II SAB/Wa 243/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 30 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w przedmiocie rozpoznania odwołania od decyzji w sprawie przeniesienia ucznia do innej szkoły postanawia - odrzucić skargę - UZASADNIENIE K. W. pismem z dnia [...] lutego 2012 r. złożył odwołanie do Ministra Edukacji Narodowej od decyzji [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie przeniesienia ucznia do innej szkoły. Przy piśmie z dnia [...] marca 2012 r. przedmiotowe odwołanie zostało przekazane przez [...] Kuratora Oświaty do Ministra Edukacji Narodowej. W skardze z dnia 17 maja 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie K. W. zarzucił Ministrowi Edukacji Narodowej bezczynność w przedmiocie rozpoznania ww. odwołania. Podniósł, że do dnia złożenia skargi organ nie rozpatrzył odwołania, czym naruszył przepisy art. 35 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że w dniu [...] maja 2012 r. rozpatrzył odwołanie skarżącego i wydał decyzję administracyjną, która została doręczona skarżącemu w dniu 28 maja 2012 r. Następnie w piśmie z dnia 5 lipca 2012 r. organ poinformował, że w niniejszej sprawie skarżący nie występował w trybie art. 37 kpa do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje już żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). Również w przypadku skargi na bezczynność organu warunkiem jej dopuszczalności jest wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia. W tym zakresie znajduje zastosowanie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. - por. uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 lipca 2009 r., sygn. I OPS 2/09 – publ. LEX nr 508792). Wymagane jest zatem uprzednie złożenie przez stronę zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, w trybie art. 37 § 1 kpa. Wezwanie, o którym mowa w powołanym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia, w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skoro przedmiotem skargi K. W. uczynił bezczynność Ministra Edukacji Narodowej w zakresie rozpatrzenia jego odwołania z dnia [...] lutego 2012 r. od decyzji [...] Kuratora Oświaty w przedmiocie przeniesienia ucznia do innej szkoły, w takiej sytuacji winien wyczerpać tryb z art. 37 § 1 kpa, wzywając organ do usunięcia naruszenia prawa. K. W. takiego wezwania nie wniósł, tym samym nie wyczerpał środków zaskarżenia, przysługujących mu przed organem właściwym w sprawie, co powoduje, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.