II SA/Gl 632/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H.M. i M.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] r. nr [...] nakazującą H.M. i M.M. rozbiórkę altany konstrukcji drewnianej, wybudowanej w R. przy ul. [...], działka nr [...] W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach H.M. i M.M. zawarły wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek ten został następnie uzupełniony pismem z dnia [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazano przede wszystkim, że konieczność rozbiórki przedmiotowego obiektu przed ewentualnym orzeczeniem Sądu o nieważności zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalną w skutkach szkodę finansową, ze względu na konieczność wyburzenia, a następnie ponownego odbudowania przedmiotowego obiektu. Konsekwencją rozbiórki obiektu będzie fizyczna likwidacja jego składników, a tym samym zniszczenie materiałów budowanych. Ponadto rozbiórka podstawy obiektu – muru oporowego utrzymującego napór ziemi na sąsiedniej działce spowoduje osunięcie się ziemi z działki sąsiadki na działkę skarżących. W przypadku takich skutków powrót do stanu poprzedniego byłby niemożliwy nawet przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Odpis skargi oraz pisma z dnia [...] r. doręczono uczestniczce postępowania wraz z pouczeniem o możliwości ustosunkowania się do wniosku o wstrzymanie wykonania w terminie 5 dni, odpis ww. pisma doręczno również organowi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia zarówno uczestniczka jak i organ odwoławczy nie ustosunkowali się do przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dokonując oceny wniosku skarżących pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu skarżące w uzupełnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uprawdopodobniły, że wykonanie decyzji nakładającej na nich rozbiórkę samowolnie wybudowanej altany stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia im znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazać przy tym należy, że już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Może się bowiem okazać, iż nie są spełnione warunki legalnej rozbiórki, co z kolei wiąże się z kwestią powrotu do stanu, jaki istniał przed rozpoczęciem robót rozbiórkowych. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżące, wskutek rozbiórki obiektu, wiąże się przede wszystkim z utratą środków finansowych poniesionych w związku z budową, jak również z ponoszeniem nakładów finansowych, w celu wykonania nałożonego obowiązku. Tym samym zasadne jest, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.