczas wyeliminowane z obrotu prawnego, zaś okoliczność, że jego sądowa kontrola utraciła znaczenie dla skarżącego nie skutkuje bezprzedmiotowością postępowania. Mając jednak na uwadze, że intencją skarżącego było umorzenie postępowania sądowoadministracyjnego, należało uznać, że jego pismo z dnia 26 czerwca 2024 r. stanowiło w istocie oświadczenie o cofnięciu skargi. Tym samym Sąd – stwierdziwszy, że w sprawie nie wystąpiły przesłanki czyniące cofnięcie skargi niedopuszczalnym, jak również, że oświadczenie strony skarżącej nie zmierza do obejścia prawa – uznał cofnięcie skargi za skuteczne. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd umorzył postępowanie w sprawie.