II GZ 366/12

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Barbara Stukan-Pytlowany po rozpoznaniu w dniu 23 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia T. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 2 sierpnia 2012 r., sygn. akt V SA/Wa 327/12 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej z budżetu Unii Europejskiej postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2012 r. odrzucił skargę kasacyjną T. C. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] grudnia 2011 r. w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że doręczenie odpisu wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. wraz z uzasadnieniem nastąpiło 22 maja 2012 r., natomiast skarga kasacyjna została nadana w urzędzie pocztowym 22 czerwca 2012 r., a zatem po upływie trzydziestodniowego terminu przewidzianego w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej: p.p.s.a.). W zażaleniu na powyższe postanowienie T. C. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zasądzenie kosztów postępowania oraz zobowiązanie Naczelnika Urzędu Pocztowego Y do doręczenia oryginałów karty doręczeń listów poleconych z dnia 22 maja oraz 24 maja 2012 r., adresowanych do kancelarii pełnomocnika skarżącego celem wykazania daty odbioru listu poleconego nadanego przez Sąd I instancji w dniu 22 maja 2012 r. Postanowieniu zarzucono naruszenie prawa procesowego, tj.: 1. art. 177 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie, że skarga kasacyjna od wyroku została wniesiona do Sądu po upływie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem; 2. art. 177 § 1 p.p.s.a. poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego i przyjęcie, że wyrok Sądu I instancji został doręczony pełnomocnikowi skarżącemu w dniu 22 maja 2012 r., zaś termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 21 czerwca 2012 r., a nie w dniu 23 czerwca 2012 r. W uzasadnieniu wskazano, że z informacji Naczelnika Urzędu Pocztowego Warszawa 10 wynika, że przesyłka nadana przez Sąd I instancji, zawierająca odpis wyroku, została doręczona 24 maja 2012 r. Ponadto wskazano, że 22 maja 2012 r. przesyłka została nadana w Urzędzie Pocztowym X, nie zaś doręczona pełnomocnikowi skarżącego. W ocenie skarżącego Sąd I instancji błędnie ustalił upływ terminu do wniesienia skargi kasacyjnej na dzień 21 czerwca (tj. liczony od dnia 22 maja 2012 r.) podczas gdy z okoliczności faktycznych wynika jednoznacznie, że termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w rzeczywistości w dniu 23 czerwca 2012 r. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Konsekwencją wniesienia skargi po upływie wskazanego wyżej terminu jest jej odrzucenie (art. 178 p.p.s.a.). Sąd I instancji odrzucając skargę kasacyjną wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że pełnomocnik strony odebrał przesyłkę z Sądu w dniu 22 maja 2012 r., a zatem termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 21 czerwca 2012 r. Skarga kasacyjna została zaś nadana w placówce pocztowej w dniu 22 czerwca 2012 r. (koperta k - 52). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego za zasadne należało uznać twierdzenia zawarte w zażaleniu, że termin do zaskarżenia wyroku rozpoczął bieg, ale w dniu innym niż wskazanym na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Z załączonych przez stronę do zażalenia dokumentów wynika, że przesyłka zawierająca odpis wyroku z dnia 19 kwietnia 2012 r. została wysłana na adres pełnomocnika skarżącego w dniu 22 maja 2012 r. (karta 45 akt Sądu I instancji). Co prawda na zwrotnym potwierdzeniu odbioru osoba upoważniona do odbioru korespondencji w kancelarii pełnomocnika strony wskazała, że przesyłkę odebrała 22 maja 2012 r., a doręczający przesyłkę przepisał tę datę, to należy zauważyć, że zarówno z pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego Y z dnia 20 sierpnia 2012 r., kserokopii książki kancelaryjnej dni 21-28 maja 2012 r. wynika, że przesyłka ta została odebrana dopiero w dniu 24 maja 2012 r. Ponadto z załącznika nr 2 do Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 9 stycznia 2004 r. w sprawie warunków wykonywania powszechnych usług pocztowych (Dz. U. Nr 5, poz. 34) wynika, że przesyłki pocztowe najszybszej kategorii (priorytety) są doręczne w następnym dniu roboczym po dniu nadania na terenie Polski, ewentualnie do trzech dni po nadaniu. Przesyłka rejestrowana, którą została przesłana korespondencja z Sądu nie została wysłana priorytetem, a nawet gdyby tak było, to adresat korespondencji nie otrzymałby przesyłki w dniu, w którym nadawca ją wysłał. Wobec powyższego należy stwierdzić, że osoba upoważniona do odbioru korespondencji błędnie odnotowała datę odbioru korespondencji, a Sąd I instancji określił, że termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął w dniu 21 czerwca 2012 r. Mając powyższe okoliczności na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie 185 § 1 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.