Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III SAB/Gl 36/24

Sądy administracyjne2024-04-10
Sygnatura
III SAB/Gl 36/24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia
2024-04-10
Rodzaj
Postanowienie WSA w Gliwicach

Sędziowie

Adam Gołuch

Rozstrzygnięcie

Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Gołuch po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. K. na bezczynność Wojewody Śląskiego w przedmiocie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu wpis w kwocie 100 zł (słownie: sto złotych). UZASADNIENIE Pismem z 11 stycznia 2024 r. R. K. (dalej skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego D. K. (dalej pełnomocnik), wniósł skargę na bezczynność Wojewody Śląskiego (dalej organ administracji) skargę na jego bezczynność w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy związany ze świadczeniem pracy. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 lutego 2024 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało przesłane na adres ePUAP pełnomocnika, wskazany jako adres do doręczeń. Korespondencja została odebrana 28 lutego 2024 r. Wpis od przedmiotowej skargi został uiszczony 28 lutego 2024 r., o czym świadczy kasowy dowód jego wniesienia, zapisany pod poz. 28 z 28 lutego 2024 r., znajdujący się w aktach sprawy (k nr 48). Natomiast weryfikacja podpisu pod skargą dokonana 23 lutego 2024 r. przez tut. Sąd, po prawidłowym przekazaniu skargi przez organ administracji, wykazała brak podpisu pełnomocnika skarżącego pod skargą oraz brak dokumentu pełnomocnictwa. W związku z powyższym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 8 marca 2024 r. wezwano skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez podpisanie skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym lub podpisem osobistym oraz do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wyjaśniono, że do spełnienia wymogu podpisania tego pliku nie jest wystarczające samo podpisanie pisma ogólnego, do którego plik ten został dołączony. Korespondencję zawierającą wezwanie przesłano na adres ePUAP pełnomocnika skarżącego 7 marca 2024 r. Jak wynika z Urzędowego Poświadczenia Doręczenia pełnomocnik odebrał korespondencję tego samego dnia. Zatem termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał z dniem 14 marca 2024 r. Pełnomocnik skarżącego nadesłał pełnomocnictwo do reprezentowania skarżącego przed `wojewódzkim sądem administracyjnym z 23 czerwca 2024 r. Jednakże brak skargi w postaci podpisu nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wyjaśnić należy, że skarga do sądu administracyjnego może być skutecznie wniesiona i podlega merytorycznemu rozpoznaniu, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie z treścią art. 46 § 1 pkt 4 tej ustawy każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Usunięcie braków formalnych skargi w powyższym zakresie następuje w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa stronę do jej uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Sąd postanowieniem odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona w formie dokumentu elektronicznego, za pośrednictwem skrzynki ePUAP. Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli dokument elektroniczny został podpisany w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a (art. 12b § 1 p.p.s.a.). Bowiem w myśl art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Stosownie do art. 46 § 2b p.p.s.a. zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Zgodnie natomiast z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wyraźnie dominuje pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, iż opatrzenie podpisem elektronicznym pisma przewodniego nie skutkuje podpisaniem całego dokumentu elektronicznego, w tym skargi stanowiącej jeden z załączników do tak nadesłanego dokumentu. 6 grudnia 2021 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 Sędziów podjął uchwałę o sygn. akt I FPS 2/21, w której podkreślił, że zgodnie z art. 57 § 1 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 oraz art. 12b § 1 i art. 46 § 2a i 2b p.p.s.a. skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W niniejszej sprawie strona skarżąca, reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, mimo prawidłowego wezwania, nie uzupełniła w zakreślonym terminie braków formalnych skargi, tj. nie przedłożyła podpisanej skargi. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. Natomiast na podstawie art. 232 § 1 p.p.s.a. Sąd postanowił o zwrocie wpisu od skargi w pkt 2 sentencji.