IV SAB/Po 131/24

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Józef Maleszewski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U. U. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE U. U., działając przez pełnomocnika N. E., za pośrednictwem Wojewody złożył skargę na decyzję o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Pierwotnie powyższa sprawa zarejestrowana była pod sygn. akt IV SA/Po 683/24, natomiast zarządzeniem z dnia 5 września 2024 r. zmieniono oznaczenie tej sprawy i zarejestrowano ją jako skargę na bezczynność Wojewody pod sygnaturą akt IV SAB/Po 131/24. Zarządzeniem z 6 września 2024 r., pod rygorem odrzucenia skargi, wezwano skarżącego za pośrednictwem pełnomocnika do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym wraz ze wskazaniem, którą z osób uprawnionych pełnomocnik jest dla strony skarżącej. Odrębnym zarządzeniem wezwano również skarżącego za pośrednictwem pełnomocnika do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Wezwania zostały skierowane na adres do doręczeń pełnomocnika wskazany w skardze i doręczone osobiście pełnomocnikowi N. E. w dniu 19 września 2024 r., wobec czego zakreślony termin na usunięcie braków formalnych upływał z dniem 26 września 2024 r. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącego nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności przywołać należy stan faktyczny sprawy celem wyjaśnienia skarżącemu zmiany oznaczenia sprawy i określenia jej przedmiotu jako skargi na bezczynność Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wnioskiem z 31 maja 2024 r. U. U. złożył wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy. Pismem z dnia 31 maja 2024 r. wezwano go do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Pismem z dnia 29 czerwca 2024 r. Wojewoda wobec braku uzupełnienia braków formalnych pozostawił wniosek z dnia 31 maja 2024 r. bez rozpoznania. U. U. złożył skargę na akt Wojewody o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania, którą pierwotnie zarejestrowano w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pod sygn. akt IV SA/Po 683/24. W wyniku kontroli formalnej sprawy Sąd doszedł do wniosku, że w istocie skarga dotyczy bezczynności Wojewody w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy. Wynika to z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt I OPS 2/13, zgodnie z którą środkiem zaskarżenia aktu wydanego przez organ, jakim jest pozostawienie bez rozpoznania wniosku strony, jest skarga na bezczynność tego organu (dostępna www.orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej jako: "CBOSA"). Jeśli organ administracji pozostawi podanie obywatela bez rozpoznania, ten ma prawo złożyć skargę do sądu na bezczynność tego organu. Nadto, NSA wskazał, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 k.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., obecnie j.t. Dz.U. z 2024r. poz. 935 – dalej p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi te określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi , że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a. zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidacje stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. W sprawie niniejszej zaznaczyć należy także, że myśl art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Brak określenia, którą z osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. jest N. E. oraz brak stosownego pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. Zgodnie zaś z treścią art. 214 § 1 i art. 219 § 1 p.p.s.a., strona wnosząca skargę jest zobowiązana uiścić należny wpis sądowy. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie może podjąć żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie została uiszczona opłata sądowa. Na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie nie zostało przesłane pełnomocnictwo do działania przed Sądem oraz nie zostało wykazane, czy pełnomocnik jest osobą uprawnioną do reprezentacji przed sądami administracyjnymi. Wobec powyższego, pełnomocnik został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego zgodnie z art. 35 p.p.s.a określającym krąg osób uprawnionych do reprezentacji przed sądami administracyjnymi, którego treść została zawarta w wezwaniu. Jak wskazano wyżej, pełnomocnik skarżącej został skutecznie wezwany do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa oraz pouczony o treści stosownych przepisów postępowania, w tym art. 35 p.p.a. Wezwanie w tym zakresie zostało prawidłowo doręczone N. E., działającemu jako pełnomocnik skarżącego, na wskazany w skardze adres do doręczeń w dniu 19 września 2024 r., zatem siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upływał w dniu 26 września 2024 r. Z informacji Oddziału Finansowo – Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (k. 19 akt) wynika również, że skarżący nie wpłacił wymaganego wpisu w sprawie niniejszej – wpis został uiszczony do sprawy IV SA/Po 587/24. W tym miejscu wyjaśnić należy, że z akt sprawy wynika, że skarżący został również wezwany do uiszczenia wpisu w sprawie pierwotnie zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. akt IV SA/Po 587/24, rozpoznanej ostatecznie pod sygnaturą akt IV SAB/Po 130/24, w której Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z 12 września 2024 r. odrzucił skargę i zwrócił skarżącemu wpis sądowy. Ma to tyle istotne znaczenie, że w orzecznictwie wskazuje się, że nie jest dopuszczalne dokonanie z urzędu zaliczenia nadpłaconego wpisu od skargi w jednej sprawie na poczet wpisu od skargi w innej jakiejkolwiek sprawie (zob. postanowienie NSA z 27 stycznia 2011 r., sygn. akt II GSK 25/11, LEX nr 952839). Jednocześnie dopuszcza się i praktykuje dokonanie takiego przeksięgowania na wniosek strony (np. wyrok NSA z 18 kwietnia 2023 r., III OZ 189/23, LEX nr 3539282). Przepis art. 219 § 2 p.p.s.a. stanowi bowiem, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Za dopuszczalne należy uznać dokonanie w ramach tzw. ekonomii procesowej zaliczenia na wniosek skarżącego nadpłaconej kwoty opłaty sądowej w innej sprawie wpłaconej na rachunek właściwego sądu administracyjnego na poczet nieopłaconego wpisu w danej sprawie, do uiszczenia którego skarżący został wezwany. W niniejszej sprawie skarżący w wyznaczonym terminie nie złożył wniosku o przeksięgowanie wpisu uiszczonego w sprawie rozpoznanej postanowieniem wydanym pod sygn. akt IV SAB/Po 130/24 o odrzuceniu skargi i zwrocie uiszczonego wpisu. Wniosku o przeksięgowanie wpisu nie zawiera równie z pismo z 16 października 2024 r. złożone osobiście przez skarżącego, w którym zwrócił się on wyjaśnienie stanu sprawy i potwierdzenie obowiązku uiszczenia wpisu. W związku z powyższym działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.